The Sunday Edition : 11 Famous Men

Αύριο, όπως διαπίστωσα με την απαράμιλλη αντίληψη που με διακρίνει, αρχίζει μια νέα εβδομάδα, ένας νέος μήνας, και για πολλούς, η νέα σεζόν. Ένας από αυτούς που έχουν πρεμιέρα αύριο είναι και ο μίστερ έντεκα, ένας από τους πιο διάσημους άνδρες της ελληνικής μπλ*γκ*σφ**ρ*ς [πόσο μα πόσο μισώ αυτή τη λέξη btw]. Μια και λοιπόν θέλησε να δημιουργήσει ένα hype γύρω από την επιστροφή του blog του, ας συμβάλλουμε κι εμείς από την ταπεινή μας Ακαδημία, μ'ένα μικρό [εχμμμμ...] αφιερωματάκι σε 11 εκλεκτά, αλλά κυρίως διάσημα μέλη της.. Ιδού λοιπόν έντεκα τραγούδια με τίτλο ένα ανδρικό ονοματεπώνυμο, ισάριθμα tributes σε διάσημους αστέρες..

Έτσι, ενώ στο παρελθόν έχουμε ήδη παρουσιάσει τους κυρίους adlai stevenson, john gacey jr, christian dior και morrissey, σήμερα θα ασχοληθούμε με τους:

1. The Boo Radleys - Rodney King

Ένα εκπληκτικό άλμπουμ, από τα καλύτερα της δεκαετίας του '90. Ένα καταπληκτικό pop τραγούδι. Ένας ήρωας του περασμένου αιώνα..

2. The Russian Futurists - Paul Simon

Πολύ μου αρέσει αυτός ο Καναδός. Περισσότερο και από το ίνδαλμά του ομολογώ..


3. The Frank And Walters - johnny cash

Κάποτε ήταν σχεδόν guilty pleasure το να σ'αρέσει το κάπως χαζοχαρούμενο αυτό pop βρετανικό συγκρότημα των early 90s. Κι όμως συνεχίζουν ακάθεκτοι, και το tribute αυτό στον μέγα κ. Cash είναι από το περσινό και πολύ καλό τους album A Renewed Interest In Happiness


4. Band Of Horses - Detlef Schrempf

Μετά την αποχώρηση του Larry Bird από την ενεργό δράση, πολλοί προσπάθησαν να πάρουν τη θέση του ως καλύτερου λευκού ψηλού του NBA. Αυτό που δεν κατάφερε ο Γερμανός κ. Schrempf [γείτσες..] κατάφερε μόλις φέτος ο συμπατριώτης του Dirk Nowitzki. Από τα πιο περίεργα tributes που θα περίμενε κανείς στο φετινό άλμπουμ των band of horses


5. And You Will Know Us By The Trail Of Dead - Mark David Chapman

Τελικά ο έσχατος τρόπος για να γίνεις διάσημος ασχολούμενος με την τέχνη, έστω και ως πηγή έμπνευσης, έστω και αν δεν έχεις και κανενός είδους ταλέντο that is, είναι να γίνεις serial killer, ή έστω δολοφόνος ενός διασήμου. Και αν νομίζετε ότι κάτι δεν πάει καλά με την παραπάνω πρόταση, τότε έχετε απόλυτο δίκιο.. Ένα από τα αγαπημένα μου scare the neighbors τραγούδια [το άλλο είναι το angel's delight των fatima mansions], από ένα συγκρότημα που μάλλον θα μίσησαν οι fans της madonna που έτρεξαν να αγοράσουν το άλμπουμ τους πριν λίγα χρόνια και συνειδητοποίησαν ότι δεν ήταν δικό της..


6. Free loan investment - ronan keating

Η γνωστή α-λα Phil Spector εισαγωγή. Ωραία γυναικεία φωνητικά. Όμορφη pop μελωδία. Κι όλα αυτά γιατί? Για τον τραγουδιστή ενός από τα πιο γλυκανάλατα και νερόβραστα boy bands των τελευταίων χρόνων. Υπάρχει πραγματικά κανείς που να θυμάται έστω κι έναν τίτλο τραγουδιού των boyzone? Σας προκαλώ!


7. Brazzaville - Jesse James

Θέλω να πεθάνω σαν τον jesse james, λέει συνεχώς μέσα στο ομώνυμο τραγούδι του ο τραγουδιστής των brazzaville, από το περσινό πολύ καλό άλμπουμ τους East L.A. Breeze. Ένα πράγμα μόνο θα ήθελα να του επισημάνω: έτσι θα'θελε να δείχνει μετά?


8. Momus - Walter Carlos

Μία αντικειμενική δυσκολία την παρουσιάζει η περίπτωση του επόμενου κυρίου, διότι δεν είναι πλέον κύριος, αλλά κυρία, και μάλιστα λέγεται πλέον Wendy Carlos. Και ποιος άλλος αρκετά εκκεντρικός για να του/της αποτίσει τον φόρο τιμής που του/της αξίζει από τον καταπληκτικό momus..


9. david bowie - Andy Warhol

Andy Warhol. David Bowie. Honky Dory. 1971


10. MPTP - Jim Morrison

Αυτός ήταν ένας ποιητής / τραγουδιστής σ'ένα συγκρότημα που λεγόταν The Doors. Αυτοί πάλι είναι απλά Σουηδοί..


11. The Lovely Feathers - Rod Stewart

Το μόνο καλό που μπορώ να κάνω για τον Rod Stewart είναι να δηλώσω πως είναι ο μόνος rock star μαζί με το morrissey που έχει το ίδιο hairstyle σε όλη του την καριέρα. Ποιο έιναι το καλό? Μα μπήκε στην ίδια πρόταση με το Morrissey, κάτι είναι κι αυτό. Μια χαρά συγκρότημα από το Μοντρεάλ οι Lovely feathers, πολύ ωραίο το περσινό τους hind hind legs, άβυσσος όμως η ψυχή τους ως προς το συγκεκριμένο tribute..

post μέσα στο post

εεεε..., επειδή δεν θα περιμένατε τώρα και κάτι πρωτότυπο από μένα, ορίστε και άλλοι 11 που απλά δε μπορούσα ν'αφήσω απ'έξω.. [είναι νομίζω πλέον προφανές σε όλους ότι δεν πήγα χτες στο reworks οπότε μην μπει κανείς στον κόπο να με ρωτήσει πως ήταν..]


1. Interpol - Leif Erikson

Ομολογώ ότι δεν ήξερα αυτά τα ενδιαφέροντα για τον κύριο Erikson. Δικαίως του αφιέρωσαν οι Interpol αυτό το συγκλονιστικό τραγούδι..


2. Lambchop - Steve McQueen

To tribute αυτό δεν έχει ίσως τη βαρύτητα αυτού των prefab sprout που του αφιέρωσαν ολόκληρο άλμπουμ, αλλά παραμένει παρ'όλα αυτά ένα πολύ όμορφο τραγούδι..


3. manic street preachers - Kevin Carter

Από την εποχή που έγραφαν καταπληκτικά τραγούδια, κι από το τελευταίο σημαντικό τους άλμπουμ, ένας φόρος τιμής στον αδικοχαμένο φωτογράφο Kevin Carter


4. Monty Python - Henry Kissinger

Henry Kissinger, i'm missing ya.. ενενήντα δευτερόλεπτα πάντως του είναι αρκετά..


5. Olvis - Vincent Price

Άντε πάλι ο Ισλανδός! Instrumental μεν το κομμάτι, κατανοητό δε γιατί το αφιέρωσε στον σπουδαίο Vincent Price


6. Saint Etienne - Jack Lemmon

Μόνο παρά στο τέλος της καριέρας του, και με την εκπληκτική του ερμηνεία στο Glengarry Glen Ross, ομολογώ ότι παραδέχτηκα το μεγάλο ταλέντο του jack lemmon. Ποτέ δεν είναι αργά..


7. Scissor Sisters - Paul McCartney

Να το πω και γι'αυτόν ότι μου τη δίνει φοβερά στα νεύρα? Το λέω! Ο Jake πάντως, όπως λέει και στους στίχους του ομώνυμου τραγουδιού, είναι ερωτευμένος με τη μουσική του. Ουδέν πρόβλημα.


8. Spank Rock - Rick Rubin

Α, εδώ ακούστε και διαβάστε μόνοι σας, δε θα σας τα λέω όλα εγώ..


9. The Winks - Nolan Ryan

Εντάξει, δεν είναι και το κέντρο του κόσμου η Ελλάδα, τα'χουμε ξαναπει αυτά. Επειδή δεν ξέρει κανείς μας τον κύριο Nolan δε σημαίνει ότι δεν είναι διάσημος παίκτης του baseball. Ο θεός να τον φυλάει πάντως από το biopic, starring Kevin Costner..


10. Underworld - Bruce Lee

έχει πολύ ακόμη μπαρμπαστρουμφ?... όχι πολύ [άλλος ένας έμεινε..].


11. Afuche - Gaspar Noe

Carajo Is Worse Than Hell λέγεται το άλμπουμ τους, είναι από το Brooklyn, παίζουν progressive / minimalistic / other, και αφιερώνουν 2 λεπτά ωραίου μουρμουρητού στο σκηνοθέτη του irreversible.


άντε, και καλό μήνα.. [to be continued..]

Flipside

Το σημερινό post του enteka μου έδωσε την αφορμή για ένα αντίστοιχο αφιέρωμα σε δικά μου αγαπημένα ενδέκατα τραγούδια από αγαπημένα άλμπουμ. Θεωρείστε το λοιπόν σαν το flipside του ή το μικρό του αδερφάκι [ΟΚ, πρόκειται περί καθαρής αντιγραφής, αλλά ο enteka μου δίνει συνεχώς αφορμές για να παραβιάζω το 'one song per day' concept αυτού του blog]

Κι ενώ έχουμε ήδη παρουσιάσει δύο συγκλονιστικά, και πολύ αγαπημένα μου, ενδέκατα τραγούδια:

broken social scene - lovers' spit

radio dept - your father

ιδού και τα υπόλοιπα έντεκα, διαλεγμένα μέσα από αρκετές εκατοντάδες τραγούδια..

1. Final Fantasy - That's When The Audience Died [από το άλμπουμ Has A Good Home του 2005]

Στη σκέψη και μόνο ότι με το πολυαναμενόμενο Heartland θα κάνει το 3 στα 3 μετράω τις μέρες. Παιδί βιολί.. αλλά τι βιολί!

2. Iron And Wine - Sodom, South Georgia [από το Our Endless Numbered Days του 2004]

Η ζεστή φωνή του Sam Beam είναι από τις αγαπημένες μου τα τελευταία χρόνια. Το γιατί ονόμασε EP ένα άλμπουμ των 12 τραγουδιών, ένας θεός ξέρει. Εδώ βρίσκεται και το πολυαγαπημένο naked as we came.

3. Unicorns - Inoculate The Innocuous [από το Who Will Cut Our Hair When We're Gone του 2003]

Το άλμπουμ των Unicorns θεωρείται και είναι από αυτά που έδωσαν ώθηση στη νέα Καναδέζικη σκηνή, καιι θα είναι σίγουρα στα καλύτερά μου της δεκαετίας που διανύουμε. Ενώ η κιθάρα του ενός όχι απλά κεντάει, αλλά ρέει σαν τα γάργαρα νερά του ποταμού Νιαγάρα που πηγάζουν από το όρος Αραράτ, ο άλλος τραγουδάει με το εντελώς βαριεστημένο - σήμα κατατεθέν του - ύφος για.. ας μη σας πω καλύτερα..

4. The Divine Comedy - Three Sisters [ από το Liberation του 1993]

Τους Divine Comedy τους λάτρευα σ'αυτό το πρώτο και στο δεύτερό τους άλμπουμ, ώσπου τους είδα live με την κυκλοφορία του τρίτου τους, στο Μύλο. Κι ενώ μου άρεσαν πολύ σ'αυτό το live, ένιωσα ότι είχαν αρχίσει λίγο να παρωδούν τον ίδιο τους τον εαυτό.. και δυστυχώς στη συνέχεια δεν έκαναν και πολλά για να με διαψεύσουν. Αυτό το τραγούδι όμως είναι από την πρώτη τους καλή εποχή.

5. Weeping Willows - Pretty Little Babies [από το Presence του 2004]

Οι Weeping Willows μοιάζουν περισσότερο για Αμερικανοί παρά για Σουηδοί. Δεν είναι όμως, γι'αυτό και δε γνώρισαν την επιτυχία που τους άξιζε μ'αυτό το άλμπουμ. Indie δυναμίτες, και υπέροχες μπαλάντες -αχ πόσο μα πόσο μισώ αυτή τη λέξη κυρία μπόκοτά μου..- όπως αυτή για τα νιάνιαρα με τον αριθμό 11..

6. Suburban Kids With Biblical Names - Seems To Be On My Mind [από το #3 του 2005]

Αυτοί όμως οι Σουηδοί έχουν κάνει τη σημαία της χώρας τους τατουάζ στο μέτωπό τους. Το ξεσηκωτικό seems to be on my mind δεν είναι παρά ένα από τα πάρα πολλά εξαιρετικά τραγούδια ενός άλμπουμ που θα μπορούσε κάλλιστα να είναι greatest hits..

7. Dead Can Dance - How Fortunate The Man With None [από το Into The Labyrinth του 1993]

Στη συναυλία των Dead Can Dance στη Θεσσαλονίκη πήγα σκαστός με έξοδο από τη μονάδα μου στις Σάππες Ροδόπης, και καθόλου δε μετάνοιωσα για τις συνέπειες.. Δε θα μπορούσε να υπάρχει ποιο ταιριαστό τραγούδι για έναν τέτοιο τίτλο. Πρέπει, τέλος, να ομολογήσω πως παρά τη μυθική φωνή της Lisa, η φωνή του Brendan ήταν η αγαπημένη μου στο συγκρότημα.

8. Julle Cruise - Falling [από το Music From Twin Peaks του 1989]

Φανταστείτε τώρα να στήνεστε μπροστά στην τηλεόραση για να δείτε το πρώτο επεισόδιο της τηλεοπτικής σειράς του David Lynch και να έρχεστε αντιμέτωποι με αυτό το θείο άσμα, αυτή τη θεία φωνή, αυτό το θείο πλάσμα, στα εναρκτήρια credits.

9. Lambchop - Is A Woman [από το Is A Woman του 2002]

Πριν λίγα χρόνια έκανα το γύρο της λίμνης της Καστοριάς ακούγοντας αυτό το υπέροχο άλμπουμ καθώς μια φίλη μου έλεγε την ιστορία της ζωής της, και είναι μια ημέρα που δε θα ξεχάσω εύκολα [νομίζω πως τουλάχιστο δύο τραγούδια των smiths πρέπει να κρύβονται στην παραπάνω πρόταση..]

10. Bang gang - Contradictions [από το Something Wrong του 2003]

Το πως έγινε αυτό το μικρό θαύμα και αυτό το διαμάντι από την Ισλανδία γνώρισε μια σχετική επιτυχία στη Θεσσαλονίκη, ακόμη δεν το έχω καταλάβει.. Απλά τοποθετείστε το δίπλα στο blue lines, στο dummy και στο maxinquaye στο ράφι της δισκοθήκης σας. Ναι, είναι [σχεδόν] τόσο καλό!

11. My Computer - If You Dare [από το Vulnerabilia του 2002]

Το αφιέρωμα αυτό κλείνουν τα 49 δευτερόλεπτα που κλείνουν και το αριστουργηματικό ντεμπούτο των My Computer, του πιο παραγνωρισμένου βρετανικού συγκροτήματος των τελευταίων 225 χρόνων. Φταίνε βέβαια λίγο κι αυτοί, καθώς πιο εύκολα μπορείς να διαβάσεις το κρόουλ σε διαφήμιση στεγαστικού δανείου ελληνικής τράπεζας παρά να τους κατατάξεις σε κάποιο μουσικό είδος..

Αυτά μεταξύ τόσων και τόσων άλλων..

[όπως πχ ο κομψός κύριος Leif Erikson των Interpol, ο ύμνος I am the resurrection των Stone Roses, το ηλεκτρικό πριόνι Speedway του Morrissey αλλά και το υπέροχο αυτό τραγούδι που ακολουθεί..]