Fucked By A Ghost

Σκεφτόμουν σήμερα, μιας και είναι μια ξεχωριστή μέρα για μένα, πως.. γνωριζόμαστε τόσον καιρό και δεν ξέρετε ουσιαστικά τίποτε για μένα. Μόνο τραγούδια και τραγούδια και τραγούδια.. Ήρθε η ώρα λοιπόν να μοιραστώ κάποια πράγματα μαζί σας. Αρκετά όμως μιλήσαμε για μας, ας μιλήσουμε λίγο για μένα [που θα'λεγε κι ο Evan Dando]:

• χορεύω και τραγουδώ υπέροχα [από μέσα μου]

• είμαι major φαν της madonna. Αν ποτέ χρειαζόταν μεταμόσχευση νεφρού, θα'κανα το παν για να σας πείσω να της δωρίσετε το δικό σας.

• παρά το αυστηρά πjοτικό και ιντελλεκτουέλ προφίλ μου, κάθε μέρα, πριν διαβάσω όλους εσάς, πριν το CBC, πριν τον Guardian... η πικρή αλήθεια είναι πως ρίχνω πρώτα μια τόση δα κλεφτή ματιά στα celebrity news του trent.blogspot.com

• με τον αγαπημένο μου τραγουδιστή έχουμε κοινό κάτι πολύ σημαντικό. Αυτός το μισεί. Εγώ πάλι όχι!

• δεν πιστεύω σε κανένα θεό, σε κανένα κόμμα και σε καμία [αθλητική] ομάδα. Πιστεύω μόνο [και ακράδαντα] στο νόμο του Μέρφυ. Ενίοτε και στον εαυτό μου..

• αν και δεν υπήρξα ποτέ γκοθάς ή / και ντεθάς, στα θρανία μου ζωγράφιζα πάντοτε και μόνο φέρετρα [μιλάμε για ολόκληρα νεκροταφεία]. Παρ'όλα αυτά βαριόμουν πάντα τα περί αυτοκτονίας. Στις πολύ μαύρες μου εύχομαι απλά να μην είχα γεννηθεί..

• μια που πιάσαμε το ευχάριστο αυτό θέμα, κι επειδή με βάση τη γραμμή της ζωής στο αριστερό χέρι του καθενός, ίσα ίσα που προλαβαίνω να τελειώσω αυτό το post.. δε χρειάζεται να σας πω ποιο τραγούδι θα ακούγεται κατά την αποτέφρωσή μου, ε?

• θα αφόδευα ευχαρίστως στην τελευταία μαρμάρινη κατοικία του κυρίου Ψωμιάδη. Αν όμως υποσχόταν να εξορίσει όλους τους καπνιστές κάπου πολύ πολύ μακριά [συγγενείς 1ου βαθμού included], και να απαγορεύσει δια παντός και δια ροπάλου το κάπνισμα σε όλους τους κλειστούς χώρους, θα τον ψήφιζα για πρωθυπουργό, πρόεδρο της δημοκρατίας, βασιλιά, σταρ ελλάς, πλανητάρχη και οικουμενικό πατριάρχη ταυτόχρονα. Είμαι επίσης διατεθειμένος να σαπίσω στη φυλακή υπερασπιζόμενος την παραπάνω δήλωση [την πρώτη βρε, όχι τη δεύτερη!]

• το τελευταίο μου ελληνικό βιβλίο το διάβασα πιθανότατα στο γυμνάσιο. Μία φορά κάθε επτά - οκτώ χρόνια όλο και βρίσκεται καμιά ελληνική ταινία που θα τσιμπήσω και θα την παρακολουθήσω. Νομίζω πως μόνο μία πραγματικά καλή θεατρική παράσταση έχω δει στην Ελλάδα. Closer, Film, Dread Astaire, Θανάση Παπακωνσταντίνου κλπ κλπ.. λυπάμαι αλλά δε θα σας γνώριζα που να σκόνταφτα επάνω σας στο δρόμο. Ναι, το παραδέχομαι, είμαι ξενομανής!

• αγαπημένο μου σύνθημα είναι αυτό ενός τοίχου επί της Παπαναστασίου... "ενάντια σε κάθε εθνική ενότητα"
  

Αρκετά νομίζω για σήμερα. Νομίζω ότι είναι πλέον ξεκάθαρο με τι διαταραγμένο άτομο έχετε να κάνετε. Προσπαθώ όμως για το καλύτερο..

Ε και τώρα, μετά από ένα τόσο άσχετο post, να κι ένα εντελώς άσχετο τραγούδι, που μ'αρέσει όμως πολύ

benzedrine nightmare - fucked by a ghost

άντε, και του χρόνου..