Standing In Line

Άκουσα αρκετές φορές το εκπληκτικό Standing In Line τις τελευταίες ημέρες και το άφησα στην άκρη ώσπου να βρεθεί μια ευκαιρία για την παρουσίασή του, αναστενάζοντας "they don't make them like this anymore..", σίγουρος ότι πρόκειται περί κάποιου ξεχασμένου indie διαμαντιού από τα τέλη της προπερασμένης δεκαετίας. Όταν ήρθε η ώρα για το απαραίτητο research η έκπληξη ήταν πραγματικά τεράστια! Όχι μόνο συμπεριλαμβάνεται σ'ένα εντελώς καινούργιο, φετινό άλμπουμ [See You Tonight], τα μέλη του συγκροτήματος των Da Vincis από το Jackson του Μιssissippi που το ηχογράφησαν, δεν είχαν καν γεννηθεί τη συγκεκριμένη περίοδο! Κι εντάξει, θα μου πείτε, έχουμε ξαναδεί δεκαεφτάρηδες να πιάνουν μια κιθάρα και να γράφουν pop τραγουδάκια, το Standing In Line όμως δεν είναι ένα ακόμη τραγουδάκι:

Στα χορταστικά του οκτώμισι λεπτά προλαβαίνει να παρουσιάσει ένα πρώτο μέρος νοσταλγικής jangle guitar pop με φωνητικά όμως που φέρνουν αμέσως στο μυαλό τον Zach Condon των Beirut, ένα οργιαστικό δεύτερο μέρος που θα μπορούσε άνετα να ανήκει σε τραγούδι των Raining Pleasure κι ένα τρίτο και τέταρτο μέρος - επανάληψη των δύο πρώτων μόνο που τη θέση του Zach και των R.P. παίρνουν σιγά σιγά ο Morrissey και οι Inspiral Carpets..

Δεκαεφτά χρονών!!

"Inspired as much by classic jazz and bossa nova as modern indie pop music, The Da Vincis' sound sits somewhere between Astrud Gilberto and Of Montreal. The distinctive, earnest baritone of lead singer/keyboardist Andrew Burke channels both the great jazz and pop crooners of the 1930's and 40's and modern ones like Morrissey or Zach Condon. Now beginning their senior year in high school, The Da Vincis are just getting started. Watch out."

The Da Vincis - Standing In Line [zs]

Right Away

Η κατηγοριοποίηση σε ένα συγκεκριμένο είδος μουσικής και η παραδοχή της επιρροής κάποιων συγκροτημάτων ή καλλιτεχνών στον ήχο τους, νομίζω θα συμφωνήσετε μαζί μου πως είναι δύο πράγματα που όλα τα νέα συγκροτήματα απεχθάνονται. Είναι όμως πραγματικά δύσκολο, με όλη αυτή την υπερπληθώρα νέων ονομάτων και την υπερπροσφορά μουσικής, για κάποιον που απλά θέλει να περιγράψει, με δυο λόγια, τον ήχο μιας νέας μπάντας, να το κάνει χωρίς να αναφέρει ένα δύο χαρακτηριστικά ονόματα που η μπάντα αυτή θυμίζει. Η εύκολη λύση, καταφεύγω σ΄αυτή πολύ συχνά κι εγώ, το παραδέχομαι.

Στην περίπτωση του γενειοφόρου διδύμου των Pattern Is Movement από την Philadelphia την κατηγοριοποίηση την κάνουν οι ίδιοι: indie / turntablism / new jazz. Την παράθεση ονομάτων την κάνω εγώ : Sufjan Stevens / Beirut. Ποιος έχει τελικά το δίκιο, θα το κρίνετε εσείς.. Το άλμπουμ τους λέγεται All Together, και είναι από τα πολύ καλά αυτού του Φθινοπώρου, το δε right away προτείνω να το κατεβάσετε right away γιατί είναι πραγματικά υπέροχο!


pattern is movement - right away [div]

The Sunday Edition : Stories From The City

Πολύ κρύες και πολύ κουραστικές οι τελευταίες μέρες. Η πόλη, γεμάτη κόσμο, κυρίως λόγω της Agrotica, ΠΑΟΚ εναντίον Άρη, αυτοκίνητα εναντίον πεζών, καπνιστές εναντίον [αντι]παθητικών [αντι]καπνιστών.. όλα τα είχε αυτό το Σαββατοκύριακο.. Πότε έγινε τόσο απάνθρωπη αυτή η πόλη? Δε βρήκα το κουράγιο να πάω στους Saint Etienne, ξέροντας ότι θα φύγω άρρωστος από το μπαρουτοκαπνισμένο Principal, ούτε στην ταινία του Tim Burton, ξέροντας τι [και ποιους] έχω να αντιμετωπίσω Κυριακή βράδυ στις αίθουσες.. Μόλις που βρήκα το κουράγιο γι'αυτό το αφιέρωμα. Αφορμή, το προηγούμενο post. Τραγούδια αγάπης, μίσους, νοσταλγίας.. για την πόλη. Τα δικά μου λόγια είναι περιττά, όταν έχουν γραφτεί τα παρακάτω..

You said: "I'll go to another country, go to another shore,
find another city better than this one.
Whatever I try to do is fated to turn out wrong
and my heart lies buried like something dead.

How long can I let my mind moulder in this place?

Wherever I turn, wherever I look,

I see the black ruins of my life, here,

where I've spent so many years, wasted them, destroyed them totally."

You won't find a new country, won't find another shore.

This city will always pursue you.

You'll walk the same streets, grow old

in the same neighborhoods, turn gray in these same houses.

You'll always end up in this city. Don't hope for things elsewhere:

there's no ship for you, there's no road.

Now that you've wasted your life here, in this small corner,

you've destroyed it everywhere in the world.

1. HappyDeadMen - Silent Sigh City [box]


Πολύ πριν τους Cardigans, στα τέλη των 80s, οι HappyDeadMen ήταν ένα από τα πρώτα indiepop συγκροτήματα της Σουηδίας που έγιναν [σχετικά] γνωστά στο εξωτερικό. Το υπέροχο Silent Sigh City ήταν το ντεμπούτο single τους και πραγματικά δεν ξέρω αν κατάφεραν να το ξεπεράσουν στη δεκαετή καριέρα τους.

2. Strata - Daylight In The City [box]


"So our singer quit the band. We need a new one! Think it might be you?" Μόλις πριν από λίγες ημέρες ο Eric Victorino, τραγουδιστής των Strata, ενός alt.pop / rock κουαρτέτου από το Campbell της California άφησε το συγκρότημα μετά από πέντε χρόνια και δύο άλμπουμ. Απτόητοι οι υπόλοιποι, κάνουν ήδη οντισιόν για αντικατάστασή του. Όσοι πιστοί προσέλθετε! Τα φωνητικά του Eric όμως στο θαυμάσιο daylight in the city είναι τόσο όμορφα που να ξέρετε ότι η αποστολή σας θα'ναι αρκετά δύσκολη..

3. Chromatics - In The City [box]


Το περσινό άλμπουμ Night Drive των Chromatics από το Seattle πήρε αρκετά καλές κριτικές. Προσωπικά νομίζω πως δεν ήταν εφάμιλλο του προηγούμενού τους, In Shining Violence. Δεν είχε ας πούμε ένα τόσο μεθυστικά υπνωτικό τραγούδι όσο το In The City..

4. Deer Tick - Art Isn't Real [City Of Sin] [box]


Εντάξει, μια παρασπονδία την κάναμε, καθώς η Πόλη της Αμαρτίας είναι ο υπότιτλος του τραγουδιού των Deer Tick, είναι όμως μικρή, καθώς ο υπότιτλος και όχι ο τίτλος είναι αυτός που κυριαρχεί στο τραγούδι, για το οποίο ξέχασα επίσης να πω ότι είναι απίθανο!

5. Cranes - Far From The City [box]


Από το 1991 το παλεύουν οι Cranes. Στη σκιά συγκροτημάτων όπως οι Cocteau Twins και οι Lush, με τα οποία μοιράζονται την εμμονή στην επίτευξη ενός απόκοσμου αλλά πανέμορφου ατμοσφαιρικού ήχου, δε γνώρισαν ποτέ την επιτυχία που άξιζαν. Το τελευταίο τους άλμπουμ Particles And Waves, αρκετά πιο ηλεκτρονικό, περιείχε υπέροχα τραγούδια, κι ένα από αυτά ήταν και το far from the city.

6. East River Pipe - Make A Deal With the City [box]


Από τους πιο ωραίους τίτλους του σημερινού αφιερώματος. Τι συμφωνία μπορεί να κάνει άραγε κανείς με την πόλη? Ας ρωτήσουμε καλύτερα άλλον έναν pop βετεράνο, τον Fred Cornog, ο οπίος ηχογραφεί από το 1989, αρχικά στη Sarah Records κι έπειτα στη Merge. Τα standards και των δύο εταιριών είναι γνωστά, οπότε δε χρειάζεται να πούμε και πολλά πολλά για την αναμφίβολη ποιότητα της μουσικής των east river pipe

7. Gene - To The City [box]


The Morrissey Curse : η κατάρα που θέλει οποιοδήποτε νέο συγκρότημα παίρνει την ευλογία του αρχιερέα του indie, να είναι καταδικασμένο σε [εμπορική τουλάχιστον] αποτυχία. Τα παραδείγματα πολλά. Οι Gene, που πήραν το όνομά τους από το B Side του this charming man, ανήκουν στις εξαιρέσεις. Χμμμ.. ή μήπως όχι? Το To The City είναι ένα κλασικό Gene τραγούδι, μελοδραματικό Μορρισσιανό ρεφρέν και επικές κιθάρες.

8. Kevin Shields - City Girl [box]


Τι να πει κανείς για το αριστουργηματικό τραγούδι του ηγέτη των MBV από την εξίσου αριστουργηματική ταινία της Σοφία Κόπολα? Καλύτερα τίποτε..

9. Marsheaux - City Of Lights [box]


Πολύ σπάνια μας δίνεται η ευκαιρία να φιλοξενήσουμε ένα τοπικό συγκρότημα σε κάποιο αφιέρωμα, και χαίρομαι που σήμερα το συγκρότημα αυτό είναι το καταπληκτικό electro / synthpop ντουέτο των Marsheaux. Ένας και μόνο να τις μάθει από αυτό το post, θα'μαστε εξαιρετικά χαρούμενοι.

10. Morning Recordings - We Loved The City Years [box]


Από ένα από τα 50 καλύτερα άλμπουμ του 2007 για το blog που διαβάζετε, το τραγούδι που θα τραγουδάμε στα 80 μας, παίζοντας πρέφα στο καφενείο του χωριού μας..

11. Saint Etienne - We're In The City [box]


.. τώρα όμως είμαστε ακόμη στην πόλη όπως μας θυμίζουν οι Saint Etienne, τους οποίους και απογοητεύσαμε την Παρασκευή και δεν τους τιμήσαμε. Μάθαμε όμως ότι το σύντομο set τους ικανοποίησε απόλυτα τους παρευρισκόμενους. Ποτέ μου δεν κατάλαβα το λόγο που αυτό το συγκρότημα δε γνώρισε την επιτυχία που θα έπρεπε στη Βρετανία. Το χορευτικό We're In The City για παράδειγμα θα μπορούσε να'ναι άνετα top 5 επιτυχία.

12. The Frank And Walters - City Lights [box]


Είπαμε, guilty pleasures είναι αυτά, είμασταν κι εμείς indie kids κάποτε..

13. Beirut - The Canals Of Our City [box]


Κλασικό ντεμπούτο. Φανταστείτε μια marching band στα σοκάκια ανάμεσα από τα κανάλια του Amsterdam.

14. The Organ - Memorize The City [box]


Αφιέρωμα χωρίς Καναδά δε γίνεται σ'αυτό το blog. Μόνο πέντε χρόνια [2001-2006] κράτησε η ωραία pop ιστορία των The Organ. Στα χρόνια αυτά μόνο εγώ απέτυχα να εντοπίσω τι ήταν αυτό που έκανε τους πάντες να τις συγκρίνουν με τους Smiths. ϊσως φταίει ότι η επιρροή του Marr ήταν μεγαλύτερη από του Morrissey.

15. Scott Walker - Farmer In The City [box]


Ακόμη θυμάμαι τα σχόλια και τις κριτικές για το Tilt του μεγάλου Scott Walker, όταν κυκλοφόρησε μετά από πολυετή αναμονή εκεί στα μέσα της δεκαετίας του '90. 'Ανυπόφορο' ήταν η πιο χαρακτηριστική κριτική. Μπροστά βέβαια στα περισσότερα πραγματικά εξουθενωτικά τραγούδια του τελευταίου του άλμπουμ, το μεγαλειώδες εναρκτήριο κομμάτι του Tilt με τίτλο farmer in the city, που ένας θεός ξέρει [ο ίδιος δηλαδή] σε τι αναφέρεται, ακούγεται εντελώς ABBA.

16. Raveonettes - Beat City [box]


Ακόμη θυμάμαι την καταπληκτική εμφάνιση των raveonettes στο βραχύβιο εκείνο club που και το όνομά του ακόμη ξεχνάω, μπροστά σε λίγες δεκάδες κόσμου. Όπως ακόμη θυμάμαι και ακούω με ιδιαίτερη ευχαρίστηση το ντεμπούτο τους mini album, το οποίο και δεν ξεπέρασαν ποτέ.

17. The Radio Dept. - The City Limit [gigasize]


Αν ήταν όλα τα πέμπτα τραγούδια των EP σαν κι αυτό το υπέροχο τραγούδι του Pulling Our Weight των Radio Dept. τότε.. η ζωή θα'ταν αρκετά πιο όμορφη. Όπως όμορφος θα είναι και ο Μάιος, ο μήνας κυκλοφορίας του νέου τους άλμπουμ.. Καιρός ήταν!

18. The Tindersticks - City Sickness [Live] [box]


Αψεγάδιαστο διαμάντι. Κι ένα από τα πιο αγαπημένα μου video ever

καλή [και ζεστή] βδομάδα..

Fire Escape

Λονδίνο. Έξι μέλη. Ένα έξυπνο και ασυνήθιστο όνομα [μέχρι και το dot com κατάφεραν να κατοχυρώσουν]. Μία μεγάλη επιρροή, από το μεγαλύτερο Καναδέζικο συγκρότημα της εποχής μας. Μία λίγο μικρότερη, χτύπα χαρωπά τα χεράκια σου και πες yeah! Μια δυό ακόμη μικρότερες, ένας κύριος που του αρέσει η Βυρηττός κι ένας άλλος από το Μίσιγκαν. Αποτέλεσμα? Ένα από τα πιο hot ονόματα της νέας χρονιάς. Περισσότερα σύντομα, όταν κυκλοφορήσει το ντεμπούτο άλμπουμ τους.. Και το όνομα αυτών.. Fanfarlo.

fanfarlo - fire escape [box]

fanfarlo - sand and ice [box]

fanfarlo - we live by the lake [box]

Cliquot

Τώρα, ή εγώ είμαι προκατειλημμένος ή το καλύτερο track στο νέο άλμπουμ του / των Beirut είναι αυτό στο οποίο τραγουδάει ο Owen Pallett.. [Αν αναρωτιέστε ποιος είναι ο Owen Pallett τότε μάλλον διαβάζετε λάθος blog btw. Ας πω μόνο πως με τις συνεργασίες του και μόνο με montag, stars & beirut έδωσε ρέστα ΚΑΙ φέτος]. Ε, δεν πιστεύω να θέλετε και βιογραφικά στοιχεία του καλλιτέχνη τώρα..

beirut w. owen pallett - Cliquot

link 17

μερσί για τη διόρθωση αγαπητέ mfd

11 Cities

Το σημερινό κυριακάτικο αφιέρωμα έχει να κάνει με πόλεις, και συγκεκριμένα με τραγούδια που έχουν σαν τίτλο [αυστηρά και μόνο] το όνομα μιας πόλης. Ούτε New York, New York, ούτε Fashion Crisis Hits New York.. New York σκέτο. Αφού λοιπόν στις περισσότερες από αυτές δεν πρόκειται να πάμε [αρχίζουν και τα κρύα οσονούπω, ποιος ξεσηκώνεται τώρα για υπερατλαντικά ταξίδια..] ας ταξιδέψουμε λοιπόν μέσω της μουσικής, που λέει και το γνωστό κλισέ.. και ως γνωστόν, όλα τα κλισέ είναι αληθινά..

1. Montt Mardie - New York

Αφού ράγισαν καρδιές με το απελπισμένο τηλεφώνημά τους, καταπιάνονται τώρα με κάτι πιο εύθυμο, την πρωτεύουσα του πλανήτη, βάζοντας κάτω μεγαθήρια όπως U2, Interpol και... Frank and Walters

2. Patrick Wolf - London

Στο εκπληκτικό του ντεμπούτο άλμπουμ Lycanthropy ο Patrick όλα τα σφάζει όλα τα μαχαιρώνει, και Λονδίνα και Παρίσια. Ε, την εκπληκτικό των Smiths το ξέρετε [αν και υπάρχει και μια υπέροχη εκτέλεση των Cinerama που με δυσκόλεψε στην επιλογή] οπότε διάλεξα τον Patrick που έχει πιο πολύ ανάγκη την προβολή στα εκατομμύρια αναγνωστών του winter academy..

3. Northern Picture Library - Paris

Το μεγάλο φαβορί του Παρισιού δε θα μπορούσε να χάσει με τίποτε την εκπροσώπηση της πόλης. Υπάρχει άραγε καλύτερο τραγούδι με αυτόν τον τίτλο?

4. Magnetic Fields - Washington DC

Α, μην μου την πείτε τώρα για το DC, είναι μέρος του ονόματος, πολλοί βλαχ... εεεε Αμερικανοί ήθελα να πω, την λένε απλά DC. Εδώ πρόκειται για ένα από τα πιο αγαπημένα μου, και από τα ωραιότερα pop τραγούδια που έχω ακούσει ποτέ. Ο κύριος Stephin Merritt, δια στόματος Claudia Gonson, αφού ξεκινήσει με ένα φανταστικό cheerleading για την πρωτεύουσα της χώρας του, αφού απαριθμήσει όλα τα πλεονεκτήματα και τα αξιοθέατά της, ομολογεί ξεδιάντροπα πως ο λόγος που την αγαπά είναι πως απλά εκεί τον περιμένει.. το μωρό του.

5. The Books - Tokyo

Από το περίφημο αναρχοκολλάζ The Lemon of Pink του 2003, ένα χαρακτηριστικό απόσπασμα αφιερωμένο στην πιο ελκυστική, στην πιο αινιγματική πόλη της νέας χιλιετίας.

6. Sufjan Stevens - Chicago

Εντάξει , το ξέρετε και στις πέντε εκτελέσεις που κυκλοφόρησαν στους δίσκους για το Illinois, οπότε ιδού η πανέμορφη live εκτέλεση για το καναδέζικο ραδιόφωνο CBC3, έξι ολόκληρους μήνες πριν κυκλοφορήσει η studio version. Lucky bastards.

7. Peter, Bjorn and Jonh - Amsterdam

Με αυτούς τους Σουηδούς poppers ασχολήθηκαν οι πάντες πέρυσι και όχι εμείς, και τις τύψεις μου τις είχα. Δοθείσης λοιπόν της αφορμής [ένα τραγούδι για μια από τις αγαπημένες μου Ευρωπαϊκές πόλεις] voila. Ε, δεν περιμένατε τώρα και τους Coldplay υποθέτω..

8. Mirah - Jerusalem

Τη δεσποινίδα Mirah τη συμπαθώ ιδιαιτέρως γιατί είναι φίλη του Phil Elvrum των Microphones, κι έχει συνεργαστεί κιόλας μαζί του. Το πολύ ωραίο folkpop τραγούδι της για την Ιερουσαλήμ είναι ότι πρέπει για τη σημερινή ηλιόλουστη κυριακάτικη μέρα.

9. Lincoln - Atlanta GA

Υποθέτω υπάρχουν και άλλες Ατλάντες, [πως λέμε Παρίσι Τέξας?] οπότε το διακριτικό της πολιτείας της Georgia είναι κι εδώ απαραίτητο. Ένα απο τα ονόματα της Americana που έσπρωξε αρκετά το περιοδικό Uncut στα πρώτα χρόνια της δεκαετίας ήταν και οι Lincoln, οι οποίοι βέβαια μια χαρά Βρετανοί είναι! Έτσι εξηγείται βέβαια και το ότι στο τραγούδι που αφιερώνουν στην πόλη της Coca Cola και των χειρότερων Ολυμπιακών Αγώνων, μετά από την παραπλανητική δίλεπτη εισαγωγή, συνεχίζουν με ένα ύφος που θα ταίριαζε στους συμπατριώτες τους Jack παρά στο γνωστό coyntry στυλ του είδους.

10. Another Sunny Day - Rio

Ένα μόνο άλμπουμ κυκλοφόρησαν οι Λονδρέζοι και twee μέχρι το κόκκαλο, Another Sunny Day, φυσικά στην περίφημη Sarah Records. Τι σχέση έχει τώρα η δακρύβρεχτη ιστορία που αφηγούνται με το Rio θα σας γελάσω, το τραγούδι όμως είναι ένα υπέροχο δείγμα νοσταλγικής pop.

11. Beirut - Bratislava

Σαν πόλη, ίσως όχι μέσα στο top50 [μην πω top500] των προορισμών που θα θέλατε να επισκεφθείτε, σαν τραγούδι όμως, ή μάλλον σαν όργιο πνευστών, κρουστών και εγχόρδων, ενορχηστρωμένων από μια 20χρονη ιδιοφυία από το Albuquerque των ΗΠΑ, είναι σιγουράντζα σε κάθε τέτοια λίστα.

Άντε τώρα, βγείτε για κανέναν καφέ στην παραλία και πολύ σας είναι, που μου θέλετε και Νέες Υόρκες..

[δείτε όμως πρώτα και αυτό το μαγικό.. to be continued?]