Standing on the Shoulders of the Carcass of John Mayer

Αυτό που αρχικά τραβά την προσοχή είναι σαφώς το όνομα του συγκροτήματος [ίσως 4-5 χρόνια αργότερα απ'ότι θα'πρεπε]. Έπειτα, ο καταπληκτικός αυτός τίτλος του τραγουδιού τους. Και μόλις το ακούσεις, το εντυπωσιακό είναι το πως πραγματικά πέταξαν στα σκουπίδια με χαρακτηριστική ευκολία κάθε πιθανότητα επιτυχίας με ένα πολύ ωραίο τραγούδι, διαλέγοντας το συγκεκριμένο τίτλο, και το συγκεκριμένο θέμα [hey, i murdered john today..].

Αν και υπάρχει όντως ένα συγκρότημα με αυτό το όνομα που προέρχεται από το Toronto, οι Canadian Invasion που μας απασχολούν απόψε είναι Aμερικανοί, με προέλευση [κυρίως] τη Φιλαδέλφεια, και πιθανότατα πήραν το όνομά τους από το επώνυμο του τραγουδιστή τους, Andy Canadian. Το άλμπουμ τους λέγεται Three Cheers for the Invisible Hand..


Canadian Invasion - Standing on the Shoulders of the Carcass of John Mayer [div]

Compton to Scarboro

Οι Carps είναι δύο νεαροί μουσικοί από το Toronto. Ο Jahmal είναι μαύρος και ο Neil είναι λευκός. Δε φαίνεται και τόσο σπάνιο ως γεγονός, αλλά έσπασα το κεφάλι μου [τα τελευταία δύο λεπτά] και δε μπορώ να θημηθώ κανένα άλλο διαφυλετικό ντουέτο τα τελευταία χρόνια. Μπορώ όμως να θημηθώ ένα συγκρότημα που πρωτάκουσα πριν από 20 χρόνια στην εκπομπή του Πετρίδη, που έπαιζε επίσης ένα απίθανο μείγμα rock, punk, funk, soul, όπως και οι Carps. Αν και γνώρισαν την επιτυχία με το ντεμπούτο τους άλμπουμ, εξαφανίστηκαν πολύ γρήγορα, κάτι που ελπίζω να μη συμβεί στην περίπτωση των συμπαθών Καναδών. Χωρίς να έχουν κυκλοφορήσει καν κάποιο άλμπουμ, παρά μόνο δύο EPs, οι Carps σε κερδίζουν από την πρώτη ακρόαση. Το Compton to Scarboro είναι ένα χαρακτηριστικό δείγμα της δουλειάς τους.

The Carps - Compton to Scarboro [div]

Wishstick

Ε λοιπόν κάτι πολύ περίεργο μου συνέβη με το σημερινό τραγούδι. Το πρωτοάκουσα πριν από δυο τρεις μήνες, όταν το πρότεινε σε ένα site ο Owen Pallett. Για την ακρίβεια το πρωτοείδα, καθώς το link έδειχνε σ'αυτό το πολύ απλό αλλά μυστηριωδώς εξαιρετικά γοητευτικό video..

Τέσσερις κοπέλες, περίεργα λευκά outfits, ένα απροσδιόριστο άρωμα μιας άλλης εποχής.. Το είδα ξανά και ξανά, και αποφάσισα να το παρουσιάσω το συντομότερο δυνατό. Πριν από λίγα λεπτά έπεσα και πάλι πάνω στις Pony Da Look, γιατί έτσι λέγεται το τετραμελές γυναικείο συγκρότημα από το Toronto για το οποίο φλυαρώ τόση ώρα, και θέλησα να θυμηθώ τι είχα γράψει στην παρουσίασή του. Μόνο που δεν τη βρήκα πουθενά όσο κι αν έψαξα [στο ίδιο μου το blog]. Ακόμη και τώρα που γράφω αυτές τις γραμμές δεν έχω ακόμη πειστεί ότι είναι η πρώτη φορά που παρουσιάζω αυτό το συγκρότημα και αυτό το τραγούδι! Ας είναι λοιπόν, μια επανάληψη άλλωστε ποτέ δεν έβλαψε κανέναν..

[Και λίγες πληροφορίες ακόμη για το συγκρότημα, σε περίπτωση που βαρεθείτε να κλικάρετε στα εικονίδια που ακολουθούν το τραγούδι, και αν δεν το κάνετε ποτέ αυτό να μου το πείτε, γιατί είναι και αρκετά χρονοβόρα διαδικασία να τα ετοιμάσω, lol

Έχουν ως βασική επιρροή την Kate Bush (έτσι εξηγούνται όλα) και τις έχουν χαρακτηρίσει ως medieval ghost pop (έξοχο), το φετινό τους τρίτο άλμπουμ λέγεται Shattered Dimensions και κυκλοφορεί από τη Murderecords, και είναι και οι τέσσερις φοιτήτριες σε σχολές καλών τεχνών (αλήθεια γιατί τις λέμε "καλών τεχνών"? ποιες είναι οι κακές τέχνες?) ή έχουν ένα σχετικό επάγγελμα τέλος πάντων..]



Pony Da Look - Wishstick [box]

Dancer

Οι Woodhands μας έρχονται από το Toronto του Καναδά. Sweaty electro glory είναι το tag που βάζουν στον ήχο τους. Ακούγοντας την ανεβαστική μεν εισαγωγή αλλά και τα γλυκά δε girl vocals στο dancer που παρουσιάζουμε σήμερα, electro τους λες, sweaty πάλι όχι.. μετά βέβαια μπαίνει το μανιακό ρεφρέν "you're a very good dancer! what is your name?" και όλα αλλάζουν.. Προσωπικά θυμήθηκα εκείνο το καταπληκτικό single με το οποίο πρωτομάθαμε τους electric six [οι οποίοι ξεφούσκωσαν πολύ γρήγορα βέβαια..]. Το άλμπουμ των Woodhands λέγεται Heart Attack και κυκλοφόρησε τον Απρίλιο. Παρεμπιπτόντως, ατόνησε κάπως φέτος η Καναδέζικη σκηνή ή είναι η ιδέα μου?..

woodhands - dancer [box]

Prisoners Of Our Love

Το ιστολόγιο που διαβάζετε διανύει αισίως τον τρίτο χρόνο παρουσίας του στο διαδίκτυο, οπότε μοιραία κάποια ονόματα θα παρουσιαστούν περισσότερες από μία φορές, καθώς θα κυκλοφορούν νέα τραγούδια με την πάροδο του χρόνου. Ένα από αυτά είναι και οι Καναδοί Airfields. Indiepop αξιώσεων από ένα κουιντέτο για το οποίο θα δυσκολευτείτε να πιστεψετε ότι ηχοργαφεί στο παγωμένο Τορόντο και όχι στην εξίσου παγωμένη Στοκχόλμη. Τι συνέβη λοιπόν στους φίλους μας από τον περασμένο Ιανουάριο, οπότε και είχαν φιλοξενηθεί και πάλι στις εγκαταστάσεις της Ακαδημίας μας? Μα τι πιο σημαντικό από την κυκλοφορία του ντεμπούτου άλμπουμ τους, με τίτλο Up All Night πριν από λίγες εβδομάδες. Και αν κρίνω από τα πέντε τραγούδια του που μπορεί κανείς ν'ακούσει στη σελίδα του συγκροτήματος στο myspace, νομίζω πως δίκαια τους προσέξαμε πέρυσι και δικαιολογημένα επιστρέφουμε και πάλι σ'αυτούς φέτος. Το άλμπουμ ανοίγει το καταπληκτικό Prisoners Of Our love.

the airfields - prisoners of our love [box]

I Am The Teacher

Τελικά οι Arctic Monkeys την είχαν την επιδρασούλα τους, όχι [βέβαια] τόσο στον ήχο των νέων βρετανικών συγκροτημάτων, όσο στο ότι άνοιξαν το δρόμο προς την αναγνώριση σε πάρα πολλά νέα βρετανικά ονόματα. Αυτό το διαπίστωσα παρατηρώντας πόσα πολλά τέτοια ονόματα έχουμε παρουσιάσει σ'αυτό εδώ το blog από την αρχή της χρονιάς. Κάνοντας λοιπόν αυτή τη διαπίστωση.. καιρός δεν είναι να ξαναγυρίσουμε λιγάκι στον αγαπημένο μας Καναδά που τον παραμελήσαμε τελευταία? [κι αν έχετε διαβάσει πιο κουλή εισαγωγή σε post να μου το πείτε ok? τι να κάμω, είμαι κι απ'τον ύπνο..]

Παρ'ότι Καναδοί όμως, και μάλιστα από το Toronto, οι φίλοι μας επέλεξαν το ωραιότατο όνομα Germans [χωρίς the] για το συγκρότημά τους. Πολλά γι'αυτούς δεν ξέρω, πέρα από το ότι είναι πέντε, ο μεσαίος είναι όλα τα λεφτά, οι επιρροές τους είναι πιθανότατα οι Dinosaur Jr [που επέστρεψαν, non?] και οι Pavement, αλλά στο πιο pop, τουλάχιστο στο σημερινό μας τραγούδι, που λέγεται I Am The Teacher. Το άλμπουμ τους κυκλοφορεί τον επόμενο μήνα στην Arena Rock.

Germans - I Am The Teacher

εξαιρετικό και το video, με την παλιά και δοκιμασμένη συνταγή του stop motion