Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα the white stripes. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα the white stripes. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή, Φεβρουαρίου 20, 2009

Killed By The Boom

Η επιστροφή των Veils. Δυνατά ντραμς, κιθάρα - αμερικανιά, και η φωνή του Finn Andrews κυριολεκτικά αγνώριστη! Αν μου έλεγαν ότι είναι το νέο single των White Stripes θα το πίστευα ευκολότερα. "Ω! τι τραγωδία" σας ακούω ν'αναφωνείτε, αλλά μη στεναχωριέστε, το κάνει ο Finn στο αναπάντεχα κολλητικό ρεφρέν του τραγουδιού. Μόνο η ακρόαση ολόκληρου του νέου τους άλμπουμ Sun Gangs θα δώσει ασφαλή συμπεράσματα για το πόσο αυτή η διαφαινόμενη αλλαγή ήχου και κατεύθυνσης θα αποδειχθεί πετυχημένη. Όσο για το αν ήταν αναγκαία.. εμάς δε μας πέφτει λόγος βέβαια, οι επανειλημμένες ακροάσεις όμως του killed by the boom νομίζω πως μας ωθούν στο να απαντήσουμε καταφατικά..


the veils - killed by the boom [box]

Bold new direction for New Zealand's noir poppers. From the forthcoming album Sun Gangs.


foxy2.gif lastfm.png hypem.png skreemr.jpg insound.png wiki.png myspace.gif elbows.png

Τρίτη, Ιουνίου 26, 2007

That's Not My Name

Τις προάλλες που πήρα το NME [συγγνώμη, αλλά είχε το coolest free gift ever, ένα gatefold σινγκλάκι βινυλίου των White Stripes] έψαξα, έτσι από περιέργεια, ν'ακούσω δυο τρία νέα βρετανικά συγκροτήματα από αυτά που σύμφωνα με την εφημερίδα θα κάνουν το μπαμ μέσα στους επόμενους μήνες [ξέρετε τώρα εσείς..]. Ένα από αυτά λοιπόν είναι και οι Ting Tings, των οποίων το that's not my name, όπως γράφει χαρακτηριστικά ο συντάκτης, τους εξασφαλίζει μια μοίρα λίγο καλύτερη από το να χαρακτηριστούν ως 'οι shampoo του 21ου αιώνα'. Κατέβασα λοιπόν με περιέργεια το εν λόγω track, και με την πρώτη ακρόαση το σχόλιο του NME μου φάνηκε αρκετά εύστοχο: χαζοχαρούμενη βρετανική pop που θυμίζει στην καλύτερη περίπτωση, τις pipettes. Κι ενώ ήμουν έτοιμος να το χαντακώσω στο directory των never-to-be-heard-again τραγουδιών, αποφάσισα να πλύνω τα πιάτα.. αφήνοντάς το στο repeat.. δεν ήταν και τόοοοσα πολλά [μη με πείτε και τσαπατσούλη!] όμως τα έπλυνα πάρα πολύ αργά και σχολαστικά όπως πάντα [κάτι μου λέει ότι συνεχίζετε να μη με πιστεύετε..]. Anyway, για να μη μακρηγορώ, όπως σωστά φανταστήκατε, το όλο πράγμα κατέληξε σε ένα ημίωρο μουσικοχορευτικό sing-along με το γελοιωδώς εθιστικό τραγούδι του βρετανικού ντουέτου, το οποίο πλέον γνωρίζω απ'έξω κι ανακατωτά..

Για την πιο ζεστή μέρα της χρονιάς λοιπόν, ένα εντελώς δροσερό και εντελώς χαζοχαρούμενο τραγούδι το οποίο σας προκαλώ να ακούσετε όπως εγώ.. όχι, όχι πλένοντας πιάτα.. στο repeat εννοώ..


the ting tings - that's not my name