Τις τρεις ημέρες που έλειψα, κι ενώ εσείς είμαι σίγουρος υποθέσατε ότι ταλαιπωρούσα την πίστα του Σαμονί, εγώ δυστυχώς ήμουν αρρωθτούληθ, στο χωριό μου, χωρίς ίντερνετ και χωρίς μουσική (καλά ας μην κλαίγομαι άλλο, προτίμησα να γεμίσω το κινητό μου με επεισόδια του sex and the city και του desperate housewives παρά με μερικές δεκάδες άλμπουμ είναι η αλήθεια..).
Το πιο συγκλονιστικό που μου συνέβη λοιπόν μια που (δε) ρωτήσατε, ήταν ότι ο πατέρας μου είπε σ'εμένα και στην αδερφή μου ότι άνοιξε DIΑ σούπερ μάρκετ στο χωριό μας (συγγνώμη αλλά αυτό θα ήταν ΓΕΓΟΝΟΣ για το χωριό μου), ώσπου σε άλλη άσχετη συζήτηση η μητέρα μου μας είπε ότι το παραδίπλα μπακάλικο από το σπίτι μας που είχε κλείσει, το νοίκιασε και το ξανάνοιξε η συμμαθήτρια της αδερφής μου, η Ντία, η κόρη του παπά!
Οπότε:
1. καταλαβαίνετε νομίζω πως βγαίνουν τα ανέκδοτα!
2. καταλαβαίνετε επίσης ότι κατουρήθηκα επάνω μου, κι αυτό ΔΕΝ έγινε λόγω ακράτειας και προχωρημένης ηλικίας κλπ, κι αν σκεφτήκατε κάτι τέτοιο τότε είστε πολύ κακοί άνθρωποι!
3. καταλαβαίνετε τέλος ("η Ντία, η κόρη του παπά") πως το χωριό μου είναι το χωριό της Ζουμπουλίας!Και τώρα, τι τραγούδι περιμένετε ν'ακούσετε μετά απ'αυτά? Τη νύφη θα πληρώσουν οι Βρετανοί White Rose Movement από το Λονδίνο, και καλά να πάθουν που δε βάζουν μια τόση δα πληροφορία στη σελίδα ή στο myspace τους. Οι φίλοι μας λοιπόν παίζουν κάτι σαν indie / elecro / post punk or something (τι μπελάς κι αυτός με τις 'ταμπέλες'), ζωηρό, δυνατό και πολύ κολλητικό, τουλάχιστο στο σημερινό μας δείγμα που λέγεται 'girls in the back'. Ένας έξτρα λόγος να τους συμπαθήσετε είναι πως πήραν το όνομά τους από το αντιναζιστικό γερμανικό κίνημα White Rose. Και κάτι τέτοιους συμβολισμούς (του γλυκού νερού έστω) we-likey very much εδώ πέρα, αν δεν το προσέξατε!
white rose movement - girls in the back
σπόνσωρ των παιδιών είναι προφανώς η Lancome..
