Εδώ και αρκετό καιρό ήθελα να ψάξω και ν'ακούσω τη μουσική του κ. Benedikt H. Hermannsson και της μπάντας του, Benni Hemm Hemm, έχοντας ακούσει ένα τραγούδι τους στο ραδιόφωνο πριν μερικούς μήνες, αλλά πάντα το ξεχνούσα. Η κυκλοφορία του νέου τους άλμπουμ με τίτλο Murta St. Calunga ήρθε να μου υπενθυμίσει να κάνω κάτι για το Αλτσχάϊμερ που καραδοκεί.. Το εναρκτήριο τραγούδι της σημερινής 'εκπομπής' είναι αδύνατο να το προφέρω [καλά που είναι μόνο διαδικτυακή λοιπόν..]. Είναι όμως υπέροχο. Θα κονταροχτυπηθούν με καναδυό ακόμη ονόματα για το Ισλανδικό άλμπουμ της χρονιάς..
“It’s a Musical” means pop music in an absolute immediate sense. Two artists, their voices, their instruments.Trumpets, vibraphones, canonical Choirs. “It’s a Musical”, it really is. Τα είπαν όλα μόνοι τους.. Με έδρα το Βερολίνο. Το έξοχο ντεμπούτο τους The Music Makes Me Sick κυκλοφορεί την ερχόμενη Παρασκευή από τη Morrmusic. Εγγύηση..
Αυτή κι αν δεν ήταν απροσδόκητη συνεργασία. Μετά το αμφιλεγόμενο ['έκτρωμα' το χαρακτήρισε ένα από τα πιο αγαπημένα μου καναδέζικα blogs :( ] δεύτερο άλμπουμ των Islands, Ο κύριος Diamonds έσπευσε να ξανακερδίσει τις εντυπώσεις συνεργαζόμενος με τον Καναδό folk / americana τραγουδοποιό Jim Guthrie. Το αποτέλεσμα? Το σχήμα Human Highway και το πάρα πολύ καλό [ακουστικό κυρίως] άλμπουμ Moody Motorcycle, ένα άλμπουμ γεμάτο από θαυμάσιες συνθέσεις, βασικό χαρακτηριστικό των δύο δημιουργών του..
Όχι ένα αλλά δύο διαφορετικά EP κυκλοφορεί αυτές τις μέρες ο αγαπητός σε όλους Καναδός βιολιστής. Το The Butcher ανήκει στο Spectrum, 14th Century EP, και χαρακτηριστικό του [εκτός από το ότι είναι καταπληκτικό τραγούδι] είναι το ότι ο Owen αναφέρει για πρώτη φορά σε τραγούδι τις λέξεις Final Fantasy. Μέχρι και οι Pet Shop Boys τον τσίμπησαν για τις ενορχηστρώσεις στο νέο τους άλμπουμ..
Να'τες πάλι οι αξιολάτρευτες μικρούλες από τη Στοκχόλμη! Άλλο ένα καταπληκτικό ποπάκι, αυτή τη φορά από το πρώτο τους άλμπουμ που λέγεται In Our Space Hero Suits.
Τρία χρόνια περιμέναμε αλλά άξιζε τον κόπο. Η παρανοϊκή όπερα των Dead Science, που ακούει στο όνομα Villanaire αποζημιώνει και με το παραπάνω. Από τις καλύτερες φωνές τις δεκαετίας..
Όπως τους Dead Science, έτσι και τους Parenthetical Girls από το Portland του Oregon τους έμαθα από το ότι αποτελούν αγαπημένα σχήματα του jamie stewart. Ο τύπος λοιπόν, εκτός από σπουδαίος καλλιτέχνης έχει και εξαίρετο γούστο. Ήδη από τις αρχές της χρονιάς ο κύριος του 4ου σημερινού τραγουδιού έχει ανακηρύξει το Entanglements ως άλμπουμ της χρονιάς. Το προηγούμενο άλμπουμ τους μόλις έχασε το top 10 αυτού του blog για το 2006, το οποίο και απασχόλησαν μόλις στο έκτο post. Όπως όλα τα παραπάνω καταμαρτυρούν, τα παρενθετικά κορίτσια μας αρέσουν πολύ..
A Swedish man in New York. Αν το όνομά του σας θυμίζει μια σειρά που δεν βλέπατε μικροί, αν σας λείπει ο Jens Lekman, αν σας γοητεύει η ιδέα του one [genius] kid project, αν ένα ωραίο pop τραγούδι αρκεί για να σας φτιάξει τη μέρα.. τότε ένα πράγμα έχω να σας πω: you're welcome! [και θα τα ξαναπούμε σύντομα όταν βγει το άλμπουμ]
Άλλο ένα πολύ καλό [πρώτο] άλμπουμ από τον Καναδά, και συγκεκριμένα από την Alberta. Οι Women ηχογραφούν στην Flemish Eye, γεγονός που εξηγεί το ότι ηχογράφησαν το άλμπουμ με τον Chad VanGaalen. Το άλμπουμ με τίτλο το όνομά τους κυκλοφορεί την Τρίτη 7 Οκτωβρίου. Στο Μαύρο Ρύζι που παρουσιάζουμε ακούγονται ε.ν.τ.ε.λ.ώ.ς. Panda Bear..
Εξαιρετικός τίτλος. Πανέμορφο όσο και περίεργο τραγούδι. Ίσως σας θυμήσει το Fitter Happier από το OK Computer. Το πολύ καλό άλμπουμ των Βρετανών Fonda 500 λέγεται Je M'appelle Stereo.
Αν το περιεχόμενο των δύο πρώτων τους EP αποτελούσε το ντεμπούτο τους άλμπουμ ως έχει, τότε θα μιλούσαμε για ένα από τα άλμπουμ της χρονιάς. Απέριττη, κλασική κιθαριστική pop. Το τραγούδι με το οποίο τελειώνουμε δεν ανήκει σε κανένα από τα δύο EP, οπότε είναι ασφαλές να υποθέσουμε ότι θα συμπεριλαμβάνεται στο άλμπουμ. Η εγχείρηση πέτυχε. Ο ασθενής χαίρει άκρας υγείας..
Περίοδος ανακατατάξεων παραδοσιακά ο μήνας που διανύουμε, και αυτό δε θα μπορούσε να μην ισχύσει και για τη Χειμερινή Ακαδημία. Εκτός των [αρκετών] άλλων, ένας φοβερός ιός διείσδυσε στις εγκαταστάσεις της και έφερε τα πάνω κάτω για αρκετές ημέρες. Καθώς προσπαθεί ακόμη να συνέλθει και να σταθεί στα πόδια της, εκπέμπει για μια φορά ακόμη στη γνωστή εικονική ραδιοφωνική συχνότητα..
Το πιο πιθανό ενδεχόμενο, και η πιο εύκολη λύση, είναι ότι θα προσπεράσατε το ντεμπούτο άλμπουμ των Βρετανών Wild Beasts, που παρουσιάσαμε πριν λίγους μήνες. Ίσως κατατάσσοντάς το σε κατηγορίες που το αδικούν.. Και όντως στις πρώτες ακροάσεις η υπερβολή, η μεγαλοσχημοσύνη, ο στόμφος.. είναι πολύ δύσκολο να τα καταπιεί κανείς.. Σιγά σιγά όμως παραδίνεσαι και αφήνεσαι σ'αυτό το άλμπουμ - αποκάλυψη! Είναι όλοι εδώ: Ο λυγμός του Antony Hegarty, οι οκτάβες του Billy Mackenzie, το φαλσέτο του Morrissey, το οργισμένο πάθος του Finn Andrews και, πάνω απ'όλα, η θεατρικότητα της Kate Bush, όλοι ξεπηδούν σε κάθε τραγούδι, σε κάθε στίχο, σε κάθε παρατραβηγμένη συλλαβή.. Όλα τα κλισέ είναι αληθινά, κι αυτό εδώ ταιριάζει γάντι : Ή το λατρεύεις ή το μισείς..
Έχοντας αφήσει πίσω τα καταπληκτικά pop τραγούδια που σκάρωναν άκοπα πριν από 4-5 χρόνια σε κάθε τους άλμπουμ, οι Of Montreal γίνονται όλο και πιο ώριμοι, όλο και πιο πολυδιάστατοι, όλο και πιο εξωφρενικοί.. Ποιος θα περίμενε ότι θα επέστρεφαν τόσο γρήγορα μ'ένα ακόμη καλύτερο άλμπουμ από το περσινό τους, κι ότι εν έτη 2008 θα ακούγονταν περισσότερο Prince και από τον ίδιο τον Prince!
Εδώ δυο τρεις λέξεις είναι αρκετές και ξεμπερδεύουμε αμέσως : Belle & Sebastian. Η εύκολη λύσις, to ξέρω, αλλά κάνω και πολλαπλές ταυτόχρονες εγκαταστάσεις, να με συμπαθάτε.. Εδιμβούργο, άλμπουμ #5, I Worked on the Ships.
Pop /punk /shoegaze / emo. Πετάμε τα τρία τελευταία παραπλανητικά συστατικά, κρατάμε το πρώτο [σε υπερβολική δόση], γυρίζουμε το δείκτη της χρονομηχανής μεριά χρόνια πίσω.. τι μερικά δηλαδή, είκοσι και βάλε, πως περνά ο καιρός όταν διασκεδάζεις -> με καταπληκτική Βρετανική κιθαριστική pop, έστω κι αν είσαι κολλημένος σ'αυτή..
Ναι, αγαπητή φίλη, έστω και καθυστερημένα, έχεις δίκιο: οι Northern Portrait είναι μεγάλο κόλλημα. Και το Crazy ένα από τα singles της χρονιάς. Αλήθεια, άκουσες το τελευταίο τους? Perfection!
Πέρασαν κι αυτοί από αρκετές δύσκολες καταστάσεις τα 2 τελευταία χρόνια, πάνω που θα πίστευε κανείς ότι το υπέροχο προηγούμενο άλμπουμ τους θα τους εκτόξευε στην κορυφή, όπως άλλα [λιγότερο άξια] συγκροτήματα απο τον Καναδά. Προβλήματα με τις εταιρείες, με το line-up του γκρουπ.. Παρ'όλα αυτά το ζευγάρι των Dears είναι και πάλι κοντά μας, με ένα αρκετά διαφορετικό, πιο ώριμο ήχο. Όσοι πιστοί προσέλθετε! 7. Gentleman Reg - We're In a Thunderstorm[box]
Τον κύριο αυτόν από το Τορόντο, που θα δώσει και μερικές συναυλίες ως support των Dears, δηλώνω ευθαρσώς ότι τον είχα ανακαλύψει με το καταπληκτικό it's not safe, αρκετά πριν αυτό συμπεριληφθεί στο soundtrack του shortbus. Κρίνοντας από το θαυμάσιο τραγούδι του που σας παρουσιάζουμε, μην πείτε ότι δεν σας προειδοποιήσαμε για το επερχόμενο άλμπουμ του..
Υπέροχο άλμπουμ, ιδιαίτερα για τους fan [νοσταλγούς] του Sufjan Stevens. Τα σχόλια των κριτικών ως τώρα είναι -δικαίως- πάρα πολύ κολακευτικά, και η θέση του στα καλύτερα της χρονιάς είναι εξασφαλισμένη. Indie folk από το Portland του Oregon.
Είναι από το Kansas. Είναι side project του Kenn Jankowski από τους Golden Republic. Ένα τραγούδι τους ακούστηκε στο Grey's Anatomy, οπότε αν είστε προσεκτικοί ίσως και να τους ακούσετε κάποιο βράδυ.. Το απίθανο air guitar μάλλον μου αρέσει τόσο γιατί μου θυμίζει Pernice Brothers.. 10. Church - Happiness[box]
Τους θυμάστε τους Αυστραλούς Church από τα 80s με τον ύμνο Under The Milky Way? Ναι? Ε τώρα που τράβηξα την προσοχή σας, ας σας μιλήσω για τους Church από το Portland [και πάλι] του Oregon, και το τραγούδι τους με τίτλο 'Ευτυχία' που είναι τόσο θεσπέσιο στα 107 δευτερόλεπτά του, που θα το αφήσετε στο repeat για πολλή πολλή ώρα.
Πείτε ότι θέλετε για το Trouble Every Day, την πραγματικά αξέχαστη ταινία της Claire Denis. Πείτε επίσης ότι θέλετε για το τελευταίο άλμπουμ των Tindersticks. Δε μπορείτε όμως να πείτε τίποτε για το εκπληκτικό soundtrack της εν λόγω ταινίας, προϊόν εξαίρετης έμπνευσης του αγαπημένου [μου] συγκροτήματος. Πιστοί οπαδοί της Γαλλίδας σκηνοθέτιδας, οι Tindersticks υπογράφουν τη μουσική επένδυση και της τελευταίας της ταινίας, που και αυτή συζητήθηκε όσο λίγες στο πρόσφατο φεστιβάλ της Βενετίας. Ελπίζω να τη δούμε σύντομα στο Φεστιβάλ..
Άντε, κι άλλο κακό να μη μας βρει..
You can also download all songs of this post fromH.E.R.E.
[Did you notice that Russia and Greece actually took the same place as in the Eurovision Contest?!!]
A big thanks to all 159 of you who voted. See you next year in Moscow.
Καλώς ήλθατε και φέτος στον ετήσιο διαγωνισμό της alt.Eurovision. Κάποιοι περιορισμοί στο budget του διαγωνισμού έκαναν αδύνατη τη μετάδοσή του από τη Βαρσοβία, πρωτεύουσα της περσινής νικήτριας του διαγωνισμού, οπότε εκπέμπουμε και πάλι από την ερωτική Θεσσαλονίκη. Τη δε Βαρσοβία την έφαγε η μαρμάγκα, καθώς η Πολωνική συμμετοχή αποκλείστηκε στα ημιτελικά [να του μάθω εγώ άλλη φορά να μπαίνει την τελευταία στιγμή και να ψηφίζει δέκα φορές, ούτε με την εκλογή του GWB τέτοια ίντριγκα..].
Κι ενώ στον κανονικό διαγωνισμό που θα διεξαχθεί σε λίγες ημέρες οι συμμετοχές είναι πλέον τόσες πολλές που σε λίγο θα χρειάζονται και προκριματικά σε ομίλους όπως στο Champions League, εδώ είπαμε να το κρατήσουμε σε πιο λογικά πλαίσια, περιορίζοντας τις συμμετοχές σε δέκα επτά, και κρατώντας το ποιοτικό επίπεδο ψηλά [ελπίζουμε].
Κατεβάστε λοιπόν και ακούστε τα τραγούδια με την ησυχία σας, και ψηφίστε το/τα αγαπημένο/α σας. Τα σχόλια με τις ψήφους σας, όπως πάντα επιθυμητά και ευπρόσδεκτα, αλλά οι ψήφοι γίνονται δεκτές μόνο στο διπλανό poll. Η ψηφοφορία τελειώνει στις 12 το βράδυ του Σαββάτου 24 Μαίου. Ελπίζω και φέτος να δείξετε αυτοσυγκράτηση και να ψηφίσετε μόνο μία φορά.
Good evening ladies and gentlemen, and welcome to this year's alt.Eurovision contest. Download and listen to the songs, and vote for your favourite entries. P.l.e.a.s.e. vote only once! Voting ends at 23.59', Saturday 24/5.
Η κλήρωση [ποια?] ανέδειξε πρώτη τη Βελγική συμμετοχή και το πενταμελές indiepop συγκρότημα των Girls In Hawaii. Το υπέροχο Sun of the Sons, με τις επιρροές του από τους Beach Boys και την pop της δεκαετίας του '60 γενικότερα, είναι το δεύτερο track από το φετινό τους άλμπουμ [το δεύτερό τους] Plan Your Escape. Ο πυρήνας του συγκροτήματος ξεκίνησε το 2000 και το ντεμπούτο τους άλμπουμ κυκλοφόρησε το 2004. Λογικά θα ξανακούσουμε γι'αυτούς στους Ολυμπιακούς του Λονδίνου, το 2012.
Είμαι πολύ χαρούμενος που μπόρεσα και βρήκα ένα τραγούδι για να εκπροσωπήσει την Ισλανδία, το οποίο να μην ακούγεται σαν B side των Sigur Ros. Όλα μα όλα τα νέα ονόματα τα οποία βρήκα είχαν ακριβώς τον ίδιο γνώριμο πλέον ήχο. Οι Singapore Sling [ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια : πήραν το όνομά τους όχι από το ομώνυμο κοκτέηλ, αλλά από την ταινία του Νικολαϊδη!!] έχουν εντελώς διαφορετικό ήχο. Ίσως όχι τόσο πρωτότυπο, καθώς θυμίζουν και αυτοί Jesus And Mary Chain [τελικά η αναβίωση του ήχου τους που ξεκίνησαν οι Raveonettes πριν από λίγα χρόνια καλά κρατεί..], το κάνουν όμως με πολύ μεγάλη επιτυχία. Το καταπληκτικό Summer Garden θα το βρείτε στη συλλογή που κυκλοφόρησαν με τίτλο The Curse, The Life, The Blood. Νέο τους άλμπουμ θα κυκλοφορήσει σύντομα.
"Άντε χάσου άσχημο αγόρι. Δεν έχεις καμία ελπίδα μαζί μου άσχημο αγόρι. Γύρνα σπίτι και άσε με ήσυχη άσχημο αγόρι. Θέλω μόνο να κάνω ένα πάρτυ με τους φίλους μου και δεν είσαι πλέον καλεσμένος.." Ποιος ξέρει τι της έχει κάνει λοιπόν της κατά τα άλλα γλυκύτατης τραγουδίστριας των Cuties, του τετραμελούς all girl band από την Ολλανδία [ως four girls having a blast περιγράφουν τον ήχο τους στο myspace] για να αντιμετωπίζει τέτοια κατακραυγή.. μάλλον θα πρέπει ν'ακούσετε την δακρύβρεχτη ιστορία για να βγάλετε τα δικά σας συμπεράσματα. Δακρύβρεχτη μόνο σαν ιστορία βέβαια, καθώς το ίδιο το τραγούδι είναι ένα πρώτης τάξεως uptempo καλοκαιρινό χιτάκι. Το άλμπουμ των κοριτσιών λέγεται Ah-Ah-Aah
Η Ιταλία ήταν, προς μεγάλη μου έκπληξη, η χώρα στην οποία δυσκολεύτηκα περισσότερο να διαλέξω το τραγούδι που θα την εκπροσωπήσει στο διαγωνισμό, καθώς τουλάχιστο άλλα τρία πολύ καλά τραγούδια από ισάριθμα indiepop συγκροτήματα έχασαν την τελευταία στιγμή την ευκαιρία της συμμετοχής [και λογικά θα παρουσιαστούν και αυτά με τη σειρά τους τις επόμενες εβδομάδες]. Το Premarin των Tiger Tiger, με την ακαταμάχητα κολλητική εισαγωγή, τις θρασύτατες κιθάρες και τα [συχνά αθυρόστομα] πανένορφα φωνητικά της Margot, κέρδισε τελικά μια θέση στον ήλιο, και, μόλις το ακούσετε, στην καρδιά σας επίσης.. Το ντουέτο των Tiger Tiger έχει σαν βάση την υπέροχη Bologna.
Να'τη κι η Δημοκρατία της Τσεχίας, με μια συμμετοχή έκπληξη! Το τετραμελές electro / post punk / powerpop [καλά, όλα τα έσφαξαν, όλα τα μαχαίρωσαν..] συγκρότημα των Sporto από το Proho κυκλοφόρησε πέρυσι το άλμπουμ One Minute Cardinal. Το μπιτάτο Love International [πολύ Γιουροβιζιονικός τίτλος, δε συμφωνείτε?] είναι ένα demo από τη νέα τους δουλειά, το πότε θα κυκλοφορήσει μόνο οι ίδιοι γνωρίζουν..
Μετά τη συμετοχή της Τσεχίας, η γειτόνισσα χώρα της Σλοβακίας δε θα μπορούσε να λείπει από το διαγωνισμό. Στη σελίδα τους στο myspace οι Dope Aviators [ωραίο όνομα αν μη τι άλλο] δηλώνουν μεν δύο χώρες καταγωγής, τη Σλοβακία και τη Φινλανδία, έχουν γίνει όμως αρκετές αλλαγές στη σύνθεσή τους, και άλλωστε η μπάντα δημιουργήθηκε στην Πράγα, οπότε βγάλε τώρα εσύ άκρη.. [για να μην πούμε για διάφορες και διάφορους που έχουν εκπροσωπήσει, και έχουν κερδίσει κιόλας, χώρες με τις οποίες δεν έχουν καμία σχέση ως προς την καταγωγή]. Ο ψυχεδελικά υπνωτικός ήχος τους, τους κατατάσσει κάπου ανάμεσα στους JAMC, στους MBV και στους Spiritualized.. Χαρακτηριστικό παράδειγμα το δίλεπτο UFO as a gift από το περσινό άλμπουμ τους product.
C86 meets Creation Records meets Sarah Records λένε για το συγκρότημά τους οι κύριοι My Raining Stars. 1/3 indiepop, 1/3 Kevin Shields και 1/3 M83 λέω εγώ.. Ακούστε και μόνοι σας και πείτε μου. Ο T.Haliniak είναι η ψυχή και ο συνθέτης αυτού του πολύ καινούργιου συγκροτήματος από τη Γαλλία, που ακούγεται πολύ τελευταία στους indie κύκλους της χώρας του, και όχι μόνο. Υποθέτω ότι η Σοφία Κόπολα θα πρέπει να είναι η αγαπημένη τους σκηνοθέτιδα, και αν τους πάρει είδηση, μια θέση στο soundtrack της νέας της ταινίας δε θα'ταν άσχημη ιδέα..
Από τότε που ψηφίζει το κοινό και όχι οι διάφορες επιτροπές, άλλοτε δίκαια και άλλοτε δικαιότατα, η Βρετανία πατώνει κυριολεκτικά στο διαγωνισμό της Eurovision. Ένα οποιοδήποτε τραγούδι από τα πολύ καλά τραγούδια που παρουσιάσαμε τελευταία θα μπορούσε να την εκπροσωπήσει επάξια τουλάχιστο σ'αυτό το διαγωνισμό, διαλέξαμε όμως μια συμμετοχή πολύ ξεχωριστή από την περσινή χρονιά, που αξίζει μια θέση στο spotlight και με το παραπάνω. O Andy Chester λοιπόν, η φωνή και ψυχή του συγκροτήματος, ίσως σας φανεί πολύ γνώριμος και θα'χετε δίκιο, γιατί πρόκειται για τον τραγουδιστή των πολύ αγαπημένων [μου] My Computer από το Manchester. Μετά από ένα αριστουργηματικό ντεμπούτο, κι ένα πολύ καλό δεύτερο άλμπουμ σε παραγωγή του περίφημου John Leckie, o Andy έχασε τα πάντα, και βυθίστηκε στην κατάθλιψη και τα ναρκωτικά. Το συγκρότημα διαλύθηκε μετά και από την κυκλοφορία ενός τελευταίου άλμπουμ που πήγε κυριολεκτικά άπατο, και ο Andy μαζί με τον hip hop παραγωγό Doyli σχημάτισε πέρυσι τους Good Neighbour. Στο καταπληκτικό There Was A Time διηγείται την ιστορία του με πραγματικά αφοπλιστικό τρόπο. Ελπίζουμε σύντομα και σε κάποιο άλμπουμ.
Δίπλα δίπλα στην κατάταξη, όπως και στο χάρτη, η συμμετοχή της Ιρλανδίας είναι μια πραγματική έκπληξη. Θα χρειαστεί να ακούσετε π.ο.λ.ύ. προσεκτικά τη σπουδαία αυτή φωνή του κυρίου Andrew Boland για να πειστείτε ότι δεν σας κάνω πλάκα και ότι το υπέροχο The City Lights δ.ε.ν. είναι η χαμένη ηχογράφηση από το Scott II του κυρίου Walker. Τουλάχιστον ο Andrew από το Δουβλίνο δεν έχει αυταπάτες και είναι αρκετά έξυπνος ώστε να αναφέρει τον Scott Walker ως την πρώτη και μεγαλύτερη επιρροή του [και οι άλλες βέβαια δεν πάνε πίσω : Leonard Cohen, Morrissey, Jacques Brel, Burt Bacharach, Lee Hazlewood, μπήκατε στο νόημα τώρα?]. Απίστευτο αλλά αληθινό: δεν έχει βρεθεί ακόμη δισκογραφική να τον γραπώσει!
Ο Igor και ο George από τη Μόσχα γνωρίστηκαν όταν δούλευαν μαζί σε μια φυτεία αχλαδιών. Η δουλειά αυτή πρέπει να ήταν τόσο κουραστική που, από αντίδραση, αποφάσισαν να ονομάσουν το συγκρότημά τους The Nothingdoers. Πως ακούγεται λοιπόν ένα soft indie rock Μοσχοβίτικο ντουέτο που ισχυρίζεται πως η μεγαλύτερη επιρροή στον ήχο του είναι ο Beck? Πολύ καλύτερα απ'ότι φαντάζεστε! Το νέο τους άλμπουμ twenty past sixteen, το οποίο προσφέρουν δωρεάν στη σελίδα τους στο Myspace, ακούγεται ευχάριστα από την αρχή ως το τέλος, χωρίς να ξενίζει με την αγγλική προφορά του Igor, οι αγγλικοί του στίχοι μάλιστα είναι και πολύ ενδιαφέροντες! Το Pictures είναι το τρίτο τραγούδι του άλμπουμ.
Αρκετά γνωστοί έχουν γίνει πλέον οι Professor Pez από το Bergen της Νορβηγίας, με το περσινό τους άλμπουμ Hordaland. Έστω κι αν είναι bitter & hateful σαν προσωπικότητες γράφουν cheerful & upbeat indiepop τραγούδια [δικοί τους οι χαρακτηρισμοί]. Εμάς μας ξέφυγαν πέρυσι, το καταπληκτικό όμως Papillon μου αρέσει τόσο πολύ που αποφάσισα να τους κάνω την τιμή της εκπροσώπησης της χώρας τους στην alt.Eurovision για να επανορθώσω. Εσείς θα κρίνετε αν έκανα καλά..
Μια από τις χώρες με μεγάλη παράδοση στην indiepop / tweepop σκηνή είναι σαφέστατα και η Ισπανία [έστω και αν δεν την τιμούμε όπως θα έπρεπε σ'αυτό το blog]. Με συντριπτική πλειοψηφία, τα αντίστοιχα συγκροτήματα επιλέγουν τη μητρική τους γλώσσα για τις ηχογραφήσεις τους, και πολύ καλά κάνουν αν με ρωτήσετε, καθώς τα ισπανικά πραγματικά προσφέρονται για το συγκεκριμένο είδος. Ακούστε για παράδειγμα το Souvenir de l'Avenir από το πολύ πρόσφατο demo των Band A Part από τη Μαδρίτη. Αν υπήρχε ακόμη η Sarah Records θα μιλούσαμε για το νέο της απόκτημα. Δεν υπάρχει όμως, οπότε το συμπαθές ντουέτο παραμένει ορφανό δισκογραφικά. Προς το παρόν..
Να'τη και η Ελλαδίτσα. Η εξαιρετική, απέριττη tweepop είχε σίγουρη τη συμμετοχή ως την τελευταία στιγμή, η σπουδαία dreampop όμως των My Wet Calvin κέρδισε στα σημεία. Γνωστοί σαν όνομα [και μόνο] τα τελευταία χρόνια, κυρίως από διάφορα δημοσιεύματα που επικεντρώνονταν στις ζωντανές τους εμφανίσεις, το DIY ethic που τους χαρακτηρίζει, και τα καταπληκτικά χειροποίητα σινγκλάκια τους. Ως γνήσιος δύσπιστος Έλλην indie fan βάστηξα μικρό καλάθι και προσπέρασα. Ώσπου ήρθε ο φίλος Oksikemia να αναρωτηθεί "είναι οι My Wet Calvin οι Έλληνες Radio Dept.?" για να ενδώσω τελικά κι εγώ.. Το ριφ στο 1'20'' στο απίθανο αυτό τραγούδι, πολύ θα ήθελαν να το είχαν γράψει οι Σουηδοί αγαπημένοι μας φίλοι..
Και μια που είπαμε Σουηδία.. ως ειδικοί Σουηδολόγοι είχαμε και φέτος μια πολύ δύσκολη δουλειά στην επιλογή της Σουηδικής συμμετοχής. Η τελική επιλογή ίσως ξαφνιάσει μερικούς, δεν έχω όμως να δώσω καμιά λογική εξήγηση. Όταν άκουσα το Come Back To Stockholm, ένα demo από το εξαμελές συγκρότημα The Last Party από τη Στοκχόλμη [αυτό τους έλειπε, να μην είναι κι από τη Στοκχόλμη!], θέλετε η πανέμορφη απλοϊκή pop μελωδία του, θέλετε οι ακόμη πιο απλοϊκοί, σχεδόν αφελείς, αλλά γλυκύτατοι νοσταλγικοί στίχοι του.. το έκλεισαν το εισητήριο για τη Θεσσαλονίκη από την πρώτη κιόλας ακρόαση!
Τουρκία, Kim Ki O, Kapali.. κάτι μου λέει ότι μία προσπάθεια για να μπείτε στον κόπο να το ακούσετε το τραγούδι της γείτονος χώρας, όλο και πρέπει να την καταβάλλω.. Αναφορά στο Drowned in Sound, Ευρωπαϊκή τουρνέ με τον Jens Lekman, συμμετοχή στο περίφημο CDR του fanzine 'I Godan Ro' [εκείνο με την καταπληκτική διασκευή των Radio Dept στο bachelor kisses].. τι άλλο.. α,ναι! το kapali, kapali, kapali των φίλων μας από την Ισταμπούλ είναι ένα καταπληκτικό twee/electropop τραγούδι. Πειστήκατε τώρα?
Ένα από τα πολύ μεγάλα φαβορί, όχι μόνο για αυτόν εδώ το διαγωνισμό, αλλά και για τον τίτλο του best indiepop newcomer of the year, καθώς με το ντεμπούτο τους αυτό single έχουν ενθουσιάσει τους απανταχού φαν του είδους [όπως εμένα καλή ώρα]. Οι Northern Portrait από την Κοπεγχάγη, με την "sophisticated guitar pop" τους, γνωρίζουν λοιπόν μια αποδοχή αντίστοιχη με αυτή των Φινλανδών Cats On Fire πέρυσι. Περιμένουμε με αγωνία το ντεμπούτο τους άλμπουμ για να δούμε και κατά πόσο το αξίζουν, πάντως, αν κρίνουμε από το Crazy, το μέλλον προδιαγράφεται υπέρλαμπρο γι'αυτούς. Και όσο κι αν η ιστορία είναι που θα δείξει αν μπορέσει να σταθεί δίπλα σε τραγούδια - ορόσημα στην ιστορία της μουσικής, όπως τα ομώνυμα της Patsy Cline και των Gnarls Barkley, οι Δανοί φίλοι μας έχουν κάνει μια πολύ καλή προσπάθεια προς αυτή την κατεύθυνση.
Το 2008 δεν είναι και η καλύτερη χρονιά για την Φινλανδέζικη indiepop σκηνή. Ενώ η Δανία και η Nορβηγία είναι συνεχώς ανερχόμενες και τα σουηδέζικα συγκροτήματα είναι κυριολεκτικά δεκάδες, η Φινλανδία είναι μια ξεχωριστή περίπτωση στη Σκανδιναβική Χερσόνησο [και όχι μόνο στη μουσική]. Λίγο η γλώσσα τους, λίγο η διαφορετική κουλτούρα τους [μία λέξη θα πω: Καουρισμάκι], όλο αυτό το απόκοσμο μέχρι παρεξηγήσεως, αντικατοπτρίζεται πολύ συχνά και στη μουσική τους. Όπως στη μουσική της δεσποινίδος Eleanoora Rosenholm [ pop - gothic - healing & easy listening.. ότι πείτε..]. Ακούστε για παράδειγμα το kiltti vai tuhma [γείτσες!] με τα υπέροχα 'τσα τσα τσα' στην εισαγωγή, και θα με καταλάβετε.. Κι αν παρά την περίεργη γλώσσα, σας κάνει κάτι η παράξενη γοητεία του, μη διστάσετε να του δείξετε την προτίμησή σας..
