The April Collection

Στο τσακ τον προλάβαμε και τον Απρίλιο. Για να έχετε και μια μουσική επενδυση για αύριο που θα πιάσετε το Μάη, όχι τίποτ'άλλο..

1. Broken Social Scene - All To All [zs]


Οι BSS είναι φυσικά ένα πολύ γνωστό όονμα και η φετινή επιστροφή τους έπειτα από αρκετά χρόνια είχε [έχει] απασχολήσει αρκετά τον μουσικό τύπο σε Ευρώπη και Αμερική. Ο λόγος που επανερχόμαστε στο νέο τους πολύ καλό άλμπουμ Forgiveness Rock Record είναι αυτό το καταπληκτικό, και εντελώς παράταιρο track, που ξεχωρίζει σαν τη μύγα μέσα στο γάλα, όπως ακριβώς ξεχώριζε αυτό το τραγούδι στο ιστορικό τους ντεμπούτο..


2. Gayngs - The Gaudy Side Of Town [zs]


Την προσοχή σου την αποσπούν αρχικά μ'αυτή την έξυπνη προσθήκη ενός 'y' στο όνομα του συγκροτήματος και του άλμπουμ [Relayted], χωρίς αυτό θα ήταν απλώς οι.. Gangs! Μαθαίνεις έπειτα πως πρόκειται για ένα πραγματικό σύγχρονο supergroup, με είκοσι και βάλε μέλη, με εμπνευστή και εγκέφαλο τον Ryan Olson και συμμετοχές από μέλη των Solid Gold, Bon Iver, Rosebuds και άλλων. Διαβάζεις πως κύρια επιρροή στο άλμπουμ έπαιξε το I'm Not In Love των 10cc. Ακούς, τέλος, το υπνωτικό The Gaudy Side Of Town και ανακουφίζεσαι για το ότι δεν είναι οι παραπάνω cool λεπτομέρειες που καθιστούν ενδιαφέροντες τους Gayngs, αλλά η εξαιρετική μουσική τους..


3. The Lodger - The Back Of My Mind [zs]


Η πολύ καλή επιστροφή των Βρετανών Lodger. Ο ήχος, τα φωνητικά, το όνομα.. ακόμη κι αυτή η φωτογραφία, ας μου επιτραπεί η κάπως άκομψη έκφραση, βρωμάνε indie από χιλιόμετρα μακρυά!


4. World Atlas - The Winter Stories [zs]


Belle And Sebastian! Ας το παραδεχτούμε κι εμείς κι αυτοί, η αναφορά του ονόματος του Σκωτσέζικου συγκροτήματος θα συνοδεύει πάντα σαν κατάρα τους Νεοϋορκέζους World Atlas, οπότε ας το δηλώσουμε από την αρχή για να ξεμπερδεύουμε. Βέβαια, σε τέτοιες περιπτώσεις, για λόγους τακτ, όταν ένα συγκρότημα το παρακάνει μέχρι παρεξηγήσεως στην αντιγρ.. επιρροή του από ένα άλλο, στη Χειμερινή Ακαδημία δεν αναφέρουμε το όνομα του παλιού συγκροτήματος, εδώ όμως ο κόσμος το'χει τούμπανο κι οι World Atlas κρυφό καμάρι! Αρκεί να πω ότι το The Winter Stories λίγο έλειψε να το παρουσιάσουμε την 1η Απριλίου ως πρώτη παγκόσμια αποκλειστική μετάδοση του νέου track των B & S και προκαλώ τον πιο φανατικό τους οπαδό να δηλώσει ότι δε θα ξεγελιόταν. Έλα όμως που είναι απίθανο το άτιμο!


5. The Frontier Brothers - You Should Start A Band [zs]


Ένα ριφάκι αλά-MGMT [στο πρώτο άλμπουμ] από εδώ, μια υποψία Killers [επίσης στο πρώτο άλμπουμ] από εκεί, ένας αβανταδόρικος τίτλος από την άλλη, σε ένα ομολογουμένως catchy noise pop τραγούδι, από τους Τεξανούς Frontier Brothers.


6. Inlets - Bright Orange Air [zs]


Τον κύριο Sebastian Krueger τον είχαμε παρουσιάσει πολύ νωρίς στη Χειμερινή Ακαδημία, με το πρώτο του EP Vestibule κάτω από το όνομα Inlets, το φθινόπωρο του 2006. Φέτος επανέρχεται στο γνωστό του στυλ [φανταστείτε έναν folkier, πιο low-key Rufus Wainwright] με το άλμπουμ Inter Arbiter.


7. Memoryhouse - Sleep Patterns [zs]


Οι Memoryhouse είναι το ντουέτο του Evan Abeele και της Denise Nouvion από το Ontario του Καναδά. Απ'ότι διαβάζω ο Evan είναι ο μουσικός του σχήματος, ενώ η φωτογράφος Denise έχει αναλάβει -με μεγάλη επιτυχία- τα φωνητικά. Με επιρροές από Grizzly Bear μέχρι Max Richter [από τον οποίο πήραν και το όνομά τους] ηχογράφησαν το Years EP και μέσα από αυτό το Sleep Patterns είναι απλά υπέροχο!


8. Ava Luna - Black Diamond 1 [zs]


Μπορεί το Black Diamond 1 να ξεκινά με φωνητικά που θυμίζουν acapella group, σύντομα όμως ξυπνά το πνεύμα του Black Francis [πχ στο 2' 30''] μέσα στον Carlos Hernandez, τραγουδιστή των Νεοϋορκέζων Ava Luna, και το αποτέλεσμα είναι, όπως φαντάζεστε, εξόχως ξεσηκωτικό..


9. Out Of The Afternoon - This Ship Is Going Under [zs]


Όχι, δεν είχαν κατά νου την οικονομική μας κατάσταση οι Λονδρέζοι Out Of The Afternoon όταν συνέθεταν το παραπάνω τραγούδι. Ελπίζω τουλάχιστον.. Δεν είναι καθόλου άσχημο πάντως για ένα ομαδικό sing-along, on our way down..


10. PHANTOGRAM - When I'm Small [zs]


"PHANTOGRAM is a Psych-Rock, Synth Pop, Hip-Hop Influenced duo from Saratoga Springs, NY consisting of Joshua Carter and Sarah Barthel. Their music can be described as a culmination of unique street beat rhythms, and psychedelic melodies, with combined technology and organic textures". Μια χαρά τα λένε εκεί στο last.fm. Εξαιρετική παραγωγή, πολύ ωραίο τραγούδι..


11. The Tiny - Last Weekend [zs]


"Δημιούργησε κιόλας σχολή η Joanna Newsom?" σας ακούω να αναρωτιέστε.. Η εύθραυστη όμως ερμηνεία της Ellekari Larsson στην αρχή του τραγουδιού δίνει τη θέση της σε μια σπαρακτική κραυγή στο ρεφρέν: "I could not stand to lose you", συνοδεία χορωδιακών φωνητικών, φέρνοντας στο νου τη Bjork στα καλύτερά της. Αλλά πάλι, η Bjork υποτίθεται ότι αποτέλεσε μεγάλη επιρροή και για τη Joanna οπότε..


12. The Camerawalls - The Sight Of Love [zs]


Ένα θαυμάσιο, στερεοτυπικό twee τραγούδι, από τους Φιλιππινέζους [!] Camerawalls. Στα φωνητικά η Sarah Gaugler. Εμπρός λοιπόν, wake up to the sight of love!


13. Small Black - Kings Of Animals [zs]


Οι Small Black είναι ακριβώς το στυλ του συγκροτήματος που λατρεύουν τα αμερικανικά ανεξάρτητα μουσικά sites: Το ένα πόδι στο dreamy lo-fi, το άλλο στην garage pop, η απαραίτητη Brooklynέζικη καταγωγή, το cool λογότυπο.. Το γοητευτικό Kings Of Animals δεν είναι όμως ένα τραγούδι με το οποίο μπορείς να ξεμπερδέψεις με μια απλή ακρόαση..


14. We Are The World - Fight Song [zs]


Αυτό κι αν είναι όνομα συγκροτήματος! Οι W.A.T.W. και οι περίεργοι και εντελώς original [λέμε τώρα..] χορευτικοί ρυθμοί τους μας έρχονται από την Καλιφόρνια των ΗΠΑ. Και χρησιμοποίησα τη λέξη original καθώς, και αυτό σπανίζει στις μέρες μας, δεν είναι και τόσο εύκολο να τους κατατάξεις κάπου με μια πρώτη ακρόαση, κάτι που σίγουρα αποτελεί προσόν. Οι πρώτες κριτικές μιλούν για τις εξαιρετικές live εμφανίσεις τους και όλα δείχνουν ότι το μέλλον τους ανήκει.


15. Momus - A Complete History Of Sexual Jealousy ( Parts 17 to 24) [zs]


Καλά όλα αυτά, αλλά με αφορμή αυτή την είδηση ας θυμηθούμε ένα από τα σπουδαιότερα τραγούδια της δεκαετίας του '80, έναν electropop ύμνο, το καλύτερο τραγούδι που δ.ε.ν. έγραψαν οι Pet Shop Boys, από έναν πολύ σπουδαίο τύπο. Οι σαρκαστικοί στίχοι του τραγουδιού αγγίζουν την τελειότητα..

I'm jealous of the people, the people I fall in love with
Fall in love with
I'm jealous of the people, the people I try to be more like
Try to be more like
I'm even jealous of the people, the people who hate me
Hate more
A Complete History of Sexual Jealousy Parts 17 to 24

I'm jealous of the man, the man you broke the heart of
Broke the heart of
I'm jealous of the men you knew before
In a life that I can never be a part of
There's more than meets the eye
In the way a stranger meets your eye, I know there's more
A Complete History of Sexual Jealousy Parts 17 to 24

If looks could kill I'd kill the men
Whose looks would kill you if looks could kill
And the men who say "no competition"
Know the competition love instils
I'm jealous of the people who ask you to ask me "Who's keeping score?"
A Complete History of Sexual Jealousy Parts 17 to 24

Hey hey hey, hi hi hi
Do you know this guy?
Hey hey hey, hi hi hi
Am I in your way? Hey
Hey hey hey, hi hi hi
Can't you feel how you're killing my pride?
Hey hey hey, hi hi I die every day

I'm jealous of the dangling men
You know you'll never go to bed with
I've felt the fire that fires them
I've known the unrequited love it's fed with
And I don't believe in Platonic love
But I'm still jealous of Plato
What a bore!
A Complete History of Sexual Jealousy Parts 17 to 24

Come into my arms my lover, let me be your sanctuary
Come into my arms my lover, where you no longer have to look at me
You've been stupid enough to love someone who's hurt you a lot
I'll hurt you more
A Complete History of Sexual Jealousy
A Complete History of Complete Promiscuity
I'm writing the book on Fury and Infidelity Parts 17 to 24

Hey hey hey, hi hi hi
Do you know this guy?
Hey hey hey, hi hi hi
Am I in your way? Hey
Hey hey hey, hi hi hi
Can't you feel how you're killing my pride?
Hey hey hey, hi hi I die every day

If you really love me you must love my insecurity
If you really love me, take lovers
If you really love me you must really love my jealousy
If you really love me, love the others
Love the others
Love the others
Love the others
Love the others
Love the others
Love the others
Love the others
Love the others

You Can Download All Songs From H.E.R.E.

The February Collection

The February Collection is a Summer Collection..

1. Broken Social Scene - World Sick [zs]


Η μεγάλη είδηση της εβδομάδας δεν ήταν άλλη από την επιστροφή των Broken Social Scene, με το πρώτο τραγούδι από το πολυαναμενόμενο άλμπουμ τους με τίτλο Forgiveness Rock Record που θα κυκλοφορήσει το Μάιο. Με μια πρώτη ακρόαση ακούγεται λες και οι Band Of Horses άφησαν στην άκρη για λίγο την americana και το γύρισαν στο καθαρόαιμο indie rock, οι εξόχως αναγνωρίσιμες κιθάρες βέβαια τους προδίδουν.. Πέντε χρόνια ήταν πραγματικά πολλά χωρίς Broken Social Scene..


2. Gigi - Dreams Of Pomance (feat. Zac Pennington) [zs]


Άλλο ένα υπέροχο τραγούδι από το ντεμπούτο των Καναδών, ίσως η κορυφαία ερμηνεία του καταπληκτικού Zac Pennington των Parenthetical Girls, ενός συγκροτήματος που δυστυχώς δεν έχει την αναγνώριση που του αξίζει. Το Dreams Of Romance δεν είναι τόσο "παλιομοδίτικο, για παππούδες που θέλουν να θυμούνται τα νιάτα τους με φρέσκο και καλά υλικό και να ξανανιώνουν" όπως το τραγούδι τους που παρουσιάσαμε πριν λίγες ημέρες, και να ήταν όμως, η δραματική ερμηνεία του Pennington πραγματικά το απογειώνει. Και αυτοί οι στίχοι..


no-one's missing me, no
and no-one's kissing me, no
and no-one's wondering where i've been
or where i am going, no oh..


3. Parenthetical Girls - Evelyn McHale [zs]


Ε, και μια τους αναφέραμε, να και το νέο τους τραγούδι από το πρώτο εκ των τριών EP που θα αποτελέσουν το τέταρτο άλμπουμ τους με τίτλο Privilege. Η 23χρονη τότε Evelyn McHale αυτοκτόνησε την Πρωτομαγιά του 1947 πέφτοντας από το Empire State Building κρατώντας το περιδέραιό της.. Το δε video σπουδαίο, όπως όλα του συγκροτήματος άλλωστε..





4. The Irrepressibles - Forget The Past [zs]


Μια που λέγαμε για [μελο]δραματικές ερμηνείες εδώ η φράση συναντά το πραγματικό της νόημα. Μπορεί να οδηγήθηκα στο άλμπουμ των Βρετανών Irrepressibles από κάποιον φαν του Billy Mackenzie, ο κύριος Jamie McDermott όμως, ηγέτης και βασικός συνθέτης του 10μελούς συγκροτήματος μάλλον το έχει παρακάνει λιγάκι με τους ε.ν.τ.ε.λ.ώ.ς Antony Hegarty λαρυγγισμούς του [μου θύμισε επίσης και αυτήν ττην τραγουδίστρια], του το συγχωρούμε όμως γιατί το άλμπουμ τους είναι όντως πάρα πολύ καλό [και έχει τα φόντα να ακουστεί αρκετά και στη χώρα μας].


5. Josiah Wolf - The Trailer And The Truck [zs]


Αυτός ο κύριος Wolf δεν είναι ένας τυχαίος Wolf, είναι ο drummer των Why? και αδερφός του τραγουδιστή τους Yoni Wolf. Αν όλο το σόλο άλμπουμ του έχει κι άλλα σαν το παραπάνω τραγούδι, τότε μάλλον σύντομα θα μιλάμε για μια από τις εκπλήξεις της χρονιάς!


6. Picastro - Pig & Sucker [zs]


Το προηγούμενο άλμπουμ των Καναδών Picastro έπεσε στα χέρια μας κυρίως λόγω της συμμετοχής του Jamie Stewart, ήταν όμως τόσο καλό ώστε να εξασφαλίσει μια θέση στα καλύτερα του 2008. Το ίδιο θα συμβεί και φέτος καθώς το Become Secret είναι τουλάχιστον ισάξιο. Σε ενάμιση μήνα εμφανίζονται στα Σκόπια και στο Βελιγράδι, αλλά βέβαια ποιος να σκεφτεί να τους φέρει κι από τα μέρη μας.. Ανατριχιαστικό το Pig & Sucker..


7. Wild Nothing - Summer Holiday [zs]


Η περιγραφή του last.fm είναι πραγματικά πολύ πετυχημένη: "Wild Nothing is the solo project of Virginia born Jack Tatum, who’s music is the product of an unhealthy obsession with nostalgia. Equal parts teenage wasteland and inexplicable regret, his songs are the kind that could only be made by the young at heart. Unlike the current herd of one-man bedroom bands, Tatum creates complex textural environments that aim for something higher. Melodies that yearn to stay with you." Ούτε ο ίδιος δε θα τα'γραφε καλύτερα.. Με είκοσι βαθμούς στα μέσα του Φλεβάρη πάντως, το θέμα "καλοκαιρινές διακοπές" δεν είναι καθόλου ανεπίκαιρο..


8. Baby Birds Don't Drink Milk - Our Girls [zs]


Δεν ξέρω αν το Our Girls των φίλων μας επηρεάστηκε από το My Girls, έστω και σαν τίτλος, οι ίδιοι πάντως έχουν σίγουρα επηρεαστεί από τους δημιουργούς του. Το πόσο μπροστά θα πάνε βέβαια με ένα τέτοιο όνομα είναι άλλη ιστορία..


9. Lali Puna - That Day [zs]


Σα να μην πέρασε μια μέρα, το άλμπουμ των Γερμανών Lali Puna ακούγεται σαν τη φυσική συνέχεια του καταπληκτικού Faking The Books του 2004. Μπορεί βέβαια να μην το φτάνει σε ποιότητα, ή ο ήχος τους να μοιάζει κάπως ξεπερασμένος, ένα άλμπουμ όμως των Lali Puna είναι πάντα καλοδεχούμενο..


10. City Rain - These Days [zs]


That Day οι Lali Puna, These Days o/οι City Rain από τη Φιλαδέλφεια. Ούτε και ο ήχος των δύο ονομάτων διαφέρει και τόσο δραματικά τώρα που το σκέφτομαι.. ο Ben Runyan βέβαια παίζει μια πιο δυναμική, πιο χορευτική electronica από τους Γερμανούς φίλους μας. Το πιασάρικο These Days βρίσκεται στο άλμπουμ του με τίτλο This I Will Remember.


11. Kite Club - Going Swimming [zs]


O Αυστραλός Nicholas D. Futcher είναι ουσιαστικά το μοναδικό μέλος των Kite Club. Ψυχεδελική pop που αξίζει να ακούσετε, από ένα όνομα χωρίς συμβόλαιο, χωρίς δισκογραφική παρουσία, με myspace account που δημιουργήθηκε το 2010.. Με λίγα λόγια.. σπαρταράει!


12. Val Venosta - The Price Is Right [zs]


Ωραίο όνομα για τους Σουηδούς synthpoppers και επίσης ωραίο το instrumental χιτάκι τους Τhe Price Is Right. 80s τα synths αλλά 10s η παραγωγή [αυτή τη δεκαετία πάλι πως την αποκαλούμε?].


13. Muchuu - Somebody Tell Me [zs]


Το Somebody Tell Me είναι αρκούντως χαζοχαρούμενο για να ενθουσιάσει ακόμη και ένα 8χρονο, είναι όμως τόσο χαριτωμένο και ανεβαστικό [όπως και όλο το concept του brother/sister πιτσιρικοντουέτου, του απλού αλλά πολύ όμορφου site κλπ] που δε μπορείς να του αντισταθείς..


14. HURTS - Wonderful Life (Arthur Baker Remix) [zs]


OK, αυτό είναι πολύ γνωστό [και φοβερή εϊτίλα επίσης] αλλά α) είναι remix του Arthur Baker οπότε κερδίζει μερικούς πόντους αξιοπιστίας β) αφηγείται μια ιστορία και αυτό δεν το συναντάς συχνά πλέον γ) είναι το μοναδικό βήμα που έχω για να δηλώσω ότι για έναν περίεργο λόγο μου θυμίζουν περισσότερο Johny Hates Jazz από Heaven 17 για παράδειγμα..




15. Clogs - On the Edge (feat. Shara Worden) [zs]


Κυρίως ορχηστρική είναι η μουσική πουηχογραφεί το side project του κυρίου Bryce Dessner των National, όμως στο νέο τους EP με τίτλο Veil Waltz, προάγγελο του άλμπουμ που θα κυκλοφορήσει τον άλλο μήνα, υπάρχει αυτό το εκπληκτικό τραγούδι με τα οπερατικά φωνητικά της Shara Worden των My Brightest Diamond που αξίζει να ακούσετε..


16. Novels - This Wouldn't Be The Last Time [zs]


Με Καναδέζικο supergroup αρχίσαμε, με τέτοιο θα τελειώσουμε.. Μέλη των Born Ruffians, ex~po, Tokyo Police Club και άλλων συγκροτημάτων, μαζεύτηκαν και ηχογράφησαν ένα EP μέσα σε 16 ώρες, κυριολεκτικά από το μηδέν. Δεν το έχω ακούσει ολόκληρο, αλλά υπό αυτές τις προϋποθέσεις το This Wouldn't Be The Last Time και μόνο τα αξίζει τα λεπτά του [τα δύο λεπτά που θα του διαθέσετε δηλαδή..]

Download all tracks from H.E.R.E.

Oh My God

Αν υπήρχε κάποια -αξιόπιστη, γιατί αναξιόπιστες υπάρχουν πολλές..- μηχανή αναζήτησης όπου δίνοντάς της ως input τους αγαπημένους σου μουσικούς σου πρότεινε νέα ονόματα προς εξερεύνηση, νομίζω πως ο κύριος Reg Vermue θα ήταν ο πρώτος στη λίστα. "Vermue was also a member of The Hidden Cameras for several years and has performed with Broken Social Scene, sung backup for Sufjan Stevens, and often guests with Final Fantasy" γράφει η σελίδα του στη Wikipedia, και όσοι παρακολουθούν αυτό το blog ξέρουν ήδη πως για μας εδώ αυτό είναι ένα ονειρεμένο βιογραφικό. Τον ίδιο βέβαια δεν τον οδήγησε κάπου ιδιαίτερα, καθώς παρά την εμφάνισή του στο Shortbus, τη δισκογραφική του παρουσία και τις ζωντανές εμφανίσεις όλα αυτά τα χρόνια, για να βγάλει τα προς το ζειν εργάζεται ως σερβιτόρος στο Toronto!

Βέβαια, όπως επίσης ξέρουν όσοι παρακολουθούν το blog, δεν περιμένουμε από καμία μηχανή αναζήτησης να μας προτείνει τον [τους] Gentleman Reg, καθώς είναι γνώριμός μας από παλιά.. Το νέο του άλμπουμ κυκλοφορεί αύριο Τρίτη από την Arts & Crafts, λέγεται Jet Black και περιέχει το καταπληκτικό we're in a thunderstorm που παρουσιάσαμε το Σεπτέμβρη, το ήδη γνωστό you can't get it back, αλλά και πολλά ακόμη αξιόλογα τραγούδια, όπως το υπέροχο oh my god. Ελπίζω, έστω και αν το επάγγελμα του σερβιτόρου έχει και τα τυχερά του, η επιτυχία του άλμπουμ να'ναι τέτοια ώστε ο Reg να το αφήσει πίσω του οριστικά..



Jet Black, Gentleman Reg's Arts & Crafts debut, will be available on February 24th. The fourth overall full-length from Reg is the first since 2005’s acclaimed Darby & Joan and marks the first official release outside of Canada. You may remember him from his appearance in John Cameron Mitchell's Shortbus movie.

gentleman reg - oh my god [box]

Too Beautiful To Fuck

Θα είμαι σύντομος: O Kevin Drew είναι ένα από τα δύο ιδρυτικά στελέχη των Broken Social Scene. Στην απίθανη περίπτωση που δεν ξέρετε τι εστί BSS, σας θυμίζω απλά πως το ιστορικό τους άλμπουμ You Forgot It In People του 2002 θεωρείται το άλμπουμ με το οποίο βγήκε στο διεθνές προσκήνιο η Νέα Καναδέζικη Σκηνή των 00s, ίσως ότι σημαντικότερο έχει να επιδείξει η δεκαετία αυτή ως τώρα. Οι Arcade Fire τους χρωστούν σίγουρα πολλά.

Anyway, o Kevin κυκλοφορεί solo άλμπουμ το φθινόπωρο με τίτλο Spirit If.. Το δείγμα που παρουσιάζουμε το ονομάζει tbtf αλλά εμάς δε θα μας πιάσουν τώρα και οι ντροπές.. στο ρεφρέν άλλωστε το λέει καθαρά..Το tbtf λοιπόν, όχι μόνο είναι ένα κλασικό BSS τραγούδι, αλλά αναφέρεται πιθανότατα και στην τρέχουσα αγαπημένη του Kevin, ίσως και να την ξέρετε, κυκλοφορεί δίσκους ως Feist..

kevin drew - tbtf

link 6

Jumpin Jean-Luc

Ένα μόνο μικρό ψεγάδι μπορώ να βρω στο σημερινό μας συγκρότημα: δ.ε.ν. είναι Καναδοί. Είναι εννιά στον αριθμό. Είναι δεν είναι 20 χρονών. Έχουν αυτόν τον chirpy, poppy ήχο των unicorns και των animal collective . Αναφέρουν τους Broken Social Scene, Deerhoof και Microphones (!) στις επιρροές τους. Οι Αμερικανοί λοιπόν We Αll Have Hooks For Hands μπορεί να μην έχουν όντως hooks αντί για χέρια, έχουν όμως ένα καταπληκτικό ντεμπούτο άλμπουμ γεμάτο hooks, που ακούει στο όνομα The Pretender.

Το τραγούδι που έγραψαν για τον φίλο τους Jean-Luc το ονόμασαν έτσι γιατί μόλις το άκουσε άρχισε να χοροπηδάει από τη χαρά του. Αλλά πάλι μπορεί και όχι..

We All Have Hooks For Hands - Jumpin Jean-Luc

Half Nelson, (2006), Ryan Fleck, (USA), ***1/2

Επιτέλους ήρθε το τέλος της κινηματογραφικής σεζόν, και οι υπεύθυνοι του 'Μακεδονικόν' έκριναν ότι ήρθε η ώρα να λάβει τέλος η θριαμβευτική και πανάξια πορεία του Other People's Lives, οπότε καιρός ήταν να δούμε κι εμείς εδώ πάνω την τόσο πολυσυζητημένη ερμηνεία του Ryan Gosling στο ρόλο του crackhead δασκάλου σε σχολείο της Νέας Υόρκης, με μουσική υπόκρουση Broken Social Scene. Κι ενώ οι δύο παραπάνω παράγοντες είναι αναμενόμενα εξαιρετικοί, αυτό που ξαφνιάζει είναι ότι και η ίδια η ταινία είναι πραγματικά πολύ καλή, καθώς επίσης και η ερμηνεία της μικρής Shareeka Epps [που μάλλον θα άξιζε πιο πολύ την υποψηφιότητα από τη μικρούλα του Little Miss Sunshine, αν και εδώ μιλάμε για πρώτο ρόλο υποθέτω..] Η ταινία έχει λίγο απ'όλα, λίγο πολιτικά αιχμηρά σχόλια απο'δω, λίγο κοινωνικά σχόλια για το ρατσισμό απο'κει, λίγο η αντίθεση του μάταιου και συμβιβασμένου ιδεαλισμού που εκπροσωπεί ο πρωταγωνιστής με το χίπικο παρελθόν των γονέων, και έναν έξοχο Gosling στο ρόλο του totally fucked-up [και όχι μόνο λόγω του κρακ] δασκάλου ιστορίας που αναπτύσσει μια περίεργη σχέση με την 12χρονη μαύρη μαθήτριά του.

Βέβαια η ταινία δε θέλει με κανένα τρόπο να γίνει διδακτική, δεν παίρνει θέση, δεν καταδικάζει το ναρκομανή δάσκαλο, απλά υπαινίσσεται το παρελθόν που τον οδήγησε εδώ, κι όσο για το μέλλον.. αυτό θα το υποθέσετε μόνοι σας.. [εδώ μπορεί και να σταθεί μια κάποια ένσταση, καθώς κάποιος κακοήθης θα μπορούσε να κατηγορήσει το σκηνοθέτη ότι παρουσιάζει ως μοναδικό σύμπτωμα της χρήσης κρακ την ακατάσχετη φλυαρία, άντε και λίγο ιδρώτα παραπάνω, αλλά είναι τόσο πολυσύνθετη η ερμηνεία του Gosling που δεν αφήνει περιθώρια για τέτοιου είδους σχόλια]

Να το δω?: Επιτέλους μια συμπαγής αμερικανική ανεξάρτητη ταινία που έχει λόγο ύπαρξης.

Gosling + Broken Social Scene



Μια υπέροχη σκηνή, με ένα από τα καλύτερα τραγούδια της δεκαετίας..

Carbon Paper

Τους Raising The Fawn τους έμαθα στο τέλος της περυσινής χρονιάς, αν και το άλμπουμ τους The Maginot Line είναι το τέταρτό τους. Κατάγονται από το Τορόντο του Καναδά. Ηγετική μορφή στο συγκρότημα είναι ο John Crossingham. Ο ήχος τους είναι ψυχεδελικό indie rock [or something] και... καλά όλ'αυτά.. τίποτε δε θα λέγαμε και δε θα διαβάζατε τώρα γι'αυτούς, αν ο φίλος μας ο john δεν ήταν παράλληλα μέλος σε ένα άλλο μικροproject με το όνομα broken social scene. Έστω λοιπόν και αν δεν διαθέτουν το μαγικό pop αισθητήριο των BSS [ή σκοπίμως το καταπιέζουν], το χιτάκι τους με τίτλο carbon paper θα μπορούσε κάπου να χωρέσει στο τελευταίο άλμπουμ τους [καθώς το πρώτο είναι ένα αψεγάδιαστο αριστούργημα βεβαίως βεβαίως..]

Καθώς λοιπόν το μόνο που έχουν να μας δώσουν μέσα στη χρονιά οι BSS είναι ένα τόσο δά soundtrack, αφού ξεμπερδέψαμε μόλις με τον john, έχουμε όλο το χρόνο μπροστά μας να ερευνήσουμε τα projects των υπόλοιπων.. δεκαέξι μελών τους [τόσοι δεν είναι? έχω χάσει το μέτρημα..]

raising the fawn - carbon paper

άψογο και το video με την κοπέλα στο γήπεδο..

Flipside

Το σημερινό post του enteka μου έδωσε την αφορμή για ένα αντίστοιχο αφιέρωμα σε δικά μου αγαπημένα ενδέκατα τραγούδια από αγαπημένα άλμπουμ. Θεωρείστε το λοιπόν σαν το flipside του ή το μικρό του αδερφάκι [ΟΚ, πρόκειται περί καθαρής αντιγραφής, αλλά ο enteka μου δίνει συνεχώς αφορμές για να παραβιάζω το 'one song per day' concept αυτού του blog]

Κι ενώ έχουμε ήδη παρουσιάσει δύο συγκλονιστικά, και πολύ αγαπημένα μου, ενδέκατα τραγούδια:

broken social scene - lovers' spit

radio dept - your father

ιδού και τα υπόλοιπα έντεκα, διαλεγμένα μέσα από αρκετές εκατοντάδες τραγούδια..

1. Final Fantasy - That's When The Audience Died [από το άλμπουμ Has A Good Home του 2005]

Στη σκέψη και μόνο ότι με το πολυαναμενόμενο Heartland θα κάνει το 3 στα 3 μετράω τις μέρες. Παιδί βιολί.. αλλά τι βιολί!

2. Iron And Wine - Sodom, South Georgia [από το Our Endless Numbered Days του 2004]

Η ζεστή φωνή του Sam Beam είναι από τις αγαπημένες μου τα τελευταία χρόνια. Το γιατί ονόμασε EP ένα άλμπουμ των 12 τραγουδιών, ένας θεός ξέρει. Εδώ βρίσκεται και το πολυαγαπημένο naked as we came.

3. Unicorns - Inoculate The Innocuous [από το Who Will Cut Our Hair When We're Gone του 2003]

Το άλμπουμ των Unicorns θεωρείται και είναι από αυτά που έδωσαν ώθηση στη νέα Καναδέζικη σκηνή, καιι θα είναι σίγουρα στα καλύτερά μου της δεκαετίας που διανύουμε. Ενώ η κιθάρα του ενός όχι απλά κεντάει, αλλά ρέει σαν τα γάργαρα νερά του ποταμού Νιαγάρα που πηγάζουν από το όρος Αραράτ, ο άλλος τραγουδάει με το εντελώς βαριεστημένο - σήμα κατατεθέν του - ύφος για.. ας μη σας πω καλύτερα..

4. The Divine Comedy - Three Sisters [ από το Liberation του 1993]

Τους Divine Comedy τους λάτρευα σ'αυτό το πρώτο και στο δεύτερό τους άλμπουμ, ώσπου τους είδα live με την κυκλοφορία του τρίτου τους, στο Μύλο. Κι ενώ μου άρεσαν πολύ σ'αυτό το live, ένιωσα ότι είχαν αρχίσει λίγο να παρωδούν τον ίδιο τους τον εαυτό.. και δυστυχώς στη συνέχεια δεν έκαναν και πολλά για να με διαψεύσουν. Αυτό το τραγούδι όμως είναι από την πρώτη τους καλή εποχή.

5. Weeping Willows - Pretty Little Babies [από το Presence του 2004]

Οι Weeping Willows μοιάζουν περισσότερο για Αμερικανοί παρά για Σουηδοί. Δεν είναι όμως, γι'αυτό και δε γνώρισαν την επιτυχία που τους άξιζε μ'αυτό το άλμπουμ. Indie δυναμίτες, και υπέροχες μπαλάντες -αχ πόσο μα πόσο μισώ αυτή τη λέξη κυρία μπόκοτά μου..- όπως αυτή για τα νιάνιαρα με τον αριθμό 11..

6. Suburban Kids With Biblical Names - Seems To Be On My Mind [από το #3 του 2005]

Αυτοί όμως οι Σουηδοί έχουν κάνει τη σημαία της χώρας τους τατουάζ στο μέτωπό τους. Το ξεσηκωτικό seems to be on my mind δεν είναι παρά ένα από τα πάρα πολλά εξαιρετικά τραγούδια ενός άλμπουμ που θα μπορούσε κάλλιστα να είναι greatest hits..

7. Dead Can Dance - How Fortunate The Man With None [από το Into The Labyrinth του 1993]

Στη συναυλία των Dead Can Dance στη Θεσσαλονίκη πήγα σκαστός με έξοδο από τη μονάδα μου στις Σάππες Ροδόπης, και καθόλου δε μετάνοιωσα για τις συνέπειες.. Δε θα μπορούσε να υπάρχει ποιο ταιριαστό τραγούδι για έναν τέτοιο τίτλο. Πρέπει, τέλος, να ομολογήσω πως παρά τη μυθική φωνή της Lisa, η φωνή του Brendan ήταν η αγαπημένη μου στο συγκρότημα.

8. Julle Cruise - Falling [από το Music From Twin Peaks του 1989]

Φανταστείτε τώρα να στήνεστε μπροστά στην τηλεόραση για να δείτε το πρώτο επεισόδιο της τηλεοπτικής σειράς του David Lynch και να έρχεστε αντιμέτωποι με αυτό το θείο άσμα, αυτή τη θεία φωνή, αυτό το θείο πλάσμα, στα εναρκτήρια credits.

9. Lambchop - Is A Woman [από το Is A Woman του 2002]

Πριν λίγα χρόνια έκανα το γύρο της λίμνης της Καστοριάς ακούγοντας αυτό το υπέροχο άλμπουμ καθώς μια φίλη μου έλεγε την ιστορία της ζωής της, και είναι μια ημέρα που δε θα ξεχάσω εύκολα [νομίζω πως τουλάχιστο δύο τραγούδια των smiths πρέπει να κρύβονται στην παραπάνω πρόταση..]

10. Bang gang - Contradictions [από το Something Wrong του 2003]

Το πως έγινε αυτό το μικρό θαύμα και αυτό το διαμάντι από την Ισλανδία γνώρισε μια σχετική επιτυχία στη Θεσσαλονίκη, ακόμη δεν το έχω καταλάβει.. Απλά τοποθετείστε το δίπλα στο blue lines, στο dummy και στο maxinquaye στο ράφι της δισκοθήκης σας. Ναι, είναι [σχεδόν] τόσο καλό!

11. My Computer - If You Dare [από το Vulnerabilia του 2002]

Το αφιέρωμα αυτό κλείνουν τα 49 δευτερόλεπτα που κλείνουν και το αριστουργηματικό ντεμπούτο των My Computer, του πιο παραγνωρισμένου βρετανικού συγκροτήματος των τελευταίων 225 χρόνων. Φταίνε βέβαια λίγο κι αυτοί, καθώς πιο εύκολα μπορείς να διαβάσεις το κρόουλ σε διαφήμιση στεγαστικού δανείου ελληνικής τράπεζας παρά να τους κατατάξεις σε κάποιο μουσικό είδος..

Αυτά μεταξύ τόσων και τόσων άλλων..

[όπως πχ ο κομψός κύριος Leif Erikson των Interpol, ο ύμνος I am the resurrection των Stone Roses, το ηλεκτρικό πριόνι Speedway του Morrissey αλλά και το υπέροχο αυτό τραγούδι που ακολουθεί..]