The June Collection

Καλοκαίρι 2010.. το πρώτο μου καλοκαίρι [εξ ολοκλήρου] στην πόλη. Ο πρώτος του μήνας είναι ήδη παρελθόν, και αυτό ήταν το sound track του για τη Χειμερινή Ακαδημία.

1. The Drums - Book Of Stories [zs]


"Συγκρατείστε το όνομά τους [είναι και εύκολο]" γράφαμε ακριβώς πριν ένα χρόνο. Τελικά ακόμη πιο εύκολο αποδείχθηκε το να σου κολλήσει κι από ένα διαφορετικό track του καταπληκτικού ντεμπούτου των The Drums την ημέρα. Οι φίλοι μας είναι κάθε δεύτερη εβδομάδα εξώφυλλο στο NME, αξίζουν όμως απόλυτα το hype γύρω από το όνομά τους γιατί παρέδωσαν ένα ντεμπούτο - greatest hits το οποίο δεν αποκλείεται να αποτελέσει για την τρέχουσα δεκαετία και την indie σκηνή της Νέας Υόρκης κάτι αντίστοιχο με το ντεμπούτο των Strokes την προηγούμενη. Το δε Book Of Stories [το τρέχον αγαπημένο μας] έχει ένα από τα καλύτερα ρεφρέν του 2010


i thought my life would get easier, instead it's getting harder, instead it's getting harder

i thought my life would get easier, instead it's getting darker, instead it's getting colder.. without you

2. Desire - Don't Call [zs]


Δεν έχω καλύτερο από το να ανακαλύπτω συγκροτήματα μέσω αγαπημένων μου μουσικών. Έτσι λοιπόν σε μία από τις σπάνιες συνεντεύξεις του ο Johan Duncanson μιλά με τα καλύτερα λόγια για αυτό το track των Καναδών Desire. Το Don't Call φιγουράρει μάλιστα πρώτο πρώτο στην καλοκαιρινή συλλογή που προτείνει το συγκρότημα των Radio Dept. στους οπαδούς του. Βέβαια, αν το καλοσκεφτείς, το project ενός κυρίου με προϋπηρεσία στους Glass Candy και τους Chromatics δε θα μπορούσε να είναι και τυχαίο.. Προειδοποίηση: στην πρώτη ακρόαση θα σηκώσετε με δυσπιστία το φρύδι, στην τρίτη θα κυλιέστε στα πατώματα! Η συγκλονιστική εισαγωγή του Don't Call είναι μια από τις αλησμόνητες στιγμές αυτού του καλοκαιριού.



3. Seinking Ships - You Didn't Love Me [zs]


"Where are they now?". Μια κλασική πλέον φράση κι ένα αγαπημένο θέμα της pop κουλτούρας: τι να απέγιναν οι ήρωες της παιδικής μας ηλικίας? ο ηθοποιός σ'εκείνο το σήριαλ που βλέπαμε φανατικά, η τραγουδίστρια σ'εκείνο το συγκρότημα που τόσο μας άρεσε στις αρχές των 90s.. Στη δεύτερη περίπτωση πάντως ανήκει αυτή η φλογερή κοκκινομάλλα, που η φωνή της αλλά και η μουσική του συγκροτήματός της σ'έκαναν να την ονειρεύεσαι σαν ξωτικό σ'ένα dreampop μοναστήρι με ηγουμένη την Elisabeth Frazer, ενώ στην πραγματικότητα ήταν η αγαπημένη του NME καθώς δεν άφηνε πάρτυ για πάρτυ του χωρίς να γίνει φέσι.. Αυτή που κατάφερε το ακατόρθωτο: να αλλάξει εντελώς μουσική κατεύθυνση με τεράστια επιτυχία, καλλιτεχνική αλλά και εμπορική, κυκλοφορώντας ένα από τα καλύτερα δείγματα της britpop για τη δεκαετία του '90. Ώσπου, ο τραγικός θάνατος ενός μέλους του συγκροτήματός της οδήγησε αυτό στη διάλυση και αυτήν στην αφάνεια για δεκαπέντε ολόκληρα χρόνια. Μέχρι το φετινό καλοκαίρι όμως, οπότε και επιστρέφει μ'αυτή την καταπληκτική συμμετοχή στα φωνητικά του νέου track των Seinking Ships. Welcome back Miki! [και τι στίχος: you didn't love me like i planned..]



4. Jonka - Better [zs]


Το αγαπημένο μου είδος pop: χωρίς να χρειάζεται κανένα πρώτο συνθετικό για να σταθεί [indie, dream, noise κλπ], χωρίς να ανήκει σε καμία σκηνή, χωρίς να μπορείς να προσδιορίσεις σε ποια δεκαετία [από το '80 κι έπειτα] έχει κυκλοφορήσει, το τέλειο singalong pop song. Άλλο ένα καταπληκτικό track των Νεοϋορκέζων Jonka.



5. The Math And Physics Club - We're So DIY! [zs]


Αν και πιθανότατα ποτέ δεν πρόκειται να γίνουν Drums ή έστω αυτό που έδειξαν ότι θα μπορούσαν να γίνουν οι πρώτες ηχογραφήσεις τους, αυτό δε σημαίνει πως δεν υπηρετούν το είδος τους με συνέπεια και αξιοπρέπεια. Το δε We're So DIY! από το νέο άλμπουμ των Math and Physics Club είναι τόσο αξιολάτρευτο όσο και ο τίτλος του!



6. The Art Museums - So Your Baby Doesn't Love You Anymore [zs]


Το τρίπτυχο lo-fi / garage / psych pop είναι σαφώς ο κυρίαρχος ήχος αυτού του καλοκαιριού, αν όχι της χρονιάς. Κάπου εκεί εντάσσονται και οι Art Museums, από τη γνωστή παρέα της Woodsist, και το track που διαλέξαμε είναι απολύτως αντιπροσωπευτικό του συγκεκριμένου ήχου.



7. Francois Peglau - One Minute To Midnight (So Sad) [zs]


Ένας Περουβιανός στο Λονδίνο! Και ένα τραγούδι - έκπληξη που αποδεικνύει για άλλη μια φορά το γνωστό κλισέ, ότι η καλή μουσική δε γνωρίζει σύνορα κλπ.

8. GROUPLOVE - Colours [zs]

Τη μια τους συναντάς ως GROUP, την άλλη ως GROUPLOVE, αποφασίστε λοιπόν κύριοι! Τι να περιμένεις βέβαια από ένα συγκρότημα που σχηματίστηκε ύστερα από τη γνωριμία των μελών του κατά τη διάρκεια ενός καλοκαιριού στην Κρήτη:

..Soon after their connection Hooper was invited to an art residency in Greece on the island of Crete and Hooper insists "without any hesitation" she invited Zucconi to join her on this journey. "Seriously, we had only known one another for a few days but are both so inspired and alive when we are together that going to Greece seemed like a magical and natural thing to do" recalls Zucconi. On Crete, in a small remote mountain village, Hooper and Zucconi met the members of their future band "GROUPLOVE" a year before it was officially formed..We all understood how rare it is for five strangers to feel as close as family and create passionate music together. We couldn't just return to Brooklyn and let the music we all made fade into a memory of that summer we had in Greece"

9. Insect Guide - This City [zs]

"This city hates me" ξεκινά το θαυμάσιο track των Βρετανών shoegaze / electro poppers Insect Guide, οπότε πως να μην ταυτιστείς ο πεζός / ποδηλάτης / μη οπαδός του Ηρακλή κλπ κλπ..

10. Kite Club - Royal Gums [zs]

Οι Kite Club είναι το one man project του Αυστραλού Nicholas D. Futcher. Aπό το Φεβρουάριο που τον πρωτοπαρουσιάσαμε παραμένει unsigned. Πολύ ωραίο και το Royal Gums πάντως..



11. 1973 - Vegas [zs]


Όπως πολύ ωραίο είναι και το τραγούδι των Παριζιάνων με το πολύ εμπνευσμένο [και πολύ googlable όπως θα φαντάζεστε] όνομα 1973. Δε διεκδικούν δάφνες πρωτοτυπίας με τον ήχο τους [αφήστε που το άλμπουμ τους λέγεται bye bye cellphone..] αλλά όπως προανέφερα έχουν μερικά ωραία τραγούδια, και όχι ωραία για Γάλλους, ωραία σκέτο!



12. INU - The Bailing [zs]


Ο γνωστός παραγωγός Count που έχει δουλέψει με Radiohead, New Order και DJ Shadow μεταξύ άλλων, και οι session μουσικοί Zoe Keating και Tim Hingston είναι οι τρεις που αποτελούν τους INU, με βάση τους το San Francisco. Από το άλμπουμ τους που κυκλοφόρησε μόλις χτες ξεχωρίζει το The Bailing.



13. Pure Ecstasy - Dream Over [zs]


Ένα εντελώς διαφορετικό τρίο έχουμε εδώ, από το Austin του Texas. Lo-fi / psych pop και τα λοιπά, και τα λοιπά..



14. Gem Club - Acid And Everything [zs]


Soft-focus pop γράφει κάποιος στο last.fm, τα συγχαρητήριά μου! Ένα υπέροχο τραγούδι από το ομώνυμο EP του ντουέτου από το Sommerville των ΗΠΑ που ακούει στο όνομα Gem Club.



15. Emma Pollock - Hug The Harbour [zs]


Η ψυχή των Delgados επιστρέφει με το δεύτερο άλμπουμ της. Πολύ καλό το Hug The Harbour, κι ακόμη καλύτερος ο τίτλος του!

You can download all songs from H.E.R.E.

ps: και αν πχ λόγω Drums ο ρημαδοblogger διαγράψει το post ή/και το blog, χάρηκα που σας γνώρισα οκ?

The February Collection

The February Collection is a Summer Collection..

1. Broken Social Scene - World Sick [zs]


Η μεγάλη είδηση της εβδομάδας δεν ήταν άλλη από την επιστροφή των Broken Social Scene, με το πρώτο τραγούδι από το πολυαναμενόμενο άλμπουμ τους με τίτλο Forgiveness Rock Record που θα κυκλοφορήσει το Μάιο. Με μια πρώτη ακρόαση ακούγεται λες και οι Band Of Horses άφησαν στην άκρη για λίγο την americana και το γύρισαν στο καθαρόαιμο indie rock, οι εξόχως αναγνωρίσιμες κιθάρες βέβαια τους προδίδουν.. Πέντε χρόνια ήταν πραγματικά πολλά χωρίς Broken Social Scene..


2. Gigi - Dreams Of Pomance (feat. Zac Pennington) [zs]


Άλλο ένα υπέροχο τραγούδι από το ντεμπούτο των Καναδών, ίσως η κορυφαία ερμηνεία του καταπληκτικού Zac Pennington των Parenthetical Girls, ενός συγκροτήματος που δυστυχώς δεν έχει την αναγνώριση που του αξίζει. Το Dreams Of Romance δεν είναι τόσο "παλιομοδίτικο, για παππούδες που θέλουν να θυμούνται τα νιάτα τους με φρέσκο και καλά υλικό και να ξανανιώνουν" όπως το τραγούδι τους που παρουσιάσαμε πριν λίγες ημέρες, και να ήταν όμως, η δραματική ερμηνεία του Pennington πραγματικά το απογειώνει. Και αυτοί οι στίχοι..


no-one's missing me, no
and no-one's kissing me, no
and no-one's wondering where i've been
or where i am going, no oh..


3. Parenthetical Girls - Evelyn McHale [zs]


Ε, και μια τους αναφέραμε, να και το νέο τους τραγούδι από το πρώτο εκ των τριών EP που θα αποτελέσουν το τέταρτο άλμπουμ τους με τίτλο Privilege. Η 23χρονη τότε Evelyn McHale αυτοκτόνησε την Πρωτομαγιά του 1947 πέφτοντας από το Empire State Building κρατώντας το περιδέραιό της.. Το δε video σπουδαίο, όπως όλα του συγκροτήματος άλλωστε..





4. The Irrepressibles - Forget The Past [zs]


Μια που λέγαμε για [μελο]δραματικές ερμηνείες εδώ η φράση συναντά το πραγματικό της νόημα. Μπορεί να οδηγήθηκα στο άλμπουμ των Βρετανών Irrepressibles από κάποιον φαν του Billy Mackenzie, ο κύριος Jamie McDermott όμως, ηγέτης και βασικός συνθέτης του 10μελούς συγκροτήματος μάλλον το έχει παρακάνει λιγάκι με τους ε.ν.τ.ε.λ.ώ.ς Antony Hegarty λαρυγγισμούς του [μου θύμισε επίσης και αυτήν ττην τραγουδίστρια], του το συγχωρούμε όμως γιατί το άλμπουμ τους είναι όντως πάρα πολύ καλό [και έχει τα φόντα να ακουστεί αρκετά και στη χώρα μας].


5. Josiah Wolf - The Trailer And The Truck [zs]


Αυτός ο κύριος Wolf δεν είναι ένας τυχαίος Wolf, είναι ο drummer των Why? και αδερφός του τραγουδιστή τους Yoni Wolf. Αν όλο το σόλο άλμπουμ του έχει κι άλλα σαν το παραπάνω τραγούδι, τότε μάλλον σύντομα θα μιλάμε για μια από τις εκπλήξεις της χρονιάς!


6. Picastro - Pig & Sucker [zs]


Το προηγούμενο άλμπουμ των Καναδών Picastro έπεσε στα χέρια μας κυρίως λόγω της συμμετοχής του Jamie Stewart, ήταν όμως τόσο καλό ώστε να εξασφαλίσει μια θέση στα καλύτερα του 2008. Το ίδιο θα συμβεί και φέτος καθώς το Become Secret είναι τουλάχιστον ισάξιο. Σε ενάμιση μήνα εμφανίζονται στα Σκόπια και στο Βελιγράδι, αλλά βέβαια ποιος να σκεφτεί να τους φέρει κι από τα μέρη μας.. Ανατριχιαστικό το Pig & Sucker..


7. Wild Nothing - Summer Holiday [zs]


Η περιγραφή του last.fm είναι πραγματικά πολύ πετυχημένη: "Wild Nothing is the solo project of Virginia born Jack Tatum, who’s music is the product of an unhealthy obsession with nostalgia. Equal parts teenage wasteland and inexplicable regret, his songs are the kind that could only be made by the young at heart. Unlike the current herd of one-man bedroom bands, Tatum creates complex textural environments that aim for something higher. Melodies that yearn to stay with you." Ούτε ο ίδιος δε θα τα'γραφε καλύτερα.. Με είκοσι βαθμούς στα μέσα του Φλεβάρη πάντως, το θέμα "καλοκαιρινές διακοπές" δεν είναι καθόλου ανεπίκαιρο..


8. Baby Birds Don't Drink Milk - Our Girls [zs]


Δεν ξέρω αν το Our Girls των φίλων μας επηρεάστηκε από το My Girls, έστω και σαν τίτλος, οι ίδιοι πάντως έχουν σίγουρα επηρεαστεί από τους δημιουργούς του. Το πόσο μπροστά θα πάνε βέβαια με ένα τέτοιο όνομα είναι άλλη ιστορία..


9. Lali Puna - That Day [zs]


Σα να μην πέρασε μια μέρα, το άλμπουμ των Γερμανών Lali Puna ακούγεται σαν τη φυσική συνέχεια του καταπληκτικού Faking The Books του 2004. Μπορεί βέβαια να μην το φτάνει σε ποιότητα, ή ο ήχος τους να μοιάζει κάπως ξεπερασμένος, ένα άλμπουμ όμως των Lali Puna είναι πάντα καλοδεχούμενο..


10. City Rain - These Days [zs]


That Day οι Lali Puna, These Days o/οι City Rain από τη Φιλαδέλφεια. Ούτε και ο ήχος των δύο ονομάτων διαφέρει και τόσο δραματικά τώρα που το σκέφτομαι.. ο Ben Runyan βέβαια παίζει μια πιο δυναμική, πιο χορευτική electronica από τους Γερμανούς φίλους μας. Το πιασάρικο These Days βρίσκεται στο άλμπουμ του με τίτλο This I Will Remember.


11. Kite Club - Going Swimming [zs]


O Αυστραλός Nicholas D. Futcher είναι ουσιαστικά το μοναδικό μέλος των Kite Club. Ψυχεδελική pop που αξίζει να ακούσετε, από ένα όνομα χωρίς συμβόλαιο, χωρίς δισκογραφική παρουσία, με myspace account που δημιουργήθηκε το 2010.. Με λίγα λόγια.. σπαρταράει!


12. Val Venosta - The Price Is Right [zs]


Ωραίο όνομα για τους Σουηδούς synthpoppers και επίσης ωραίο το instrumental χιτάκι τους Τhe Price Is Right. 80s τα synths αλλά 10s η παραγωγή [αυτή τη δεκαετία πάλι πως την αποκαλούμε?].


13. Muchuu - Somebody Tell Me [zs]


Το Somebody Tell Me είναι αρκούντως χαζοχαρούμενο για να ενθουσιάσει ακόμη και ένα 8χρονο, είναι όμως τόσο χαριτωμένο και ανεβαστικό [όπως και όλο το concept του brother/sister πιτσιρικοντουέτου, του απλού αλλά πολύ όμορφου site κλπ] που δε μπορείς να του αντισταθείς..


14. HURTS - Wonderful Life (Arthur Baker Remix) [zs]


OK, αυτό είναι πολύ γνωστό [και φοβερή εϊτίλα επίσης] αλλά α) είναι remix του Arthur Baker οπότε κερδίζει μερικούς πόντους αξιοπιστίας β) αφηγείται μια ιστορία και αυτό δεν το συναντάς συχνά πλέον γ) είναι το μοναδικό βήμα που έχω για να δηλώσω ότι για έναν περίεργο λόγο μου θυμίζουν περισσότερο Johny Hates Jazz από Heaven 17 για παράδειγμα..




15. Clogs - On the Edge (feat. Shara Worden) [zs]


Κυρίως ορχηστρική είναι η μουσική πουηχογραφεί το side project του κυρίου Bryce Dessner των National, όμως στο νέο τους EP με τίτλο Veil Waltz, προάγγελο του άλμπουμ που θα κυκλοφορήσει τον άλλο μήνα, υπάρχει αυτό το εκπληκτικό τραγούδι με τα οπερατικά φωνητικά της Shara Worden των My Brightest Diamond που αξίζει να ακούσετε..


16. Novels - This Wouldn't Be The Last Time [zs]


Με Καναδέζικο supergroup αρχίσαμε, με τέτοιο θα τελειώσουμε.. Μέλη των Born Ruffians, ex~po, Tokyo Police Club και άλλων συγκροτημάτων, μαζεύτηκαν και ηχογράφησαν ένα EP μέσα σε 16 ώρες, κυριολεκτικά από το μηδέν. Δεν το έχω ακούσει ολόκληρο, αλλά υπό αυτές τις προϋποθέσεις το This Wouldn't Be The Last Time και μόνο τα αξίζει τα λεπτά του [τα δύο λεπτά που θα του διαθέσετε δηλαδή..]

Download all tracks from H.E.R.E.