Ο Park Chan-wook είναι από τους λίγους σκηνοθέτες των οποίων τη νέα ταινία πάντα περιμένω με ανυπομονησία, ανεξάρτητα αν συνοδεύεται από χλιαρές κριτικές στα Φεστιβάλ του εξωτερικού. Η αλήθεια είναι πως δεν περίμενα και πολλά πράγματα, ομολογώ όμως πως με κέρδισε από τα πρώτα λεπτά [τα οποία, μαζί με τα υπέροχα opening credits, μπορείτε να παρακολουθήσετε στο παρακάτω video]. Πράγματι, το φιλμ έχει αδυναμίες και ατέλειες, κερδίζει όμως το στοίχημα γιατί διαθέτει ψυχή, ουσία και στυλ σε ίσες δόσεις, ένα πρωταγωνιστικό δίδυμο χάρμα οφθαλμών, δυο τρεις σεκάνς πραγματικά μαγικές..
Θα σας φέρει στο μυαλό πιθανότατα το Κουρδιστό Πορτοκάλι ή τη Φωλιά του Κούκου [όπως θα τη γύριζε ίσως ο Τέρυ Γκίλλιαμ] με την αισθητική και το θέμα της αντίστοιχα. Τι κι αν κάποιες αδυναμίες την εμποδίζουν από το να τις φτάσει? Για ένα τόσο δύσκολο και φιλόδοξο εγχείρημα, το φιλμ πετυχαίνει τελικά το στόχο του, και η ωραία γεύση που σου αφήνει στο τέλος δεν ξεχνιέται με το που βγαίνεις από την αίθουσα.
Να το δω? : Και να το μισήσεις θα το καταλάβω όμως..
