Παρασκευή, Οκτωβρίου 30, 2009

Happening Tone Festival : Morgan Packard, Hauschka, Pantha Du Prince,Theocharakis Foundation, Athens, 30.10.2009


Ανακάλυψη της τελευταίας στιγμής λίγο πριν το σύντομο ταξίδι μου στην Αθήνα, η εξαιρετική πρωτοβουλία της -άγνωστης σε μένα- ομάδας Marionettentheater ήταν πραγματικά ένα ανέλπιστο δώρο. Παρά το άγχος για τα εισιτήρια [oh well.. i'll never learn, που λέει κι ένας φίλος μου] κατάφερα τελικά να εξασφαλίσω μία αναπαυτικότατη θέση στο αμφιθέατρο του Ιδρύματος Θεοχαράκη. Λίγο η ανεπαρκής διαφήμιση, λίγο το περίεργο του χώρου [που πάντως τον βρήκα εξαιρετική ως επιλογή, σα να γινόταν μια πριβέ συναυλία στο σαλόνι σου, με πολύ καλό ήχο και ανθρώπινες συνθήκες] το κοινό δεν ξεπέρασε τελικά τα 60 άτομα..

Οι λίγοι και τυχεροί λοιπόν στάθηκαν πραγματικά τυχεροί διότι είχαν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν την εμφάνιση bonus του Morgan Packard, ο οποίος, συμπαθής και αρκετά αγχωμένος, μας εξήγησε πως θα παρουσιάσει ένα σύντομο σετ λόγω της "διασκεδαστικά καταστροφικής" χτεσινής του εμφάνισης που δεν ολοκληρώθηκε ποτέ [τι να'γινε άραγε?]. Μπορεί το είδος της μουσικής του Morgan να μην είναι ακριβώς my cup of tea που λένε [βασισμένος στην όλο και πιο συνηθισμένη τελευταία τεχνική του looping, έστω με κάποιες παραλλαγές / παραμορφώσεις των loops, τον βρήκα λιγάκι κουραστικό και μονότονο, καθώς τη θέλω τη μελωδία μου και το συναίσθημά μου οφείλω να ομολογήσω], το 45λεπτο σετ του ήταν μια καλή προθέρμανση για αυτό που ήρθα εξαρχής να παρακολουθήσω..



Και αυτό ήταν ο Γερμανός Hauschka, aka Volker Bertelmann τον οποίο γνώριζα ως όνομα, αλλά είχα προσπεράσει ως μουσικό. Δυστυχώς! Συμπαθέστατος, ευφυής, αστείος και επικοινωνιακός, και φυσικά, εξαιρετικός μουσικός, κατόρθωσε πιστεύω να κερδίσει αρκετούς νέους φαν στα 60 λεπτά της καταπληκτικής του εμφάνισης. Είχε βέβαια και δυό τρεις φανατικούς που έσπευσαν να τον διορθώσουν μόλις ανέφερε ότι είναι η δεύτερη εμφάνισή του εδώ ["η τρίτη, η τρίτη..", "εννοούσα η δεύτερη εδώ, στο Ίδρυμα"]. Μεταξύ των κομματιών ήταν απολαυστικός, εξήγησε πως ότι παίζει live είναι συνήθως αυτοσχεδιασμοί, οπότε και σπάνια παίζει κάτι από τους δίσκους του, αφιέρωσε ένα υπέροχο κομμάτι σε όσες και όσους έχουν ένα κενό ανάμεσα στα μπροστινά τους δόντια, παρουσίασε όλα αυτά τα απίθανα μπιχλιμπίδια που αγοράζει στα one euro shops και που τα χρησιμοποιεί τοποθετώντας τα μέσα στο πιάνο του, πάνω και ανάμεσα στις χορδές, παραμορφώνοντας τον ήχο του, και συγκεκριμένα: α.πλαστικά κολιέ β.μπίλιες γ.τσόπστικς δ.μπαλάκια πινγκ πονγκ ε.μαγνήτες δ.δονητές από τις αντρικές τουαλέτες του αεροδρομίου [!!] και πολλά άλλα που δεν μας παρουσίασε.. Ένα θέαμα που έπρεπε πραγματικά να το δεις [και να το ακούσεις!] για να το πιστέψεις! Απίθανο highlight το τελευταίο κομμάτι όπου και άδειασε μέσα στο πιάνο μια ολόκληρη σακούλα από μπαλάκια του πινγκ πονγκ τα οποία πετάγονταν με κάθε χτύπημα των πλήκτρων προσφέροντας μια εντελώς σουρεάλ οπτικοακουστική εμπειρία.. Το ενθουσιώδες χειροκρότημα στο τέλος, δικαιότατο. Μην τον χάσετε, αν βρεθεί κάποτε στο δρόμο σας..

Ο επίσης Γερμανός Pantha Du Prince, επίσης γνωστός σε μένα μόνο ως όνομα, είχε πραγματικά δύσκολο έργο, βγαίνοντας στη σκηνή μετά από μια τέτοια εμφάνιση. Ξεκίνησε υποτονικά, αλλά γρήγορα ανέβασε τους ρυθμούς παρουσιάζοντας ένα ιδιαίτερα χορευτικό σετ στον φαινομενικά αταίριαστο χώρο ενός μικρού αμφιθεάτρου, προοριζόμενου κυρίως για εμφανίσεις κλασικής μουσικής. Χορευτική μουσική δωματίου, ή, όπως το λέω εγώ, μουσική για να χορεύεις από μέσα σου. Κάποιοι [αρκετοί] έφυγαν, κάποιοι αποκοιμήθηκαν [άλλη μια δύσκολη εβδομάδα έφτανε στο τέλος της..], κάποιοι έπλεκαν [!].. οι υπόλοιποι κουνούσαν συντονισμένα πόδια και κεφάλια στο ρυθμό της χαρούμενης μουσικής του Pantha du Prince. Μια χαρά δηλαδή..

Πάντα τέτοια εύχομαι, και με μεγαλύτερη προβολή..

4 σχόλια:

Winged Spirit είπε...

Μάλιστα...
Έτσι εξηγούνται όλα.
Εσύ ήσουνα το κύκνειο άσμα της παγωνιάς του τριημέρου στη Αθήνα...
Κατα ένα περίεργο τρόπο όσοι φιλοι/ες μου επισκέπτονται απο το Βορρά την Αθήνα τις τελευταίες εβδομάδες ή κρύο ή βροχή φέρνουν..
Μαυρογατάκια όλα σας...:p

Κρίμα για την μικρή προσέλευση του κόσμου (πέρυσι πάντως είχα τη τύχη να τον δω στο ίδιο χώρο και θυμάμαι πως έφτασα στο σημείο να δωροδοκήσω για να εξασφαλίσω εισιτήρια...)

Πολύ όμορφη ανταπόκριση, και χαίρομαι που ο Γερμανός Hauschka απέκτησε ακόμη έναν οπαδό...

Καλό μήνα!

WinterAcademy είπε...

α ολα κι ολα, εγω την πεμπτη ηρθα, και μια χαρα ηταν ο καιρος για δυο 24ωρα. Να βρεις το φιλο/φιλη που κατεφθασε το σαββατο για να αποδωσεις ευθυνες, lol

παντως, και παρα το ονομα, οφειλω να δηλωσω πως μισω μεχρι αλλεργιας, το κρυο, τη βροχη, και το χειμωνα γενικοτερα..

elafini είπε...

Δεν κατάφερα τελικά να το δω φέτος...πέρυσι όμως ήταν αποκάλυψη ( όπως αποκάλυψη ήταν ότι είχαμε τον ίδιο καθηγητή στο πιάνο τα χρόνια της Γερμανίας...)
Στο μπλογκ μου έχω ένα περσινό βιντεάκι.
Χάρηκα που σου άρεσε...αξίζει να τον μαθαίνει κόσμος.
Καλό μήνα

elafini είπε...

(Πέρυσι πάντως μεγάλο σουξέ είχε το παπάκι-μετρονόμος...ίσως φαίνεται σε μια γωνίτσα του βίντεο)