Through The Trees / Prisoner Of Desire

Πολλά πολλά χρόνια πριν, τα τραγούδια των καλλιτεχνών κυκλοφορούσαν σε 7ιντσους δίσκους βινυλίου. και μόνο. Πολύ συχνά, εκτός από το κυρίως τραγούδι της πρώτης πλευράς του δίσκου, γινόταν επιτυχία και το τραγούδι της δεύτερης πλευράς, γνωστό και ως flipside. Αυτά βέβαια είναι πολύ γνωστά στους λίγο μεγαλύτερους, αλλά επιστημονική φαντασία για τους τωρινούς πιτσιρικάδες μουσικόφιλους. Μετά ήρθε το cassette single [αίσχος], και το cd single [κι αυτό εντελώς αποτυχημένο concept] και το 7ιντσο σινγκλάκι [μα τι ωραία που ακούγεται!] άρχισε σιγά σιγά να εξασθενεί. Τώρα, στην εποχή του download, το βινύλιο γνωρίζει και πάλι μια, καθόλου απροσδόκητη αν με ρωτήσετε, άνοδο. Ένα τέτοιο σινγκλάκι φιλοξενούμε σήμερα, με δύο ισάξιες πλευρές, όπως παλιά, και ελπίζουμε να μας συγχωρέσουν οι δημιουργοί του που θα το διαθέσουμε στο σύνολό του, αλλά πωλείται μόνο στην περιοδεία τους, και στη χώρα μας δεν τους βλέπω να έρχονται και πολύ σύντομα..

Οι καταπληκτικοί λοιπόν newcomers του 2008, no kids από τον Καναδά, και ο πολυαγαπημένος Phil Elverum [aka Mount Eerie / The Microphones] ενώνουν τις δυνάμεις τους και κυκλοφορούν σε 500 αντίτυπα ένα απίθανο δισκάκι, με δύο τραγούδια που 'σκάρωσαν μαζί' [συμμετέχουν ο ένας στο τραγούδι του άλλου] με αφορμή την καλοκαιρινή τους κοινή περιοδεία.. Και είναι το ένα καλύτερο από το άλλο!

Το υπέροχο, ονειρικό through the trees θα μπορούσε να το λέει η Julee Cruise στο Road House του Twin Peaks, ναι, είναι τ.ό.σ.ο. καλό [μέχρι και το εξώφυλλο παραπέμπει εκεί]. Ο Phil χάνει κάποιες φορές το ποιοτικό του στάνταρντ με όλες αυτές τις αναρίθμητες κυκλοφορίες του, αλλά εδώ υπογράφει ίσως το συγκινητικότερο τραγούδι του..

Το Prisoner Of Desire από την άλλη, πιασάρικο και παιχνιδιάρικο, με τα ακαταμάχητα φωνητικά που τόσο λάτρεψα[με] στο πρώτο εξαιρετικό άλμπουμ του 2008, θα μπορούσε κάλλιστα να είναι ένα από τα καλύτερα τραγούδια του..

Και τα δυο μαζί.. ένα από τα singles της χρονιάς.


mount eerie - through the trees [box]

no kids - prisoner of desire [box]

Αφού πρώτη φορά βάλαμε δύο τραγούδια σε τίτλο post, ας κάνουμε, για μία και μοναδική φορά και μια αφιέρωση..
στον enteka

The Weekend Edition : What the F***???

Περαιτέρω εξηγήσεις είναι περιττές νομίζω.. Για αυτό το Σαββατοκύριακο, τραγούδια που στον τίτλο τους περιέχουν ίσως την πιο γνωστή αγγλική λέξη. Ευτυχώς [?] πάντως που δε ζω στην Αμερική, γιατί αν οι γείτονές μου καταλάβαιναν τι λένε τα τραγούδια που ακούω τις τελευταίες ημέρες ετοιμάζοντας το αφιέρωμα, τότε μάλλον αυτό θα ήταν το τελευταίο post αυτού του blog!

1. NWA - I'd rather fuck you

Οι NWA θα μείνουν στην ιστορία σαν ένα από τα δύο - τρία σημαντικότερα συγκροτήματα του hip hop, αν μη τι άλλο, μόνο για τον ύμνο της δεκαετίας του '80 fuck tha police. Το πιο πιθανό όμως είναι ότι θα το ξέρετε, οπότε ιδού το εξίσου καταπληκτικό, και σχεδόν καθαρόαιμο soul, i'd rather fuck you.

Αξίζει βέβαια να ακούσετε κι αυτή τη... σύντομη version του fuck tha police, όπου χρειάζονται 42 ολόκληρα δευτερόλεπτα για να ακουστούν ό.λ.α. τα fuck που υπάρχουν στο τραγούδι!

2. Hamell On trial - Go Fuck Yourself

Ο κ. Ed Hamell βασίζεται κι αυτός στο λόγο, δεν είναι όμως hip hop καλλιτέχνης αλλά κάτι ανάμεσα σε spoken word / punk / folk rock [έγραφε μάλιστα και στο Uncut μία πολύ ιδιαίτερη στήλη για μερικά φεγγάρια]. Πολύ ιδιαίτερο είναι και το σύντομο αλλά συγκλονιστικά περιεκτικό go fuck yourself..

3. Mary and The Boy - Fuck Me

Από το πραγματικά συνταρακτικό ντεμπούτο του πολυσυζητημένου ντουέτου, διαλέξτε και πάρτε. Fuck me στη studio ή στην demo έκδοση? Προσωπικά προτιμώ τη δεύτερη..

mary and the boy - fuck me [demo]

4. The Teenagers - Fuck Nicole

aspirins and alcohol
this is a cocktail for Nicole
fuck Nicole
is out of control
call Nicole
and fuck Nicole
alcopops and ketamine
this is a cocktail for my teen
fuck Nicole
is in my dream
that Nicole
is more than real

έξοχο!

5. CSS - Fuck off is not the only thing you have to show

Το καταπληκτικό fuck off... ήταν σαφώς το καλύτερο track του περσινού απρόσμενου δυναμίτη από τη Βραζιλία. Εν αναμονή τώρα και του πρώτου Ελληνικού indie crossover [λέμε τώρα..]

6. Pansy Division - Fuck Buddy


Ένα πολύ ρομαντικό τραγούδι από τους βετεράνους του queercore movement.

7. Strip Squad - If you don't take me right away you might as well fuck off

Το απίθανο αυτό indie / synth pop τραγούδι με τον εμπνευσμένο μεν, ελαφρώς απειλητικό δε, τίτλο, ανήκει σ'ένα κουιντέτο από τη Σουηδία. Ότι πρέπει για καντάδα!

8. The Coathangers - Shut The Fuck Up

Η σιωπή είναι χρυσός, λέει ο σοφός λαός μας [αν και είμαι σίγουρος πως κάποιος άλλος λαός το λέει, τέλος πάντων..] και δεν μπορώ παρά να συμφωνήσω. Και όποιος συμβάλλει προς αυτή την κατεύθυνση, όπως οι τέσσερις δεσποινίδες από την Atlanta για παράδειγμα, είναι αυτομάτως φίλος μου..

9. Bitchee Bitchee Ya Ya - Fuck Friend

Εδώ σηκώνω τα χέρια ψηλά. O electro rock/pop αυτός δυναμίτης κυκλοφορεί, appropriately enough που λένε και στο χωριό μου, στις 17 Νοεμβρίου.

10. Jon & Al Kaplan - I'd Fuck Me

Κανείς μα κανείς από όσους έχω προσπαθήσει να μυήσω στο εξαιρετικό αυτό άλμπουμ δεν έχει συμφωνήσει ποτέ μαζί μου για το πόσο σπουδαίο είναι. In fact, κανείς δεν μου έχει καν απαντήσει πως του φάνηκε! Εγώ ξέρω ένα πράγμα: είναι το απόλυτο guilty pleasure μου και θα συνεχίσω να αναφέρομαι σ'αυτό με κάθε ευκαιρία! Μετά τους διθυράμβους στο Fringe Festival της Νέας Υόρκης το 2005, την Άνοιξη ανέβηκε επιτέλους και σε κανονική off Broadway παράσταση. Η Σιωπή των αμνών σε μιούζικαλ! I rest my case!

11. The Microphones - Fuck the World

Από τον αγαπημένο master της weird post lo-fi fuzz folk και δε συμμαζεύεται, ένα καθόλου ειρωνικό, καθόλου weird, καθόλου fuzz και καθόλου folk τραγούδι. Ένα συγκινητικό αριστούργημα που, εγγυημένα, θα σας καθηλώσει επί 12 λεπτά. Απλά υποκλιθείτε..

Ομολολογώ ότι ήταν ίσως το πιο διασκεδαστικό αφιέρωμα που έχω κάνει. Eλπίζω να σας άρεσε, αν όχι, you might as well fuck off!, με το συμπάθιο κιόλας.. [οk παρασύρθηκα, ζητώ συγγνώμη..]

Pop Love

Ο nils folke valdemar είναι από το Γκέτεμποργκ της Σουηδίας και είναι μόλις 22 χρόνων. Παρ'όλα αυτά έχει ήδη προλάβει να δημιουργήσει κι έπειτα να διαλύσει ένα indiepop συγκρότημα, τους Let's Be Honeys, η τελευταία κυκλοφορία των οποίων ήταν ένα μίνι LP πέρυσι με τίτλο popsongs for my poor self. Απο'κει διαλέξαμε όχι απαραίτητα το καλύτερο track [είναι όλα θαυμάσια] αλλά αυτό με τον ωραιότερο τίτλο [pop love] και τον ωραιότερο στίχο [rock'n'roll was a reckless lover].

Let's Be Honeys - Pop Love

Πέρυσι το καλοκαίρι, ίσως και κάποιες από τις ημέρες που ήμουν κι εγώ εκεί, ο φίλος μας ηχογράφησε ένα solo άλμπουμ στο Βερολίνο, και το κυκλοφόρησε σε 50 (!) αντίτυπα, με τίτλο 'songs until you tell me to shut up'. Ιδού ένα χαρακτηριστικό δείγμα..

nils folke valdema - the taking off of pants

Εκτός από το να διαλέγει έξυπνους τίτλους ο nils έχει και εξαιρετικό γούστο στη μουσική, γι'αυτό διάλεξε να ηχογραφήσει ένα τραγούδι των Microphones [το έτερο track του 7ιντσου που κυκλοφόρησαν φέτος, το άλλο ήταν το get off the internet] ως μήνυμα για τον αυτόματο τηλεφωνητή του.. Επειδή όμως η ποιότητα είναι λίγο άθλια όπως ίσως φαντάζεστε, ορίστε το real thing.. [ευκαιρία έψαχνα, δίνει και ωραίο μήνυμα]

the microphones - don't smoke

Μέσα στη χρονιά που διανύουμε έχει ηχογραφήσει αρκετά νέα τραγούδια, ένα από αυτά και το airborne, με το σπιτικό αυτό video..




nils folke valdemar sings "airborne" from slarvfel and Vimeo.


Το σημερινό post αφιερώνεται στους κακόμοιρους εργάτες που επιστρατεύτηκαν κυριακάτικα στα εργοτάξια του μετρό.. και για ποιο λόγο άραγε? Μήπως και τελειώσει στην ώρα του? Μήπως και έρθει ο μπόμπος για την Έκθεση, και πρέπει να του δείξουμε πόσο έχουν προχωρήσει οι εργασίες? Μήπως και τον ψηφίσουμε? Καλή προσπάθεια, σχεδόν άγγιξε εκείνο το αμίμητο του 2004, που δόθηκε η νέα είσοδος της πόλης στην κυκλοφορία μία ημέρα πριν τις εκλογές.. Μα κι εγώ πάλι, τέτοια καμήλα να είμαι όμως!! [και μαζί μου δυστυχώς, μόνο το 15% των συμπολιτών μου..]

link 18

It's A Cruel, Cruel Summer

Τέλος άλλης μίας εβδομάδας, το καλοκαίρι στο peak του, η προσμονή των διακοπών, ή μάλλον της άδειας, ποτέ δε μπόρεσα να προγραμματίσω οτιδήποτε, πόσο μάλλον τις διακοπές, ποιος ξέρει που θα καταλήξω πάλι και με ποιους, whatever, ελπίζω όχι στο πατρ.. εξοχικό μου να κοιτάω το ταβάνι, [άνω τελεία πως βάζεις?], δέκα τραγούδια ήταν μάλλον πολλά καλοκαιριάτικα, οπότε για την επόμενη εβδομάδα, ορίστε ένα τραγούδι για κάθε μέρα, ίσως τα κατεβάσετε όλα μαζί, ίσως ένα την ημέρα, ίσως πάλι δεν κατεβάσετε και κανένα, ότι σας φωτίσει ο θεός κάντε τέλος πάντως.. θεός βέβαια δεν υπάρχει, λέμε τώρα, αυτά.. καλή εβδομάδα!

Ποιοί είναι οι Chromatics? Πόσοι είναι? Από που κατάγονται? Από το New Jersey? Ποια η σχέση τους με την Ιταλία? Γιατί λένε ψέματα ότι παίζουν hardcore? Γιατί ασχολούμαστε μαζί τους? Γιατί κυκλοφόρησαν ένα πάρα πολύ καλό και προπαντός απερίγραπτο άλμπουμ με τίτλο In Shining Violence. Ακούστε το baby και εντάξτε τους εσείς κάπου αν θέλετε, εγώ σηκώνω τα χέρια ψηλά..

The chromatics - baby

Αυτοί λέει είναι τρεις, έχουν έδρα τη νέα Υόρκη, αλλά οι δύο είναι Σουηδοί. Όπως καταλαβαίνετε όλα είναι πολύ ευνοϊκά γι’αυτούς μέχρι στιγμής. Μισοί Daft Punk, μισοί Factory λένε οι ίδιοι. Εγώ θα έλεγα μισοί junior boys, μισοί colder. Όπως και να’χει το άλμπουμ τους play music for you είναι super κι από αυτό με δυσκολία επιλέξαμε το to joy.

Thieves like us – to joy

Για το επόμενο συγκρότημα, που είναι βρετανικό, είχα σκοπό να γράψω με το γνωστό μου επιφυλακτικό ύφος, όταν συνειδητοποίησα ότι αυτό είναι αρκετά άδικο γι’αυτούς. Γιατί δε φταίνε οι Little Man Tate για το συρμό των πιτσιρικοσυγκροτημάτων της Βρετανίας των τελευταίων 2-3 χρόνων, που μετά το φαινόμενο Arctic Monkeys, ξεπηδούν το ένα μετά το άλλο και αποθεώνονται από το μουσικό τύπο χωρίς καλά καλά να έχουν να επιδείξουν ούτε ένα EP με καλά τραγούδια. Οι φίλοι μας από το Yorkshire δε διεκδικούν δάφνες πρωτοτυπίας με τον ήχο τους, κυκλοφόρησαν όμως ένα ολόκληρο άλμπουμ με τραγούδια που α.κ.ο.ύ.γ.ο.ν.τ.α.ι. κι αυτό δεν είναι και πολύ εύκολο στις μέρες μας, ενώ ενδιαφέροντες είναι ακόμη και οι στίχοι τους. Από τα διάφορα τραγούδια που έχουν ήδη ξεχωρίσει, το αγαπημένο μου είναι το This must be love (είμαι ρομαντικός, τι να κάνουμε..). Όχι ότι έκανα και κάποιο ιδιαίτερο research αλλά να υποθέσω ότι, για κάποιο περίεργο λόγο, πήραν το όνομά τους από την πρώτη σκηνοθετική απόπειρα της Jodie Foster?

Little man tate – this must be love

Ο Spencer Tricker είναι φοιτητής στο NYU και γράφει και ηχογραφεί μουσική έχοντας έναν και μόνο σκοπό: να αποφύγει για όσο γίνεται περισσότερο το να πιάσει μία ‘κανονική’ δουλειά. Του το ευχόμαστε, αν και με τέτοια α λα pernice brothers ποπάκια σαν και το hey Jessica, διόλου απίθανο και να το καταφέρει..

Spencer tricker – hey Jessica

Οι Heavy Blinkers έρχονται από το Halifax του Καναδά. Παραδόξως με όλη αυτή τη χιονοστιβάδα των ονομάτων που γνώρισαν επιτυχία τα τελευταία χρόνια, αυτοί κάπου παράπεσαν. Ίσως έφταιγε το γεγονός ότι το αδηφάγο κοινό προσέχει κυρίως τα νέα ονόματα, κι αυτοί ηχογραφούν ήδη το πέμπτο τους άλμπουμ [ίσως και η άθλια ιστοσελίδα τους που σου ανοίγει εβδομήντα οχτώ παράθυρα..]. Το άλμπουμ τους πάντως του 2004, με τίτλο the night and I are still so young, είναι ένα διαμάντι παραδεισένιας pop, και αν το πετύχετε κάπου, όπως εγώ πριν λίγους μήνες, μην το προσπεράσετε.. Ιδού ένα χαρακτηριστικό δείγμα..

The heavy blinkers – gentle strength

Οι καρδιές τους ήταν γεμάτες από άνοιξη. Τι ωραία φράση.. Και τι ωραίο όνομα για συγκρότημα! Αναρωτιέται βέβαια κανείς τι καριέρα μπορεί να κάνει ένα γκρουπ με ένα τέτοιο όνομα, αλλά τους ίδιους υποθέτω δεν τους απασχόλησε και ιδιαίτερα.. Έρχονται από το Λονδίνο και, αν και είναι έξι στον αριθμό, οι πέντε είναι μάλλον ολίγον τι γλάστρες, καθώς τη σκληρή δουλειά έχει αναλάβει ο baldie της παρέας που ακούει στο όνομα markus.

Their hearts were full of spring – stars

Ο κύριος Phil Elvrum είναι ξεχωριστή περίπτωση [τι περίπτωση δηλαδή, περιπτωσάρα είναι ο τύπος, σωστό τρελοκομείο!] Αν και η ιστορία του δεν είναι της παρούσης, με τις περίεργες ηχογραφήσεις και τα διάφορα ονόματα κάτω από τα οποία κυκλοφορεί δίσκους τα τελευταία χρόνια, θ’ασχοληθούμε με το καταπληκτικό τελευταίο του επτάιντσο, το οποίο περιέχει ένα τραγούδι με τίτλο ‘don’t smoke’ κι ένα ακόμη που δανείζεται τη μουσική από το we are the world ενώ οι στίχοι του ξεκινούν κάπως έτσι:

«Άκουσέ με.. βγες από το internet..» Θέλετε κι άλλο? Ιδού η συνέχεια:

The microphones – get off the internet

τι, είστε ακόμη στο internet? ε, αν είναι έτσι..

link 13

Jumpin Jean-Luc

Ένα μόνο μικρό ψεγάδι μπορώ να βρω στο σημερινό μας συγκρότημα: δ.ε.ν. είναι Καναδοί. Είναι εννιά στον αριθμό. Είναι δεν είναι 20 χρονών. Έχουν αυτόν τον chirpy, poppy ήχο των unicorns και των animal collective . Αναφέρουν τους Broken Social Scene, Deerhoof και Microphones (!) στις επιρροές τους. Οι Αμερικανοί λοιπόν We Αll Have Hooks For Hands μπορεί να μην έχουν όντως hooks αντί για χέρια, έχουν όμως ένα καταπληκτικό ντεμπούτο άλμπουμ γεμάτο hooks, που ακούει στο όνομα The Pretender.

Το τραγούδι που έγραψαν για τον φίλο τους Jean-Luc το ονόμασαν έτσι γιατί μόλις το άκουσε άρχισε να χοροπηδάει από τη χαρά του. Αλλά πάλι μπορεί και όχι..

We All Have Hooks For Hands - Jumpin Jean-Luc

Total Eclipse Of The Moon

Αν και όπως θα'χετε παρατηρήσει τα διάφορα αφιερώματα τα παρουσιάζουμε την Κυριακή [και από αύριο μάλιστα θα ονομάζονται The.Sunday.Edition καθώς αρκετά μας ανέχθηκε ο 11 ;) νομίζω..] σήμερα είναι μια ξεχωριστή ημέρα καθώς στις 10:24 μμ ξεκινά, και είναι ορατή και στη χώρα μας, μια ολική έκλειψη σελήνης. Οπότε τι καταλληλότερο από ένα αφιέρωμα σε τραγούδια γραμμένα για το φεγγάρι? Η επιλογή ήταν βέβαια δύσκολη καθώς τα τραγούδια που βρήκα ήταν αρκετές δεκάδες, και βέβαια τα τραγούδια που έχουν γραφτεί για το φεγγάρι είναι [κυριολεκτικά] χιλιάδες.. Ορίστε λοιπόν μερικά από αυτά..

[καταρχήν να θυμίσουμε αυτά που ήδη έχουμε παρουσιάσει σ'αυτό το blog, το υπέροχο man on the moon από το νέο σχήμα του nick cave, κι ένα από τα πιο αγαπημένα μου τραγούδια, το missing the moon των field mice]

1. feist - my man, my moon
Ποιος θα το'λεγε ότι μετά το mushaboom η/οι feist θα επέστρεφε με ένα τόσο καλό pop εξ'ίσου κολλητικό τραγούδι..κι όμως, το κατάφερε!


2. future bible heroes - moon
Ο αγαπημένος αυτού του blog Stephin Merritt έχει διάφορους τρόπους να εκφράσει τη δημιουργικότητά του όπως ίσως ξέρετε. Εκτός από τις solo ηχογραφήσεις του [soundtracks κυρίως] και τους Magnetic Fields, κρύβεται πίσω από τους Sixths, τους Gothic Archies και τους Future Bible Heroes. [δεν υπερβάλλουμε λοιπόν όταν μιλάμε για τον Cole Porter αυτής της χιλιετίας]. Από τα οκτώ (!) τραγούδια του που αναφέρονται στο φεγγάρι [είναι ρομαντικός ο καλλιτέχνης τι να κάνουμε..] διάλεξα το πιο προφανές, από τους καταπληκτικούς future bible heroes.


3. kelley polar - my beauty in the moon
Ο Kelley ξεκίνησε τις μουσικές του σπουδές από την ηλικία των τριών ετών με πιάνο και βιολί, για να τον κατακτήσει τελικά η βιόλα. Όλα αυτά βέβαια είναι αρκετά δυσδιάκριτα στο περσινό του πολύ καλό άλμπουμ Love Songs Of The Hanging Gardens, όπου επικρατούν ρυθμοί ηλεκτρονικοί, disco, ακόμη και boogie! [λέμε τώρα..]



4. beefdonut - awake like the moon
Alt-pop singer/songwriter από το Winnipeg του Καναδά. Αυτές τις πληροφορίες θα βρείτε μόνο στο διαδίκτυο. Το awake like the moon όμως έχει ένα από τα ωραιότερα υπνωτικά ρεφρέν που έχω ακούσει τελευταία. Οι φαν των Broken Social Scene θα το εκτιμήσουν σίγουρα.. [το καλό που τους θέλω, γιατί δεν υπάρχει πουθενά αλλού στο ίντερνετ, κι έφαγα τον τόπο να το βρω..]



5. yello & billy mackenzie - moon on ice
Ο χαρακτηριστικός ήχος των yello.. η χαρακτηριστική φωνή του billy mackenzie.. τι άλλο να πει κανείς?


6. the microphones - the moon
Ο μυστηριώδης κύριος Elvrum από τη Νορβηγία λοιπόν.. Αρκεί να πω ότι έχει ηχογραφήσει τα the moon, moon moon, moon moon moon ως The Microphones [νομίζω μάλιστα πως υπάρχουν δύο διαφορετικά τραγούδια με τίτλο the moon] και το (2 moons) ως Mt Eerie. Απ'όλα αυτά το υπέροχο the moon είναι σίγουρα το καλύτερο, στο γνωστό low-fi ύφος των Microphones που εμένα τουλάστιχον μ'αρέσει π.ά.ρ.α. πολύ.



7. the czars - paint the moon
Οι czars διαλύθηκαν όπως ίσως ξέρετε, οπότε το μόνο που έχουμε να κάνουμε για να παρηγορηθούμε είναι α) να ελπίζουμε σε μία solo κυκλοφορία του jοhn grant σύντομα β) ν'ακούμε και να ξανακούμε αυτό το εκπληκτικό τραγούδι απο το τελευταίο άλμπουμ τους


8. sufjan stevens - the first full moon
Από τη συλλογή της Asthmatic Kitty με τίτλο To Spirit Back the Mews, και τη χρονιά του 2001, ένα αρκετά ηλεκτρονικό και αρκετά weird τραγούδι από το φίλο μας, για όλους εσάς τους sufjanites εκεί έξω..


9. sambassadeur - new moon
Καταπληκτική indiepop όπως μόνο οι Σουηδοί ξέρουν να παράγουν πλέον..


10. neko case - i wish i was the moon
Μέλος του καναδέζικου supergroup των new pornographers, η neko είναι ότι κοντινότερο στην patsy cline έχετε ακούσει, και αυτό είναι νομίζω από τα πιο κολακευτικά πράγματα που μπορεί κανείς να πει για μια τραγουδίστρια..


11. john wayne shot me - waiting for the moon to rise
Κάποτε ακούγαμε για tribute άλμπουμ σε κάποιο συγκρότημα και λέγαμε 'τι ωραία ιδέα', τώρα πλέον είμαστε όχι και τόσο μακρυά από ένα tribute στους Arctic Monkeys. Οι Belle And Sebastian όμως έχουν και το ταλέντο, και τη δισκογραφία, και το ειδικό βάρος για να δικαιολογηθεί ένα tribute album σ'αυτούς. Από το άλμπουμ αυτό με τίτλο A Century Of Covers είναι και το τελευταίο τραγούδι για σήμερα. Ποτέ δε μου άρεσαν ούτε τα γουέστερν, ούτε φυσικά ο John Wayne. Ομολογώ όμως πως αυτό είναι ένα πολύ καλό όνομα για συγκρότημα.


άντε και τρία classics, από την εποχή που τα σπουδαία τραγούδια δεν ξεπερνούσαν τα τρία λεπτά..

blue moon (elvis presley), moonriver (audrey hepburn) & blue moon of kentucky (patsy cline)

ααααχ.. δεν τα γράφουν πια όπως παλιά..

λοιπόν, που έχω καταχωνιάσει το τηλεσκόπιό μου είπαμε?..