Οι Συμμορίες της Νέας Υόρκης ήταν η τελευταία ταινία του Μάρτιν Σκορσέζε που παρακολούθησα σε σκοτεινή αίθουσα. Θαυμάσια ταινία, καλογυρισμένη, σπουδαία πρωταγωνιστική ερμηνεία, υποψηφιότητες για Όσκαρ.. υπάρχει κάποιος που να τον σημάδεψε? που να είναι η αγαπημένη του ταινία? φαντάζομαι πως όχι.. Κάπως έτσι μου φάνηκε ότι θα'ταν και οι επόμενες ταινίες του σπουδαίου Αμερικανού σκηνοθέτη, και τις προσπέρασα χωρίς ιδιαίτερη σκέψη..
Κάπως έτσι πίστεψα ότι θα είναι και η καινούργια του. Είχα δίκιο?
Τα θετικά: Συναρπαστικό, σχεδόν Χιτσκοκικό, παλαιού τύπου θρίλερ με ανατροπές και τέλειο ρυθμό, εξαιρετική φωτογραφία [ιδιαίτερα στις ονειρικές σεκάνς], τον ΝτιΚάπριο για άλλη μια φορά να μη σου γεμίζει αρχικά το μάτι αλλά να σε κερδίζει ολοκληρωτικά στο τέλος με την ερμηνεία του, πλαισιωμένο εδώ από πλειάδα καταπληκτικών ηθοποιών σε μικρότερους ρόλους, πολιτικές προεκτάσεις για τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και την Αμερική του Μακαρθισμού των 50s, τι άλλο να ζητήσει κανείς..
Τα [ας πούμε] αρνητικά: Ωραία ταινία, καλογυρισμένη, σπουδαία πρωταγωνιστική ερμηνεία, υποψηφιότητες [υποθέτω] για Όσκαρ.. υπάρχει κάποιος που να τον σημαδέψει? που θα γίνει η αγαπημένη του ταινία? φαντάζομαι πως όχι..
Αν τα τρεισίμιση αστέρια στο μόδιστρο την προηγούμενη εβδομάδα ήδη μου φαντάζουν κάπως τσιγκούνικα, τα ισάριθμα αστέρια στον σπουδαιότερο ίσως εν ζωή Αμερικανό σκηνοθέτη νομίζω πως αύριο θα μου φαίνονται αρκετά γενναιόδωρα.. Τα αξίζει όμως και με το παραπάνω!
Να το δω? : Μια ταινία που μπορείς άνετα να προτείνεις σε οποιονδήποτε..
