Rivals

Η δεσποινίδα που βρίσκεται πίσω από το moniker Theoretical Girl, δηλαδή η Amy Turnnidge, έχει ήδη κυκλοφορήσει πέντε EPs από την πρώτη της εμφάνιση, το 2006. Αυτό τον Αύγουστο κυκλοφορεί το ντεμπούτο της άλμπουμ με τίτλο Divided. Folk pop, electro pop, goth pop, chamber pop.. και τι δε διάβασα για τη μουσική της κάνοντας μια μικρή βόλτα στο διαδίκτυο.. Η pop πάντως είναι σταθερή.. Το εναρκτήριο Rivals, [με video και απ'όλα] της Λονδρέζας Amy [άραγε πως διάλεξε αυτό το περίεργο όνομα? γνωρίζει το ομότιτλο άλμπουμ του Gentleman Reg? την επηρέασαν οι Parenthetical Girls?] είναι ότι πρέπει μέχρι την επόμενη καλοκαιρινή μπόρα..

Theoretical Girl makes electro-folk-pop on her 8-track in her bedroom and has been doing so since 2006. Her debut album 'Divided' will be released in August '09.

Theoretical Girl - Rivals [box]

Oh My God

Αν υπήρχε κάποια -αξιόπιστη, γιατί αναξιόπιστες υπάρχουν πολλές..- μηχανή αναζήτησης όπου δίνοντάς της ως input τους αγαπημένους σου μουσικούς σου πρότεινε νέα ονόματα προς εξερεύνηση, νομίζω πως ο κύριος Reg Vermue θα ήταν ο πρώτος στη λίστα. "Vermue was also a member of The Hidden Cameras for several years and has performed with Broken Social Scene, sung backup for Sufjan Stevens, and often guests with Final Fantasy" γράφει η σελίδα του στη Wikipedia, και όσοι παρακολουθούν αυτό το blog ξέρουν ήδη πως για μας εδώ αυτό είναι ένα ονειρεμένο βιογραφικό. Τον ίδιο βέβαια δεν τον οδήγησε κάπου ιδιαίτερα, καθώς παρά την εμφάνισή του στο Shortbus, τη δισκογραφική του παρουσία και τις ζωντανές εμφανίσεις όλα αυτά τα χρόνια, για να βγάλει τα προς το ζειν εργάζεται ως σερβιτόρος στο Toronto!

Βέβαια, όπως επίσης ξέρουν όσοι παρακολουθούν το blog, δεν περιμένουμε από καμία μηχανή αναζήτησης να μας προτείνει τον [τους] Gentleman Reg, καθώς είναι γνώριμός μας από παλιά.. Το νέο του άλμπουμ κυκλοφορεί αύριο Τρίτη από την Arts & Crafts, λέγεται Jet Black και περιέχει το καταπληκτικό we're in a thunderstorm που παρουσιάσαμε το Σεπτέμβρη, το ήδη γνωστό you can't get it back, αλλά και πολλά ακόμη αξιόλογα τραγούδια, όπως το υπέροχο oh my god. Ελπίζω, έστω και αν το επάγγελμα του σερβιτόρου έχει και τα τυχερά του, η επιτυχία του άλμπουμ να'ναι τέτοια ώστε ο Reg να το αφήσει πίσω του οριστικά..



Jet Black, Gentleman Reg's Arts & Crafts debut, will be available on February 24th. The fourth overall full-length from Reg is the first since 2005’s acclaimed Darby & Joan and marks the first official release outside of Canada. You may remember him from his appearance in John Cameron Mitchell's Shortbus movie.

gentleman reg - oh my god [box]

The Monthly Edition : September Radio

Περίοδος ανακατατάξεων παραδοσιακά ο μήνας που διανύουμε, και αυτό δε θα μπορούσε να μην ισχύσει και για τη Χειμερινή Ακαδημία. Εκτός των [αρκετών] άλλων, ένας φοβερός ιός διείσδυσε στις εγκαταστάσεις της και έφερε τα πάνω κάτω για αρκετές ημέρες. Καθώς προσπαθεί ακόμη να συνέλθει και να σταθεί στα πόδια της, εκπέμπει για μια φορά ακόμη στη γνωστή εικονική ραδιοφωνική συχνότητα..

1. Wild Beasts - Please Sir [box]


Το πιο πιθανό ενδεχόμενο, και η πιο εύκολη λύση, είναι ότι θα προσπεράσατε το ντεμπούτο άλμπουμ των Βρετανών Wild Beasts, που παρουσιάσαμε πριν λίγους μήνες. Ίσως κατατάσσοντάς το σε κατηγορίες που το αδικούν.. Και όντως στις πρώτες ακροάσεις η υπερβολή, η μεγαλοσχημοσύνη, ο στόμφος.. είναι πολύ δύσκολο να τα καταπιεί κανείς.. Σιγά σιγά όμως παραδίνεσαι και αφήνεσαι σ'αυτό το άλμπουμ - αποκάλυψη! Είναι όλοι εδώ: Ο λυγμός του Antony Hegarty, οι οκτάβες του Billy Mackenzie, το φαλσέτο του Morrissey, το οργισμένο πάθος του Finn Andrews και, πάνω απ'όλα, η θεατρικότητα της Kate Bush, όλοι ξεπηδούν σε κάθε τραγούδι, σε κάθε στίχο, σε κάθε παρατραβηγμένη συλλαβή.. Όλα τα κλισέ είναι αληθινά, κι αυτό εδώ ταιριάζει γάντι : Ή το λατρεύεις ή το μισείς..

2. Of Montreal - Gallery Piece [box]


Έχοντας αφήσει πίσω τα καταπληκτικά pop τραγούδια που σκάρωναν άκοπα πριν από 4-5 χρόνια σε κάθε τους άλμπουμ, οι Of Montreal γίνονται όλο και πιο ώριμοι, όλο και πιο πολυδιάστατοι, όλο και πιο εξωφρενικοί.. Ποιος θα περίμενε ότι θα επέστρεφαν τόσο γρήγορα μ'ένα ακόμη καλύτερο άλμπουμ από το περσινό τους, κι ότι εν έτη 2008 θα ακούγονταν περισσότερο Prince και από τον ίδιο τον Prince!

3. Ballboy - Above The Clouds The Sun Is Always Shining [box]


Εδώ δυο τρεις λέξεις είναι αρκετές και ξεμπερδεύουμε αμέσως : Belle & Sebastian. Η εύκολη λύσις, to ξέρω, αλλά κάνω και πολλαπλές ταυτόχρονες εγκαταστάσεις, να με συμπαθάτε.. Εδιμβούργο, άλμπουμ #5, I Worked on the Ships.

4. Oh! Custer - Secrets [box]


Pop /punk /shoegaze / emo. Πετάμε τα τρία τελευταία παραπλανητικά συστατικά, κρατάμε το πρώτο [σε υπερβολική δόση], γυρίζουμε το δείκτη της χρονομηχανής μεριά χρόνια πίσω.. τι μερικά δηλαδή, είκοσι και βάλε, πως περνά ο καιρός όταν διασκεδάζεις -> με καταπληκτική Βρετανική κιθαριστική pop, έστω κι αν είσαι κολλημένος σ'αυτή..

5. Northern Portrait - I Give You Two Seconds To Entertain Me [box]


Ναι, αγαπητή φίλη, έστω και καθυστερημένα, έχεις δίκιο: οι Northern Portrait είναι μεγάλο κόλλημα. Και το Crazy ένα από τα singles της χρονιάς. Αλήθεια, άκουσες το τελευταίο τους? Perfection!

6. The Dears - Dream Job [box]



Πέρασαν κι αυτοί από αρκετές δύσκολες καταστάσεις τα 2 τελευταία χρόνια, πάνω που θα πίστευε κανείς ότι το υπέροχο προηγούμενο άλμπουμ τους θα τους εκτόξευε στην κορυφή, όπως άλλα [λιγότερο άξια] συγκροτήματα απο τον Καναδά. Προβλήματα με τις εταιρείες, με το line-up του γκρουπ.. Παρ'όλα αυτά το ζευγάρι των Dears είναι και πάλι κοντά μας, με ένα αρκετά διαφορετικό, πιο ώριμο ήχο. Όσοι πιστοί προσέλθετε!

7. Gentleman Reg - We're In a Thunderstorm [box]


Τον κύριο αυτόν από το Τορόντο, που θα δώσει και μερικές συναυλίες ως support των Dears, δηλώνω ευθαρσώς ότι τον είχα ανακαλύψει με το καταπληκτικό it's not safe, αρκετά πριν αυτό συμπεριληφθεί στο soundtrack του shortbus. Κρίνοντας από το θαυμάσιο τραγούδι του που σας παρουσιάζουμε, μην πείτε ότι δεν σας προειδοποιήσαμε για το επερχόμενο άλμπουμ του..

8. Horse Feathers - Burden [box]


Υπέροχο άλμπουμ, ιδιαίτερα για τους fan [νοσταλγούς] του Sufjan Stevens. Τα σχόλια των κριτικών ως τώρα είναι -δικαίως- πάρα πολύ κολακευτικά, και η θέση του στα καλύτερα της χρονιάς είναι εξασφαλισμένη. Indie folk από το Portland του Oregon.

9. The Republic Tigers - Air Guitar [box]


Είναι από το Kansas. Είναι side project του Kenn Jankowski από τους Golden Republic. Ένα τραγούδι τους ακούστηκε στο Grey's Anatomy, οπότε αν είστε προσεκτικοί ίσως και να τους ακούσετε κάποιο βράδυ.. Το απίθανο air guitar μάλλον μου αρέσει τόσο γιατί μου θυμίζει Pernice Brothers..

10. Church - Happiness [box]


Τους θυμάστε τους Αυστραλούς Church από τα 80s με τον ύμνο Under The Milky Way? Ναι? Ε τώρα που τράβηξα την προσοχή σας, ας σας μιλήσω για τους Church από το Portland [και πάλι] του Oregon, και το τραγούδι τους με τίτλο 'Ευτυχία' που είναι τόσο θεσπέσιο στα 107 δευτερόλεπτά του, που θα το αφήσετε στο repeat για πολλή πολλή ώρα.

11. Tindersticks - Closing Titles [box]


Πείτε ότι θέλετε για το Trouble Every Day, την πραγματικά αξέχαστη ταινία της Claire Denis. Πείτε επίσης ότι θέλετε για το τελευταίο άλμπουμ των Tindersticks. Δε μπορείτε όμως να πείτε τίποτε για το εκπληκτικό soundtrack της εν λόγω ταινίας, προϊόν εξαίρετης έμπνευσης του αγαπημένου [μου] συγκροτήματος. Πιστοί οπαδοί της Γαλλίδας σκηνοθέτιδας, οι Tindersticks υπογράφουν τη μουσική επένδυση και της τελευταίας της ταινίας, που και αυτή συζητήθηκε όσο λίγες στο πρόσφατο φεστιβάλ της Βενετίας. Ελπίζω να τη δούμε σύντομα στο Φεστιβάλ..

Άντε, κι άλλο κακό να μη μας βρει..

You can also download all songs of this post from H.E.R.E.

Girlfriends Vs Boyfriends

Τελειώνοντας τη βδομάδα, ένα μίνι θεματικό αφιέρωμα μια που μαζεύτηκαν αρκετά τραγούδια τελευταία με boyfriends και girlfriends στον τίτλο, ακόμη και συγκροτήματα (the boyfriends, ex-boyfriends etc).

Έτσι λοιπόν μετά τα καταπληκτικά cheating on your boyfriend, the boyfriend song που έχουμε ήδη παρουσιάσει και χάσατε αν δεν τα ακούσατε, ορίστε και μερικά ακόμη..

1. pulp - my legendary girlfriend

Ένα από τα πιο αισθησιακά τραγούδια που έχω ακούσει..

2. jay brannan - half-boyfriend

Να'τος πάλι ο τύπος από το Shortbus και ο.. ετεροθαλής γκόμενός του

3. the bird and the bee - fucking boyfriend

Ένα άλλο πολύ ωραίο τραγούδι από αυτούς είχαμε παρουσιάσει πολύ πρόσφατα.

4. the hidden cameras - music is my boyfriend

Ένας τρελός μπροστά-μπροστά στη συναυλία που τραγουδούσε όλους τους στίχους απ'έξω, πριν καν κυκλοφορήσει το άλμπουμ, από αυτήν εδώ την ηχογράφηση στο CBC τους ήξερε..

5. low - boyfriends & girlfriends

Μ'ένα σμπάρο δυο τρυγόνια.. στο γνώριμο ύφος των Low..

6. magnetic fields - i thought you were my boyfriend

Δε μου'κανε καρδιά να βάλω ένα από τα remix του maxi single οπότε ορίστε η υπέροχη εκτέλεση του άλμπουμ τους i

7. long fin killie - girlfriend

Αυτοί δυστυχώς πέρασαν και δεν ακούμπησαν καθώς δεν είχαν την επιτυχία ή έστω την αποδοχή που άξιζαν. (Κι εγώ ακόμη τους ανακάλυψα μετά τη διάλυσή τους). Στην ιστορική εταιρία Too Pure..

8. irving - did i ever tell you i'm in love with your girlfriend?

Καλά είπαμε να είμαστε ειλικρινείς, αλλά όχι κι έτσι, κράτα και μερικά πράγματα για τον εαυτό σου αγόρι μου!

9. the smiths - girlfriend in a coma (remix)

Μέρα - Νύχτα. Χειμώνας - Καλοκαίρι. Ντενίση - Ταλέντο. Smiths - Remix..

Αλλά εντάξει, αυτό το remix το σέβεται το τραγούδι, του προσθέτει απλά μια δεύτερη γλυκούλα εισαγωγή (btw τα gf in a coma, please please.. & william έτυχαν λιγότερο ενθουσιώδους υποδοχής από τα you have killed me, first of the gang, etc, ή ήταν ιδέα μου??)

ναι, φυσικά υπάρχουν κι άλλα, prince, raveonettes, morrissey etc. παρασκευή είναι όμως έχωμεν και μία ζωή να ζήσωμεν (θα΄λεγα τώρα κάτι, αλλά δεν είναι της παρούσης..)

Shortbus, (2006), USA, John Cameron Mitchell, * * *

Τι να γράψει και τι να πει κανείς για το shortbus ? (και για τον blogger που μου έφαγε το post και τώρα πρέπει να το ξαναθυμηθώ κάτι που είναι ΠΟΛΥ επίπονο όπως ξέρουν όσοι τους έχει συμβεί..) Κάποιο κλισέ ίσως? Ή το λατρεύεις ή το μισείς? Ότι υποτίθεται πως οι σκηνές σεξ στην ταινία έχουν λειτουργικό ρόλο και δε σοκάρουν?

Εγώ λοιπόν θα'θελα να σταθώ σε τρία σημεία. Στη γεύση αμηχανίας που αφήνει η ταινία [ή τουλάχιστον που άφησε σε μένα], χωρίς αυτό να είναι απαραίτητα κακό, καθώς παρακολουθεί μια έτσι κι αλλιώς αμήχανη γενιά, στη Νέα Υόρκη, κάπου μεταξύ του 9/11 και του μεγάλου μπλάκ-άουτ. Στο ότι ο Mitchell καταφέρνει να κάνει ένα δεύτερο βήμα θετικό και πολύ διαφορετικό από το cult ντεμπούτο του. Στο πραγματικό αστέρι της ταινίας, τον Scott Matthew, του οποίου τα τραγούδια κυριαρχούν στην ταινία, και στις σκηνές που εμφανίζεται, είναι για μένα ο πιο αυθεντικός χαρακτήρας, έστω και αν το μόνο που κάνει είναι να τραγουδάει στο 'club' shortbus. Έχει βέβαια και την παρέα του μαζί, τον Gentleman Reg (που εμφανίζεται κιόλας στο φιλμ), τους Hidden Cameras, τους Yo La Tengo κ.α.

Ένας από τους πρωταγωνιστές της ταινίας, ο jay brannan, λέει κι ένα πολύ ωραίο, [δικό του] τραγούδι :

jay brannan - soda shop

Να το δω? : Σίγουρα μια από τις ταινίες που χαρακτηρίζουν τη χρονιά..

47th T.I.F.F. Day 8 : Friday 24.11.2006

Αυτή τη φορά την έβγαλα καθαρή -ελπίζω δηλαδή..- με μόνο μία μέρα χαμένη. Η ξεκούραση δε μου έκανε και κακό να πω την αλήθεια. Πάντως αν έβλεπα ότι είμαι χειρότερα, το παρατούσα με τη μία το Φεστιβάλ, αν υπήρχε περίπτωση να κινδυνεύσω να χάσω το Morrissey. Είπαμε, να μη σπρώχνετε τον κύριο με τον ορό στη συναυλία.. (έχει και την κακή συνήθεια να πηγαίνει μπροστά..)

1. Gajokeui Tansaeng (Family Ties), (2006), South Korea, Kim Tae-yong * * *
Η Κορέα δεν είναι Κίνα, επιπλέον η ταινία ήταν στο διαγωνιστικό τμήμα, οπότε είπα να κάνω εδώ την επανεμφάνισή μου. Τα νέα φαίνεται μαθεύτηκαν, γιατί τόσες φωτογραφίες, τόσες κάμερες, πολύ καιρό είχαν να μου τύχουν (ie. καθόμουν πίσω από τους συντελεστές της ταινίας). Τρεις αυτόνομες μικρές ιστορίες -πολύ της μόδας τελευταία τα φιλμ του είδους, αν και οι ιστορίες παρουσιάζονται η μία μετά την άλλη και όχι ταυτόχρονα-, με αδέρφια αποξενωμένα μεταξύ τους, παιδιά αποξενωμένα από τους γονείς τους, εραστές που απομακρύνονται.. Εξαιρετικές οι πρωταγωνίστριες κυρίως των ιστοριών, καλοδουλεμένο το σενάριο σε μια θαυμάσια δεύτερη ταινία του Kim Tae-yong. Ώσπου η τρίτη ιστορία τελειώνει με πυροτεχνήματα, το κοινό χειροκροτεί θερμά και... μήπως τελικά οι τρεις ιστορίες ΔΕΝ ήταν και τόσο αυτόνομες?
Να το δω ? : Αν το πετύχεις πουθενά, γιατί όχι?


2. El Laberinto del Fauno (Pan's Labyrinth), (2006), Spain-Mexico, Guillermo del Toro, * *
Αυτή είναι η κλασική ταινία της ειδικής κατηγορίας Special Screenings του φεστιβάλ, που θα παιχθεί κανονικά στις αίθουσες, και που δε χρειαζόταν και ιδιαίτερα να δεις στο Φεστιβάλ. Σ'ένα χωριό της Ισπανίας εν μέσω εμφυλίου, καταφθάνει ένα μικρό κοριτσάκι και η μητέρα της, έγκυος από τον κακό λοχαγό-καρικατούρα του κακού καθεστώτος, ο οποίος έχει σαν χόμπι να πυροβολεί αντάρτες όταν είναι στις καλές του. Γιατί στις κακές του τους κάνει άλλα πολύ χειρότερα.. Το κοριτσάκι όμως έχει λίγο μεγαλύτερη φαντασία απ'ότι θα'πρεπε, νομίζει λοιπόν πως είναι η κόρη του βασιλιά του κάτω κόσμου or something, και γιατί να μην το νομίζει όταν της το λέει ένα αποκρουστικό ανθρωποδενδροειδές ον (ο Φαύνος του τίτλου) στον οποίο την οδηγεί ένα έντομο-νεράιδα.. Πρέπει βέβαια να το αποδείξει περνώντας κάποιες δοκιμασίες σε μυστικά υπόγεια και κήπους - λαβυρίνθους, οι οποίες εξελίσσονται παράλληλα με το κανονικό στόρι της ταινίας, με ειδικά εφέ and everything, κανονικό παραμυθάκι δηλαδή. Όχι ότι αυτό είναι κακό, αλλά αυτό σου μένει φεύγοντας στο τέλος.. παραμυθάκι. Εμένα βέβαια αυτό που θα μου μείνει είναι οι απίθανες αντιδράσεις της αμερικανίδας κυρίας που καθόταν από πάνω μου, 'oh shit', 'oh man', 'oh jesus' σε όλες τις σκηνές αγωνίας της ταινίας, τα χειροκροτήματά της όταν μαχαιρώνεται κάποια στιγμή ένας κακός. Κατάλαβα λοιπόν πολύ καλά το λόγο για τον οποίο είναι μια τόσο εξαιρετική ηθοποιός η συγκεκριμένη αμερικανίδα κυρία : ή το'χεις το μικρόβιο ή δεν το'χεις.
Να το δω? : με την ανηψούλα σου, ή τη θεία σου από το Σικάγο που φιλοξενείς, γιατί όχι?



3. Das Fraulein, (2006), Switzerland - Germany, Andrea Staka, * * *
Μα ο ίδιος διευθυντής φωτογραφίας κάνει όλες τις γερμανικές ταινίες? είναι πραγματικά το πρώτο πράγμα που σκέφτομαι όταν αρχίζει κάθε γερμανική (συμ)παραγωγή, και με πιάνει μια ανησυχία να την πω? σφίξιμο να το πώ? το λέω.. Φανταστείτε τώρα σκηνικό, κλασικό εστιατόριο στη Ζυρίχη που ανήκει σε μετανάστη (έξοχη η πρωταγωνίστρια που υποδύεται την 45χρονη σφιχτοκώλα και ξυνή μέχρι εκνευρισμού Σερβίδα ιδιοκτήτρια), ώσπου δίπλα στην Κροάτισσα υπάλληλο που σύντομα βγαίνει στη σύνταξη και ονειρεύεται να γυρίσει στην πατρίδα για να τελειώσει το σπίτι της (σας θυμίζει κάτι? έχω ΑΚΡΙΒΩΣ μια ίδια τέτοια θεία) έρχεται να προστεθεί μια νεαρή κοπέλα από τη Βοσνία, έτσι για να συμπληρωθεί το παζλ. Εκεί τελειώνει όμως και η πολιτική ορθότητα της ταινίας καθώς η μυστηριώδης κοπέλα, νέα, ανέμελη και άφοβη όπως είναι, δυναμιτίζει τα θεμέλια της ήσυχης και οργανωμένης ζωής της αφεντικίνας της, που προσπαθεί να κρατήσει καλά θαμμένες τις αναμνήσεις της και τα νεανικά της όνειρα. Έχει κι αυτή όμως το δικό της μυστικό..
Να το δω? : Άλλη μια πολύ καλή γερμανική ταινία


4. AzulOscuroCasiNegro (DarkBlueAlmostBlack), (2006), Spain, Daniel Sanchez Arevalo, * * *
Ότι έπρεπε για το κλείσιμο της ημέρας ήταν αυτή η ισπανική ταινία, σύγχρονη, ζεστή, πολύ αστεία, χωρίς το φάντασμα του Almodovar να πλανιέται από πάνω.. μια χαρά. Δυο αδέρφια, ο ένας -απίθανη φυσιογνωμία- στη φυλακή, ο άλλος, ολίγον Νίκος Ξανθόπουλος, να προσπαθεί να σπουδάσει δουλεύοντας ως θυρωρός και φροντίζοντας ταυτόχρονα τον κατάκοιτο πατέρα τους, οι γυναίκες της ζωής τους, οι ξεκαρδιστικοί φίλοι τους και τα επικίνδυνα χόμπι τους.. Θα μπορούσε να κάνει μια χαρά καριέρα και στις αίθουσες
Να τη δω? : αν θέλεις να γελάσει και λίγο το χειλάκι σου (χωρίς να προδώσεις όμως και τα σινεφίλ ιδανικά σου) τότε προχώρα.




Για το τέλος, άλλα τρία τραγούδια από τους γνωστούς σας πλέον..

Corey Dargel - Superhero On The Ground

Islands - Don't Call Me Whitney, Bobby

Gentleman Reg - The Boyfriend Song

It's Not Safe

Τον κύριο Reg τον φύλαγα για λίγο αργότερα, αλλά μόλις είδα ότι το τραγούδι αυτό ακούγεται στο Shortbus του John Cameron Mitchell, οπότε μάλλον ήρθε η ώρα του. Είναι από το Τορόντο, έχει κυκλοφορήσει τρία άλμπουμς, έχει συνεργαστεί με τους Hidden Cameras, Final Fantasy κ.α. και το καταπληκτικό αυτό τραγούδι μου θυμίζει πάρα πάρα πολύ Manic Street Preachers, αν και ο ήχος του Gentleman Reg γενικότερα ουδεμία σχέση έχει με τους Manics. Ακούστε και μόνοι σας:

gentleman reg - it's not safe

τι τα θες..
it's not safe, to be naked
young and creative, anymore..