Easter Special: Lose Yourself In London

Για το τελευταίο post πριν το Πάσχα σκεφτήκαμε να κάνουμε ένα παντελώς άσχετο θεματικό αφιέρωμα. Άσχετο γιατί.. τι αφιέρωμα να κάνει κανείς στο Πάσχα? Θεματικό γιατί έχουμε πάρα πολύ καιρό να κάνουμε. Ορίστε λοιπόν, για όλους τους τυχερούς που θα ταξιδέψουν στο Λονδίνο [όχι, δεν είμαι ένας από αυτούς] έντεκα από τα πολλά τραγούδια γραμμένα για την υπέροχη Βρετανική πρωτεύουσα.. ή καλύτερα με το όνομά της στον τίτλο τους:

1. Jack - The Emperor Of New London [box]


Ο κύριος λόγος που ήταν μεγάλη έκπληξη η αλλαγή ηχητικής κατεύθυνσης που πραγματοποίησαν οι Jack στο άλμπουμ αυτό του 2002 ήταν το πόσο πετυχημένη αποδείχθηκε η αλλαγή αυτή. Το έξοχο δεύτερο track του άλμπουμ [που περιέχει την αθάνατη ατάκα "I'm so fucking high death wouldn't dare interrupt me now"] είναι αντιπροσωπευτικό της εν λόγω αλλαγής.


2. Acid House Kings - London School Of Economics [box]


Αρκετοί θα'ναι φαντάζομαι οι Έλληνες φοιτητές που έχουν αποφοιτήσει από τις τάξεις του L.S.E οπότε τα υ-πέ-ρο-χο τραγούδι των Σουηδών indiepoppers θα τους αρέσει ιδιαίτερα. Το νέο τους άλμπουμ θα κυκλοφορήσει το 2010.


3. Gene - London, Can You Wait? [box]


Ωραίο συγκρότημα οι Gene, αλλά ποτέ του δεν κατάφερε να ξεφύγει από τη σκιά των Smiths [όπως για παράδειγμα οι Suede]. Εδώ που τα λέμε, ίσως να μην το'θελαν κιόλας και ιδιαίτερα.. Το London Can You Wait?, εκεί από τα μέσα της προηγούμενης δεκαετίας είναι γραμμένο για την αγαπημένη τους πόλη, σε δεύτερο μάλιστα πρόσωπο!


4. The Fine Arts Showcase - London, My Town [box]


Ο Gustaf Kjellvander [γείτσες], δηλαδή οι Fine Arts Showcase, είναι Σουηδός, και γύρισε πρόσφατα στη χώρα του μετά από μακροχρόνια παραμονή στο Seattle. Και φυσικά, με τι να ασχοληθεί κανείς στη Σουηδία αν όχι με τη μουσική? [ή την ξυλεία?]. Καλά όλα αυτά, γιατί απευθύνεται τώρα κι αυτός στο Λονδίνο μ'αυτόν τον τρόπο και μας μπερδεύει?


5. The Rumble Strips - London [box]


Άλλο ένα νέο Βρετανικό συγκρότημα, με καταγωγή το Plymouth και έδρα, προσφάτως, το Λονδίνο. Είπαν λοιπόν να γιορτάσουν τη μετακόμιση μ'ένα ύμνο προς τη νέα τους πόλη.. Κάτι μεταξύ Glasvegas και Dexy's Midnight Runners. Λέμε τώρα..


6. The Divine Comedy - London Irish [box]


Ο Neil Hannon έχει γράψει δύο τραγούδια με τη λέξηΛονδίνο στον τίτλο, το In and out of Paris and london και το London Irish. Διαλέξαμε το δεύτερο, όχι μόνο γιατί μας αρέσει περισσότερο, αλλά γιατί δε μοιράζει την προσοχή του σε άλλες πόλεις.. Είναι επίσης και πιο σπάνιο track, καθώς αν δεν κάνω λάθος, δεν υπάρχει σε κάποιο άλμπουμ τους.


7. Trembling Blue Stars - A London Story [box]


Τα'χουμε πει πολλές φορές.. Μια υπέροχη φωνή, ένα υπέροχο τραγούδι.. και μια υπέροχη ιστορία για το Λονδίνο..


8. Xiu Xiu - PJ In The Streets Of London [box]


Ακόμη και αν κάποιος δε γνωρίζει το πόσο φανατικός Smiths fan είναι ο Jamie Stewart, ακόμη και αν δεν αναγνωρίσει την προφανέστατη αναφορά του τίτλου στο Panic των Smiths, o Jamie φροντίζει, κάπου στη μέση της σπαρακτικής του απαγγελίας, να προφέρει ολόκληρο τον αθάνατο πρώτο στίχο του κλασικού αυτού τραγουδιού..


9. Asphalt Ribbons - Think Of London [box]


Μια πρώιμη μορφή των Tindersticks, πριν καταλήξουν στο τελικό τους σχήμα και ήχο, ήταν οι Asphalt Ribbons. Ακούστε την χαρακτηριστική, αλλά εξόχως νεανική, φωνή του Stuart Staples, σ'ένα θαυμάσιο τραγούδι για το Λονδίνο, που αν και μοιάζει πολύ με τραγούδι των Tindersticks, παραδόξως θυμίζει περισσότερο τον ήχο όχι τόσο των αρχικών, όσο των μετέπειτα άλμπουμ τους.

10. Morcheeba - The Great London Traffic Warden Massacre [box]


Αν και στην αρχή τους κατέταξα στην κατηγορία των αδιάφορων συγκροτημάτων που ξεπετάχτηκαν στη Βρετανία μετά την εμφάνιση των Massive Attack, το άλμπουμ τους Charango του 2002 ομολογώ ότι μου είχε αρέσει ιδιαίτερα [ιδιαίτερα το τραγούδι στο οποίο συμμετέχει ο Kurt Wagner των Lambchop]. Από αυτό το άλμπουμ είναι και το πανέμορφο -και εντελώς 70s- αυτό instrumental..


11. The Magnetic Fields - All The Umbrellas In London [box]


Άξιζε η υπομονή για την κυκλοφορία του τελευταίου άλμπουμ των αγαπημένων μας Magnetic Fields σε βινύλιο, καθώς αυτοί που το παρήγγειλαν τόσους μήνες μετά την αρχική κυκλοφορία του θα διαπίστωσαν με ιδιαίτερη χαρά πως ο δίσκος έκρυβε μέσα του ένα αντίτυπο του άλμπουμ ΚΑΙ σε CD. Το συγκεκριμένο τραγούδι βέβαια βρίσκεται στο Get Lost του 1996, απλά έψαχνα αφορμή για να σας το πω.. Όχι ότι το τραγούδι δε διακρίνεται από το πολύ υψηλό ποιοτικό στάνταρ του συγκροτήματος βέβαια.. Οι fans γνωρίζουν βέβαια ότι υπάρχει ακόμη ένα εξίσου καλό M.F. track από το Holiday του 1993 με τίτλο Swinging London..

all the umbrellas in london couldn't stop this rain
and all the dope in new york couldn't kill this pain
and all the money in tokyo couldn't make me stay

Απλοϊκό σας φαίνεται ίσως το ρεφρέν, αλλά για μένα ο Stephin είναι ο δεύτερος σπουδαιότερος lyricist ever! Και μη ρωτήσετε ποιος είναι ο πρώτος..



..γιατί ναι, η φωνή του παραμένει σπουδαία λίγο πριν τα 50, το συγκρότημά του είναι πλέον μια χαρά στη σκηνή, δείτε όμως ζωντανά το καλύτερο τραγούδι που γράφτηκε ποτέ για την πρωτεύουσα της Βρετανίας, και πείτε μου: ποιοι μετά από αυτούς μπορούν να τους κοιτάξουν στα μάτια?

and you think they're sad beacuse you're leaving
but did you see the jealousy in the eyes of the ones who had to stay behind?

download all songs from H.E.R.E.

happy easter

Flipside

Το σημερινό post του enteka μου έδωσε την αφορμή για ένα αντίστοιχο αφιέρωμα σε δικά μου αγαπημένα ενδέκατα τραγούδια από αγαπημένα άλμπουμ. Θεωρείστε το λοιπόν σαν το flipside του ή το μικρό του αδερφάκι [ΟΚ, πρόκειται περί καθαρής αντιγραφής, αλλά ο enteka μου δίνει συνεχώς αφορμές για να παραβιάζω το 'one song per day' concept αυτού του blog]

Κι ενώ έχουμε ήδη παρουσιάσει δύο συγκλονιστικά, και πολύ αγαπημένα μου, ενδέκατα τραγούδια:

broken social scene - lovers' spit

radio dept - your father

ιδού και τα υπόλοιπα έντεκα, διαλεγμένα μέσα από αρκετές εκατοντάδες τραγούδια..

1. Final Fantasy - That's When The Audience Died [από το άλμπουμ Has A Good Home του 2005]

Στη σκέψη και μόνο ότι με το πολυαναμενόμενο Heartland θα κάνει το 3 στα 3 μετράω τις μέρες. Παιδί βιολί.. αλλά τι βιολί!

2. Iron And Wine - Sodom, South Georgia [από το Our Endless Numbered Days του 2004]

Η ζεστή φωνή του Sam Beam είναι από τις αγαπημένες μου τα τελευταία χρόνια. Το γιατί ονόμασε EP ένα άλμπουμ των 12 τραγουδιών, ένας θεός ξέρει. Εδώ βρίσκεται και το πολυαγαπημένο naked as we came.

3. Unicorns - Inoculate The Innocuous [από το Who Will Cut Our Hair When We're Gone του 2003]

Το άλμπουμ των Unicorns θεωρείται και είναι από αυτά που έδωσαν ώθηση στη νέα Καναδέζικη σκηνή, καιι θα είναι σίγουρα στα καλύτερά μου της δεκαετίας που διανύουμε. Ενώ η κιθάρα του ενός όχι απλά κεντάει, αλλά ρέει σαν τα γάργαρα νερά του ποταμού Νιαγάρα που πηγάζουν από το όρος Αραράτ, ο άλλος τραγουδάει με το εντελώς βαριεστημένο - σήμα κατατεθέν του - ύφος για.. ας μη σας πω καλύτερα..

4. The Divine Comedy - Three Sisters [ από το Liberation του 1993]

Τους Divine Comedy τους λάτρευα σ'αυτό το πρώτο και στο δεύτερό τους άλμπουμ, ώσπου τους είδα live με την κυκλοφορία του τρίτου τους, στο Μύλο. Κι ενώ μου άρεσαν πολύ σ'αυτό το live, ένιωσα ότι είχαν αρχίσει λίγο να παρωδούν τον ίδιο τους τον εαυτό.. και δυστυχώς στη συνέχεια δεν έκαναν και πολλά για να με διαψεύσουν. Αυτό το τραγούδι όμως είναι από την πρώτη τους καλή εποχή.

5. Weeping Willows - Pretty Little Babies [από το Presence του 2004]

Οι Weeping Willows μοιάζουν περισσότερο για Αμερικανοί παρά για Σουηδοί. Δεν είναι όμως, γι'αυτό και δε γνώρισαν την επιτυχία που τους άξιζε μ'αυτό το άλμπουμ. Indie δυναμίτες, και υπέροχες μπαλάντες -αχ πόσο μα πόσο μισώ αυτή τη λέξη κυρία μπόκοτά μου..- όπως αυτή για τα νιάνιαρα με τον αριθμό 11..

6. Suburban Kids With Biblical Names - Seems To Be On My Mind [από το #3 του 2005]

Αυτοί όμως οι Σουηδοί έχουν κάνει τη σημαία της χώρας τους τατουάζ στο μέτωπό τους. Το ξεσηκωτικό seems to be on my mind δεν είναι παρά ένα από τα πάρα πολλά εξαιρετικά τραγούδια ενός άλμπουμ που θα μπορούσε κάλλιστα να είναι greatest hits..

7. Dead Can Dance - How Fortunate The Man With None [από το Into The Labyrinth του 1993]

Στη συναυλία των Dead Can Dance στη Θεσσαλονίκη πήγα σκαστός με έξοδο από τη μονάδα μου στις Σάππες Ροδόπης, και καθόλου δε μετάνοιωσα για τις συνέπειες.. Δε θα μπορούσε να υπάρχει ποιο ταιριαστό τραγούδι για έναν τέτοιο τίτλο. Πρέπει, τέλος, να ομολογήσω πως παρά τη μυθική φωνή της Lisa, η φωνή του Brendan ήταν η αγαπημένη μου στο συγκρότημα.

8. Julle Cruise - Falling [από το Music From Twin Peaks του 1989]

Φανταστείτε τώρα να στήνεστε μπροστά στην τηλεόραση για να δείτε το πρώτο επεισόδιο της τηλεοπτικής σειράς του David Lynch και να έρχεστε αντιμέτωποι με αυτό το θείο άσμα, αυτή τη θεία φωνή, αυτό το θείο πλάσμα, στα εναρκτήρια credits.

9. Lambchop - Is A Woman [από το Is A Woman του 2002]

Πριν λίγα χρόνια έκανα το γύρο της λίμνης της Καστοριάς ακούγοντας αυτό το υπέροχο άλμπουμ καθώς μια φίλη μου έλεγε την ιστορία της ζωής της, και είναι μια ημέρα που δε θα ξεχάσω εύκολα [νομίζω πως τουλάχιστο δύο τραγούδια των smiths πρέπει να κρύβονται στην παραπάνω πρόταση..]

10. Bang gang - Contradictions [από το Something Wrong του 2003]

Το πως έγινε αυτό το μικρό θαύμα και αυτό το διαμάντι από την Ισλανδία γνώρισε μια σχετική επιτυχία στη Θεσσαλονίκη, ακόμη δεν το έχω καταλάβει.. Απλά τοποθετείστε το δίπλα στο blue lines, στο dummy και στο maxinquaye στο ράφι της δισκοθήκης σας. Ναι, είναι [σχεδόν] τόσο καλό!

11. My Computer - If You Dare [από το Vulnerabilia του 2002]

Το αφιέρωμα αυτό κλείνουν τα 49 δευτερόλεπτα που κλείνουν και το αριστουργηματικό ντεμπούτο των My Computer, του πιο παραγνωρισμένου βρετανικού συγκροτήματος των τελευταίων 225 χρόνων. Φταίνε βέβαια λίγο κι αυτοί, καθώς πιο εύκολα μπορείς να διαβάσεις το κρόουλ σε διαφήμιση στεγαστικού δανείου ελληνικής τράπεζας παρά να τους κατατάξεις σε κάποιο μουσικό είδος..

Αυτά μεταξύ τόσων και τόσων άλλων..

[όπως πχ ο κομψός κύριος Leif Erikson των Interpol, ο ύμνος I am the resurrection των Stone Roses, το ηλεκτρικό πριόνι Speedway του Morrissey αλλά και το υπέροχο αυτό τραγούδι που ακολουθεί..]